I OSK 137/07

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Henryk Ożóg po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku J. K. o rozstrzygnięcie wątpliwości co do treści wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 lipca 2007r. sygn. akt I OSK 137/07 oddalającego skargę kasacyjną J. K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 listopada 2006r. sygn. akt II SA/Wa 1811/06 w sprawie ze skargi J. K. na pismo Szefa Biura Ochrony Rządu z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia do służby p o s t a n a w i a: oddalić wniosek UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 14 listopada 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1811/06 odrzucił skargę J. K. wniesioną na pismo Szefa Biura Ochrony Rządu z dnia [...], nr [...]. Na skutek skargi kasacyjnej wniesionej przez pełnomocnika J. K. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 17 lipca 2007r. oddalił skargę kasacyjną. Odpis powyższego wyroku wraz z uzasadnieniem doręczony został skarżącemu w dniu 8 września 2007 r. W dniu 11 października 2007 r. skarżący wniósł pismo o rozstrzygnięcie wątpliwości co do treści wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 lipca 2007r., sygn. akt I OSK 137/07. W piśmie tym skarżący wniósł o wyjaśnienie następującej rozbieżności co do formy zapadłego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym orzeczenia: "Sąd I instancji odrzucił skargę postanowieniem, (...). Tymczasem NSA orzekał wyrokiem, (...).". Ponadto skarżący zarzucił brak spójności wyroków Naczelnego Sądu Administracyjnego i Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Podniesiono, że wyjaśnienia wymaga przyczyna rozbieżności między komparycją wyroku a jego uzasadnieniem, "powstały bowiem wątpliwości co do różnych przedmiotów sprawy w sądowym postępowaniu pierwszoinstancyjnym w porównaniu z NSA.". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: wniosek o wykładnię nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwaną dalej p.p.s.a.) sąd, który wydał wyrok rozstrzyga wątpliwości co do jego treści. Utrwalone zostało w orzecznictwie stanowisko, zgodnie z którym konieczność dokonania wykładni orzeczenia (tu: wyroku) zachodzi wtedy, gdy treść, czy to sentencji Sygn. akt I OSK 137/07 orzeczenia, czy też jego uzasadnienia, sformułowana została w sposób niejasny (por.: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15.01.2001r., sygn. I PZ 29/00 [w:] OSNP z 2002r., nr 17, poz. 413, czy też postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26.07.2001r., sygn. II SAB 57/98 [w:] System Informacji Prawniczej Wyd. Praw. LEX w Sopocie – Lex nr 75533, które aczkolwiek wyrażone zostały na gruncie art. 352 Kpc, to jednak z racji konstruktywnej tożsamości regulacji art. 158 p.p.s.a., znajdują zastosowanie w przedmiotowej sprawie). W sprawie niniejszej sąd wydał wyrok, którego sentencja jest precyzyjna i tym samym jasna. W ocenie Sądu, w ramach wykładni, o której mowa w art. 158 p.p.s.a., nie mieści się żądanie strony wyjaśnienia przez sąd powodów zajętego w sprawie stanowiska, które legło u podstaw rozstrzygnięcia, skoro zostało ono w sposób jasny uzasadnione w jego motywach. W piśmie z dnia 11 października 2007r. skarżący przywołał okoliczności, które w istocie zmierzają jedynie do zakwestionowania trafności rozstrzygnięcia wyroku, a nie do jego wykładni wynikającej z wątpliwości co do jego treści. Podnieść należy, iż wyrażanie wątpliwości i odmiennych ocen niż dokonane w uzasadnieniu orzeczenia nie dotyczy wykładni wyroku. Musi być zatem ujmowane w kategoriach niedopuszczalnej z nim polemiki, prowadzonej w sposób prawem nieprzewidziany. Do polemicznych wywodów strony Sąd nie ma prawa ani obowiązku się ustosunkować. Odnośnie zaś wątpliwości strony skarżącej co do formy zapadłych w postępowaniu sądowoadministracyjnym orzeczeń, należy zwrócić uwagę na następujące okoliczności. Odrzucenie skargi przez sąd pierwszej instancji nie stanowi rozstrzygnięcia sprawy w rozumieniu art. 132 p.p.s.a., w związku z czym ustawodawca nakazał załatwiać tą kwestię postanowieniem (art. 58 §3 p.p.s.a.). Skoro art. 132 p.p.s.a. nie miał zastosowania w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, to tym samym, jak słusznie podniósł skarżący, nie może mieć zastosowania w danej sprawie przed sądem kasacyjnym. Jak jednak wskazuje orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego, powyższa zasada doznaje istotnego wyjątku w sprawach orzekania o braku legitymacji skargowej. W takich przypadkach (a więc i w niniejszej sprawie) sąd orzeka w drodze wyroku oddalającego skargę, a nie postanowienia o odrzuceniu skargi (por. np. wyrok z 11 lutego 2003r., I SA 1588/01, niepubl.). Sygn. akt I OSK 137/07 W tym stanie rzeczy wniosek o dokonanie wykładni wyroku, jako niezasadny, należało oddalić na podstawie art. 158 w związku z art. 193 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.