Ppolska.starec← UrzadnikУвійти

I SA/Wa 1311/17

Адміністративні суди2017-11-30
Номер справи
I SA/Wa 1311/17
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Дата рішення
2017-11-30
Тип
Wyrok WSA w Warszawie

Судді

Bożena MarciniakDariusz ChacińskiJoanna Skiba

Резолютивна частина

Orzeczono o wymierzeniu grzywny za niewykonanie wyroku-art. 154 PoPPSA

Текст рішення

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Chaciński Sędziowie WSA Bożena Marciniak WSA Joanna Skiba (spr.) Protokolant starszy referent Justyna Kobylarczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 listopada 2017 r. sprawy ze skargi M. C. w przedmiocie niewykonania przez Prezydenta W. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 grudnia 2014 r., sygn. akt I SAB/Wa 566/14 1. wymierza Prezydentowi W. grzywnę w wysokości 2000 (dwa tysiące) złotych; 2. stwierdza, że bezczynność organu w wykonaniu wyroku miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. przyznaje od Prezydenta W. na rzecz M. C. sumę pieniężną w kwocie 1000 (jeden tysiąc) złotych; 4. zasądza od Prezydenta W. na rzecz M. C. kwotę 680 (sześćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. UZASADNIENIE M. C. [...]kwietnia 2017 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonanie przez Prezydenta W. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 grudnia 2014 r., sygn. akt I SAB/Wa 566/14. Powyższym wyrokiem Sąd, w uwzględnieniu skargi wyżej wymienionej zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania jej wniosku z dnia 14 maja 2014 r. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość [...]położoną przy ul. [...], ozn. jako "[...]" - w terminie czterech miesięcy od zwrotu akt z prawomocnym wyrokiem. Akta te wraz z odpisem prawomocnego wyroku doręczone zostały zaś organowi 29 kwietnia 2015. r. Wyrokiem z dnia 2 marca 2016 r. sygn. akt I SA/Wa 1936/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wobec niewykonywania wyroku z dnia 9 grudnia 2014 r., wymierzył Prezydentowi W. grzywnę w wysokości [...] złotych. W związku z dalszym niepodejmowaniem przez organ rozstrzygnięcia w sprawie, M. C. pismem z 12 stycznia 2017 r. ponownie wezwała Prezydenta W. do wykonanie prawomocnego wyroku z 9 grudnia 2014 r., a następnie wniosła opisaną na wstępie skargę, w której domagała się: wymierzenia Prezydentowi W. grzywny; przyznanie na jej rzecz od organu sumy pieniężnej w wymiarze w wysokości pięciokrotności przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w roku poprzednim ogłoszonej przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania sądowego. W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o jej oddalenie podnosząc, iż pismem z 3 marca 2017 r. pełnomocnik skarżącej został poinformowany, iż w sprawie do 30 czerwca 2017 r. zostanie zlecone opracowanie geodezyjne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: skarga, w zakresie w jakim zarzuca Prezydentowi W. bezczynność w wykonaniu prawomocnego wyroku tut. sądu jest zasadna, co skutkować musi wymierzeniem organowi określonej w sentencji grzywny, jak też oceny charakteru zaistniałej zwłoki. Złożona ona została w trybie art. 154 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369), powoływanej dalej jako: "p.p.s.a." Przepis ten w § 1 stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Grzywnę, o której mowa w tym przepisie, stosownie do § 6 art. 154 p.p.s.a., wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, na podstawie odrębnych przepisów. Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 2 art. 154). Uwzględniając skargę sąd, w myśl § 7 art. 154 p.p.s.a., może ponadto przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości kwoty określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie poza sporem jest, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawomocnym wyrokiem z dnia z dnia 9 grudnia 2014r., sygn. akt I SAB/Wa 566/14 zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość [...] - w terminie czterech miesięcy od zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem. Akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem Sądu wpłynęły zaś do organu w dniu 29 kwietnia 2015r. Od tej daty, zgodnie z art. 286 § 2 p.p.s.a., rozpoczął zatem swój bieg czteromiesięczny termin wyznaczony wyrokiem w jakim sprawa, w której organ pozostawał bezczyny, winna być rozpoznana. W konsekwencji termin upłynął 29 sierpnia 2015 r. Niekwestionowaną okolicznością jest przy tym, że do dnia podjęcia niniejszego orzeczenia, mimo uprzedniego wezwania przez stronę do wykonania powyższego wyroku, jak też wymierzenia Prezydentowi W. z tytułu zaistniałej zwłoki w jego wykonaniu grzywny (vide wyrok z dnia 2 marca 2016 r. I Sa/Wa 1936/15) organ ów zawisłej przed nim sprawy nie rozstrzygnął. Oznacza to, że od przeszło dwóch lat pozostaje w stanie bezczynności przy wykonywaniu wyroku w zakresie w jakim dotyczy on obowiązku rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania, co uprawnia do oceny, że zwłoka ta przybrała postać kwalifikowaną, a więc rażąco narusza prawo. To z kolei czyni zasadnym żądanie wymierzenia mu z tego tytułu kolejnej grzywny. Stan niewykonywanie wyroków godzi wszak w samą istotę zasady praworządności. Zważywszy na skalę przekroczenia terminu wykonania wyroku, jak też uwzględniając uprzednio z tego tytułu wymierzoną grzywnę (w kwocie [...] złotych), skład orzekający ocenił, że adekwatną w tych okolicznościach faktycznych sankcją będzie grzywna w wymiarze [...] złotych. Wymierzając ją w powyższej wysokości, uwzględniono także okres czasu jaki bezskutecznie upłynął od ostatniego wyroku wymierzającego Prezydentowi W. grzywnę z tytułu zwłoki w wykonaniu prawomocnego wyroku uwzględniającego skargę strony na bezczynność. Uzasadnia także nałożenie nań dodatkowej sankcji w postaci przyznania skarżącej od organu sumy pieniężnej, aczkolwiek w niższej od oczekiwanej wysokości, która została określona na poziomie odpowiadającym równowartości pięciokrotności przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Za adekwatny w okolicznościach faktycznych niniejszej sprawy Sąd uznał wymiar sumy pieniężnej w wysokości [...] złotych. Wymiar sankcji zadany przez stronę byłby jednak w ocenie Sądu zbyt represyjny w stosunku do okresu zaistniałej zwłoki w wykonaniu wspomnianego wyroku, jak też okresu jaki upłynął od zwrotu organowi akt po prawomocnym wymierzeniu mu z tego tytułu pierwszej grzywny, a datą wniesienia obecnie rozpoznawanej skargi. Łączny wymiar obciążających Prezydenta W. sankcji jest w tej sytuacji na tyle dotkliwy, że powinien być wystarczającym dla zdyscyplinowania organu i doprowadzenia do respektowania przezeń prawomocnego orzeczenia Sądu, bez konieczności występowania przez strony ubiegające się o odszkodowania z kolejną przewidzianą w art. 154 p.p.s.a skargą. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 154 § 1 i 7 w zw. z art. 154 § 6 oraz art. 154 § 2 zd. drugie p.p.s.a. orzekł jak w punktach 1-3 wyroku. W przedmiocie kosztów postępowania sądowego (pkt 4 sentencji) orzeczono na podstawie art. 200 w zw. art. 205 § 2 powołanej ustawy.