I GZ 326/23

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Bogdan Fischer po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia O. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 grudnia 2022 r., sygn. akt V SA/Wa 2488/22 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi . Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Mazowieckiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Warszawie z dnia [...] lipca 2022 r., nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z 30 grudnia 2022 r., sygn. akt V SA/Wa 2488/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę O. Sp. z o.o. w Warszawie (dalej: "skarżąca", "spółka") na decyzję Dyrektora Mazowieckiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Warszawie z [...] lipca 2022 r. w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że w wykonaniu zarządzenia z 20 października 2022 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie oryginału lub uwierzytelnionej kopii dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie do reprezentowania spółki, np. odpisu pełnego z Krajowego Rejestru Sądowego. Uzasadniając odrzucenie skargi Sąd I instancji wskazał, że wezwanie do uzupełnienia braku skargi doręczono spółce 18 listopada 2022 r., zgodnie z pouczeniem skarżąca zobowiązana była do wykonania wezwania w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Spółka nadała pismo zawierające informację odpowiadającą odpisowi pełnemu z Rejestru Przedsiębiorców w urzędzie pocztowym 6 grudnia 2022 r. Wyznaczony skarżącej termin do uzupełnieniu braków skargi upłynął z dniem 25 listopada 2022 r., zatem wobec nieusunięcia braków formalnych skargi w zakreślonym terminie WSA skargę spółki odrzucił. Wnosząc zażalenie na postanowienie spółka wskazała, że skoro decyzje organów I i II instancji kierowane były imiennie do A. P. , który podpisał także skargę, to Sąd I instancji nie miał podstaw do wzywania spółki o nadesłanie odpisu pełnego z rejestru przedsiębiorców. W aktach sprawy znajdują się dokumenty potwierdzające umocowanie do działania w imieniu spółki. W ocenie skarżącej skoro zdaniem Sądu organy popełniły błąd kierując decyzje do osoby niebędącej w zarządzie ani niemającej umocowania, to Sąd powinien wezwać spółkę do podpisania skargi przez osobę upoważnioną. Skarżąca wskazała ponadto, że nie posiada pełnomocnika i wniosła o jego ustanowienie z urzędu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634), dalej "p.p.s.a." sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zgodnie z art. 29 p.p.s.a. brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony stanowi brak formalny, którego usunięcie w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. w odniesieniu do spółek polega na przedstawieniu aktualnego odpisu z rejestru przedsiębiorców KRS. Powyższego stanowiska nie zmienia wskazana w art. 15 ustawy z 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. z 2022 r. poz. 1683 ze zm., dalej: ustawa o KRS) zasada domniemania znajomości ogłoszonych wpisów, jak i okoliczność, że zgodnie z art. 4 ust. 4aa ustawy o KRS pobrane samodzielnie wydruki komputerowe aktualnych i pełnych informacji o podmiotach wpisanych do Rejestru mają moc zrównaną z mocą dokumentów wydawanych przez Centralną Informację. Obowiązek wykazania umocowania spoczywa na skarżącej, a rolą sądu nie jest wyręczanie strony w zakresie wykazania istnienia umocowania do jej reprezentacji przed sądem administracyjnym (zob.: postanowienia NSA: z 9 maja 2018 r., II GZ 156/18; z 23 października 2015 r., II OSK 2456/15). Oceny tej nie podważa okoliczność, że zgodnie z zasadą jawności rejestru, wyrażoną w art. 8 ustawy o KRS, WSA ma możliwość zapoznania się ze sposobem reprezentacji strony przez ogólnodostępny rejestr KRS. WSA może korzystać z pozyskiwanych samodzielnie dokumentów, lecz jedynie informacyjnie, kontrolnie, na etapie prowadzenia postępowania sądowego, nie zaś na etapie oceny, czy postępowanie to zostało wszczęte przez osobę należycie umocowaną do reprezentowania strony, która – pomimo wezwania – nie przedstawiła stosownych dokumentów. Nie bez znaczenia dla wskazanego podejścia jest to, że zgromadzony w aktach sprawy administracyjnej materiał zostaje zwrócony organowi administracji po zakończeniu postępowania sądowego, a więc również ta okoliczność przemawia za koniecznością załączenia odrębnego dokumentu wykazującego umocowanie do każdej sprawy sądowoadministracyjnej. W rozpoznawanej sprawie prawidłowo zatem uznał Sąd I instancji, że z powodu nieuzupełnienia braku formalnego skargi zachodziły podstawy do jej odrzucenia. Wezwanie zostało doręczone skarżącej za pośrednictwem operatora pocztowego 18 listopada 2022 r. W aktach sprawy znajdują się: zarządzenie z 20 października 2022 r. o wezwaniu skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi, z adnotacją o wykonaniu 28 października 2022 r. (k. 1 akt); kopia wezwania do usunięcia braków formalnych skargi z 28 października 2022 r., z adnotacją o przekazaniu do biura podawczego 28 października 2022 r., zawierającego pouczenie o rygorze niewykonania wezwania w zakreślonym terminie (k. 11) oraz zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki, z oznaczeniem jej rodzaju. zawierające podpis "[...]", opatrzone datą 18.11.2022 r. (k. 15). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie ulega wątpliwości, że Sąd I instancji zasadnie stwierdził, że skarżąca w zakreślonym terminie nie uzupełniła braku formalnego skargi przez nadesłanie dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie do działania w imieniu spółki. Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 i p.p.s.a. orzekł jak w sentencji