I SAB/Go 47/11

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Niedzielski po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi J.J. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Dyrektora Izby Skarbowej p o s t a n a w i a odrzucić skargę. UZASADNIENIE Skarżący J.J. wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z [...] lipca 2011 r., uchylające w całości postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z [...] maja 2011 r. w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z 12 września 2011 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do udzielenia informacji, czy skarga z [...] sierpnia 2011 r. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego jest również skargą na przewlekłe prowadzenie postępowania w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. ), zwaną dalej P.p.s.a. Pełnomocnik skarżącego pismem z [...] listopada 2011 r. poinformował Sąd, że skarga jest również skargą na przewlekłe prowadzenie postępowania w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a. Zgodnie natomiast z art. 52 § 1 P.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik praw obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przepis art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( tekst jednolity Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm. ) stanowi, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Z akt administracyjnych postępowania nie wynika, aby skarżący skorzystał z prawa, o którym mowa w art. 37 §1 Kodeksu postępowania administracyjnego, tym samym nie wyczerpał środków zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 1 P.p.s.a. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Niedopuszczalność skargi z innych przyczyn występuje w szczególności, gdy skarga zostanie wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia albo bez uprzedniego wezwania na piśmie do usunięcia naruszeń prawa, gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi ( zob. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, 4 Wydanie, Warszawa 2011, s. 217 ). Z tych też przyczyn oraz na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Sąd odrzucił skargę.