IV SA/Wa 804/10
Адміністративні суди2010-11-25
Номер справи
IV SA/Wa 804/10
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Дата рішення
2010-11-25
Тип
Wyrok WSA w Warszawie
Судді
Agnieszka Góra-BłaszczykowskaMarian WolaninMarta Laskowska-Pietrzak
Резолютивна частина
Oddalono skargę
Текст рішення
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska, Sędzia WSA Marian Wolanin, Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Olszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 listopada 2010 r. sprawy ze skargi W. R. na Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie wymierzenia grzywny za niewykonanie wyroku Sądu w sprawie IV SA/WA 221/09 - oddala skargę -
UZASADNIENIE
Prawomocnym wyrokiem z dnia 10 czerwca 2009 r., sygn. akt IV SA/Wa 221/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] listopada 2008 r. i poprzedzające je postanowienie z dnia [...] października 2008 r. w przedmiocie zwrotu podania dotyczącego wypłaty odszkodowania. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że pismo W. R. "o wypłatę rekompensaty" za grunty należące do jego matki, współwłaścicieli nieruchomości położonej w K. Nr [...], gmina K., powiat l., przejętej orzeczeniem Ministra Rolnictwa z dnia 3 lipca 1953 r. na podstawie art. 2 ust. 1 lit. e dekretu PKWN z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej, Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi powinien uznać za wniosek o stwierdzenie nieważności tego orzeczenia. Sąd wskazał, iż organ nie wyjaśnił intencji skarżącego zawartej w piśmie wszczynającym postępowanie i bez dokładnego wyjaśnienia sprawy uznał je za podanie o wypłatę odszkodowania za nieruchomość przejętą w ramach reformy rolnej.
Pismem z dnia 20 kwietnia 2010 r. W. R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę w przedmiocie wymierzenia grzywny Ministrowi Rolnictwa i Rozwoju Wsi za niewykonanie powyższego wyroku z dnia 10 czerwca 2009 r. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi żąda od skarżącego aby wystąpił do sądu powszechnego z wnioskiem o stwierdzenie nabycie spadku po J. T. współwłaścicielu powyżej opisanej nieruchomości. Ponadto postanowieniem z dnia [...] marca 2010 r. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi zawiesił z urzędu postępowanie w sprawie.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podniósł, że po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 czerwca 2009 r. w toku postępowania podjął szereg czynności zgodnie z wytycznymi zawartymi w wyroku, a następnie postanowieniem z dnia [...] marca 2010 r. zawiesił postępowanie do czasu rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego. Alternatywny wniosek organu zawarty w odpowiedzi na skargę to odrzucenie skargi ponieważ skarżący przed jej wniesieniem nie wezwał Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi do usunięcia naruszenia prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Na wstępie należy wyjaśnić, że z uwagi na nieprecyzyjne określenie przez W. R. przedmiotu skargi, Sąd wezwał skarżącego do wyjaśnienia, czy jego skarga dotyczy bezczynności organu, czy jest to skarga o wymierzenie grzywny za niewykonanie wyroku Sądu. W odpowiedzi, pismem z dnia 20 kwietnia 2010 r. skarżący wskazał, iż swoją skargę traktuje jako skargę na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie niewykonania wyroku Sądu, co w jego ocenie zasługuje jednocześnie na wymierzenie organowi grzywny.
Wobec tak sformułowanej skargi, Sąd żądanie wymierzenia organowi grzywny wyłączył z akt sprawy i zarejestrował pod nową sygnaturą do odrębnego rozpoznania.
W dalszej kolejności należy wskazać, że nie jest zasadny wniosek Ministra o odrzucenie skargi, ze względu na brak uprzedniego wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Zarządzeniem z dnia 21 czerwca 2010 r. skarżący pouczony o treści art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zobowiązany został do wykazania, iż przed skierowaniem skargi o wymierzenie organowi grzywny za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 czerwca 2009 r. pisemnie wezwał właściwy organ do wykonania wyroku.
W odpowiedzi dnia 29 czerwca 2010 r. W. R. wyjaśnił, że pismem z dnia 12 listopada 2009 r. wezwał Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi do wykonania wyroku i załatwienia wniosku (odpis pisma został dołączony do w/w odpowiedzi).
Wyjaśnienie powyższych kwestii było konieczne przed odniesieniem się do zarzutów podniesionych w skardze.
W ocenie Sądu skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny.
Wskazać należy, iż przez niewykonanie wyroku należy rozumieć pozostawanie w bezczynności w podjęciu lub kontynuacji postępowania administracyjnego mającego na celu zakończenie sprawy decyzją administracyjną lub w innej formie przewidzianej prawem.
W niniejszej sprawie postępowanie administracyjne zostało zawieszone przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi postanowieniem z dnia [...] marca 2010 r. Podjęcie rozstrzygnięcia o zawieszeniu postępowania w sprawie oznacza, iż bezczynność organu ustaje, a Sąd nie może uwzględnić skargi z żądaniem wymierzenia temu organowi grzywny.
Podkreślić również należy, że wyrokiem z dnia 24 czerwca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (sygn. akt IV SAB/Wa 83/10) skargę W. R. na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi oddalił.
W tym stanie rzeczy, skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.