II FZ 674/17

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Aleksandra Wrzesińska-Nowacka po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 19 września 2017 r. sygn. akt I SAB/Bk 5/17 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi J. G. na bezczynność Wójta Gminy W. w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowych postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 19 września 2017 r., sygn. akt I SAB/Bk 5/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucił skargę J. G.(dalej: "skarżący") na bezczynność Wójta Gminy W. w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowych. W uzasadnieniu WSA wskazał, że Przewodniczący Wydziału wydał w dniu 7 marca 2017 r. zarządzenie o wezwaniu skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi oraz usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie dowodu wniesienia do organu administracji wyższego stopnia zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie. W przypadku nieuzupełnienia wymienionego braku w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia przewidziany został rygor odrzucenia skargi. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że skarżący odebrał wezwanie z Sądu w dniu 10 marca 2017 r. W zakreślonym terminie skarżący złożył jedynie wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, natomiast nie uzupełnił pozostałych braków skargi, co skutkowało jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: "p.p.s.a."). W zażaleniu na powyższe postanowienie pełnomocnik skarżącego ustanowiony z urzędu, zarzucił naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., poprzez uznanie, że skarżący nie uzupełnił w terminie wezwania Sądu, podczas gdy właśnie skarga z 23 stycznia 2017 r. stanowi zażalenie na bezczynność wójta. W uzasadnieniu wskazał, że Wójt Gminy powinien zwrócić się do skarżącego z zapytaniem, czy wniesione pismo jest skargą do WSA, czy stanowi zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie i w takim razie powinna być skierowana do organu wyższego stopnia. Pełnomocnik podniósł, że organ błędnie zasugerował się nagłówkiem pisma. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Odrzucenie skargi z powodu nieuzupełnienia jej braków formalnych ma miejsce wówczas, gdy nie usunięto w wyznaczonym terminie tych braków, mimo prawidłowego wezwania do ich usunięcia, o czym stanowi art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Braki skargi w rozumieniu ww. przepisów powinny być istotne, to znaczy takie, których nieusunięcie uniemożliwi nadanie sprawie dalszego biegu (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, 2010, s. 192). Skargę na bezczynność oraz na przewlekłość prowadzenia postępowania można wnieść do sądu administracyjnego po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (art. 52 § 1 p.p.s.a.). Środkiem zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 2 p.p.s.a. jest m.in. "ponaglenie" o jakim jest mowa w art. 141 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U.2017, poz. 201 ze zm.). W niniejszej sprawie WSA słusznie wezwał skarżącego do nadesłania dowodu wniesienia do organu administracji wyższego stopnia środka zaskarżenia, jako elementu formalnego skargi, jednak z racji na to, że skarga na bezczynność organu dotyczy postępowania podatkowego - umorzenia zaległości podatkowych - właściwym środkiem zaskarżenia jest ponaglenie. Powyższe pozostaje jednak bez wpływu na wynik sprawy, ponieważ skarżący w odpowiedzi na wezwanie Sądu, nie nadesłał żadnego dowodu wyczerpania środków zaskarżenia. Postanowienie o odrzuceniu skargi odpowiada zatem prawu. Skarżący nie uzupełnił braku formalnego w terminie 7 dni, a więc słusznie Sąd pierwszej instancji na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. odrzucił skargę. Niezrozumiałym dla Sądu jest argumentacja pełnomocnika skarżącego, że skarga, którą wniósł skarżący stanowi środek zaskarżenia do organu podatkowego wyższej instancji. Po pierwsze z treści pisma wprost wynika, że jest to skarga na bezczynność Wójta Gminy. Świadczy o tym chociażby wskazany adresat pisma Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oraz wniosek o przyznanie od organu na rzecz skarżącego sumy pieniężnej o której mowa w art. 149 § 2 p.p.s.a., którą to sumę może przyznać jedynie Sąd - nie organ wyższej instancji. Ponadto pełnomocnik argumentując, że to właśnie owa skarga jest zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie (w sprawach podatkowych - ponagleniem), również zaprzecza, że taki środek zaskarżenia do organu wyższej instancji został złożony. Mając powyższe na uwadze, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.