II SA/Ol 842/11

SENTENCJA Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Krzysztof Nesteruk po rozpoznaniu w dniu 2 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A.S. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi A.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie dofinansowania pobytu na turnusie rehabilitacyjnym postanawia ustanowić dla skarżącego adwokata. UZASADNIENIE A.S., skarżący decyzję o odmowie dofinansowania pobytu na turnusie rehabilitacyjnym, wniósł o zwolnienie go od kosztów sądowych i ustanowienie na jego rzecz adwokata. Podał, iż decyzją z 1992 r. zaliczony został na stałe do drugiej grupy inwalidów jako niezdolny do żadnej pracy. Pobiera rentę, która "po potrąceniach i alimentacyjnych" wynosi 364,09 zł (dowód wypłaty w zał.). Otrzymuje też "po 300 zł na zakup leków i niezbędnej żywności". Nie posiada majątku. Sam prowadzi gospodarstwo domowe, mieszkając w lokalu komunalnym o powierzchni ok. 24,5 m2. Miesięcznie wydatkuje 135,66 zł na czynsz, ok. 50 zł na prąd, 50 zł na gaz i ok. 40 zł na telefon. Cena przepisywanych leków to 200 zł. Wobec powyższego stwierdza się, co następuje: Ponieważ z mocy art. 239 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; w skrócie: "p.p.s.a."), strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach dotyczących świadczeń rehabilitacyjnych nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, rozstrzygnięcie przedmiotowego wniosku ogranicza się do kwestii ustanowienia adwokata. Zgodnie z art. 262 p.p.s.a., do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych odpowiednie zastosowanie mają przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy. Jak wynika z odpowiedniego zastosowania art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., ustanowienie adwokata na rzecz osoby fizycznej następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść związanego z tym kosztu, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Informacje poświadczone przez skarżącego, zbieżne z dokumentami znajdującymi się w aktach administracyjnych (k. 1-6), uzasadniają przekonanie, iż znajduje się on w tego rodzaju sytuacji. Stąd też orzeczono jak w sentencji w oparciu o art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., powierzający referendarzowi sądowemu wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy.