Ppolska.starec← UrzadnikУвійти

I OZ 237/07

Адміністративні суди2007-11-09
Номер справи
I OZ 237/07
Суд
Naczelny Sąd Administracyjny
Дата рішення
2007-11-09
Тип
Postanowienie NSA

Судді

Marek Stojanowski

Резолютивна частина

Oddalono zażalenie

Текст рішення

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Marek Stojanowski po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2007r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. W. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 20 lutego 2006r., sygn. akt II SO/Op 102/05 o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w sprawie ze skargi D. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie przekazania Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego pisma D. W. z dnia 4 kwietnia 2005r., sygn. akt III SA/Wr 393/05 postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Pismem z dnia 20 października 2005r. adresowanym do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu D. W. wniosła o wyłączenie od orzekania z urzędu wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w sprawie z jej skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie przekazania Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego pisma D. W. z dnia 4 kwietnia 2005r. W związku z powyższym, sędziowie i asesorzy tegoż Sądu złożyli pisemne oświadczenia, w którym każdy z nich stwierdził, że nie zna skarżącej i nie istnieje między nimi a skarżącą żaden stosunek osobisty, który mógłby wywołać wątpliwości co do jego bezstronności oraz, że nie zachodzą żadne okoliczności określone w art. 18 i 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), mogące stanowić podstawę wyłączenia. Postanowieniem z dnia 20 grudnia 2005r., sygn. akt I OW 274/05, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o wyznaczeniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu do rozpoznania wniosku D. W. o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 3 stycznia 2006r., wezwano D. W. do uzupełnienia braków formalnych wniosku o wyłączenie od rozpoznawania sprawy sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu poprzez wskazanie z imienia i nazwiska wszystkich sędziów, których dotyczy wniosek oraz odniesienie się do każdego z nich i uprawdopodobnienie przyczyn wyłączenia w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania, skarżąca jednak nie zastosowała się do wezwania Sądu. Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 20 lutego 2006r., sygn. akt II SO/Op 102/05, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu pozostawił bez rozpoznania wniosek D. W. o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, wskazując, że skarżąca nie odpowiedziała na wezwanie Sądu w kwestii określenia personaliów konkretnych sędziów i nie podając przyczyn wyłączenia co do każdego z nich, zatem na podstawie art. 49 § 2 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniosek należało pozostawić bez rozpoznania. Na powyższe zarządzenie, skarżąca złożyła zażalenie, w którym podniosła niezgodność z Konstytucją zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L., wnosząc o złożenie pytania prawnego do Trybunału Konstytucyjnego dotyczącego meritum sprawy zaskarżonej decyzji. Skarżąca podniosła także, że sędziowie złożyli oświadczenia z obejściem prawa, wnosząc i w tym zakresie o złożenie pytania prawnego do Trybunału Konstytucyjnego oraz ponawiając swój wniosek o wyłączenie sędziów. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zgodnie z art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach: 1. w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki; 2. swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do drugiego stopnia; 3. osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; 4. w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron; 5. w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą; 6. w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; 7. w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej. Niezależnie jednak od przyczyn wymienionych powyżej, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli między nim a jedną ze stron lub jej przedstawicielem zachodzi stosunek osobisty tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego, o czym stanowi art. 19 wskazanej ustawy. Zgodnie z art. 49 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba, że ustawa stanowi inaczej. W przedmiotowej sprawie skarżąca była wzywana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu o wskazanie z imienia i nazwiska wszystkich sędziów, których dotyczy wniosek oraz odniesienie się do każdego z nich i uprawdopodobnienie przyczyn wyłączenia oraz została prawidłowo pouczona o skutkach nieprzedłożenia takiego wyjaśnienia w terminie. Pomimo tego jednak skarżąca nie zastosowała się do zarządzenia Sądu, nie wskazała żadnych okoliczności uzasadniających wniosek o wyłączenie od rozpoznania niniejszej sprawy Sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Wobec powyższego, stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku skarżącej z dnia 20 października 2005r. nie narusza prawa. Naczelny Sąd Administracyjny pragnie podkreślić, że przedmiotem jego oceny była wyłącznie prawidłowość wydania zarządzenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu z dnia 20 lutego 2006r., zatem pozostałe kwestie podnoszone przez skarżącą co do meritum sprawy nie mogły być rozpoznawane w niniejszej sprawie. Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 i art. 198 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.