II OZ 1085/13

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jacek Chlebny po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. F. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 23 października 2013 r., sygn. akt II SA/Łd 915/13 odmawiające przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi M. F. na postanowienie Wojewody Łódzkiego z dnia [...] czerwca 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowę i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że skarżący, inwalida II grupy, prowadzi gospodarstwo domowe wraz z żoną i utrzymuje się z renty w wysokości 2436 zł (brutto), zaś jego żona pobiera wynagrodzenia za pracę w wysokości 3492 zł (brutto). Małżonkowie mają zaspokojone potrzeby mieszkaniowe dysponując 60-metrowym mieszkaniem, są także posiadaczami samochodu osobowego Renault Megane z 2009 r. W złożonym wniosku skarżący zadeklarował ponoszenie znacznych wydatków na leczenie, jednakże w świetle ustaleń Sądu wykazane przez stronę wydatki na leki, czynsz i energię zamykają się kwotą około1600 zł miesięcznie, podczas gdy łączne miesięczne dochody małżonków wynoszą około 4000 zł (netto). W tych warunkach Sąd uznał, że skarżący nie wykazał, że nie jest w stanie wygospodarować środków na poniesienie kosztów sądowych oraz kosztów działania w sprawie pełnomocnika procesowego ustanowionego z wyboru. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wniósł o jego uchylenie podnosząc, że pogarszający się stan zdrowia jego oraz żony uniemożliwia mu samodzielne poniesienie kosztów postępowania, jak również osobisty udział w postępowaniu, co uzasadnia ustanowienie mu pełnomocnika z urzędu. Skarżący potwierdził jednocześnie ustaloną przez Sąd I instancji wysokość dochodów osiąganych w jego gospodarstwie domowym. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem przyjęta przez Sąd I instancji ocena wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy jest prawidłowa. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W kontekście wskazanych w tym przepisie warunków uwzględnienia wniosku o prawo pomocy Sąd I instancji trafnie przyjął, że wysokość miesięcznych dochodów osiąganych w prowadzonym przez skarżącego gospodarstwie domowym (ok. 4000 zł netto) zestawiona z kwotą wykazanych niezbędnych wydatków (ok. 1600 zł), jak i posiadany przez stronę majątek nie pozwalają przyjąć, że skarżący jest osobą ubogą, która znajduje się w sytuacji uniemożliwiającej mu ponoszenie we własnym zakresie koszów postępowania. Uiszczenie przez skarżącego wpisu od zażalenia (k. 62) na postanowienie w przedmiocie prawa pomocy (objętego ustawowym zwolnieniem od obowiązku pobrania opłaty sądowej - art. 261 w zw. z art. 259 § 1 p.p.s.a.) w wysokości 100 zł, co stanowi połowę kwoty ustalonej tytułem wpisu należnego od skargi, jak również okoliczność, że treści rozpoznawanego wniosku o prawo pomocy wynika, że wystąpienie o przyznanie pełnomocnika z urzędu wnioskodawca połączył nie z trudną sytuacją finansową, lecz stanem zdrowia uniemożliwiającym mu osobisty udział w rozprawie, dodatkowo wskazuje na zasadność przyjętej przez Sąd I instancji oceny odnoszącej się do zdolności skarżącego do wygospodarowania z osiąganych dochodów środków na pokrycie kosztów postępowania wszczętego jego skargą. W odniesieniu do oświadczenia skarżącego dotyczącego jego złego stanu zdrowia jako powodu wystąpienia z wnioskiem o ustanowienie pełnomocnika z urzędu w celu reprezentowania strony na rozprawie należy zauważyć, że pełnomocnikiem osoby fizycznej przed sądem administracyjnym może być także jej rodzic, małżonek, rodzeństwo lub zstępni (art. 35 § 1 p.p.s.a.). Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.