Ppolska.starec← UrzadnikУвійти

VII SA/Wa 1517/24

Адміністративні суди2024-10-30
Номер справи
VII SA/Wa 1517/24
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Дата рішення
2024-10-30
Тип
Postanowienie WSA w Warszawie

Судді

Katarzyna Tomiło-Nawrocka

Резолютивна частина

Sprostowano omyłkę

Текст рішення

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: asesor WSA Katarzyna Tomiło-Nawrocka po rozpoznaniu w dniu 30 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gospodarstwa Rolnego [...] sp. z o. o. z siedzibą w K. na uchwałę Rady Gminy R. z dnia [...] czerwca [...] r. nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: sprostować z urzędu inną oczywistą omyłkę w sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 września 2024 r. sygn. akt VII SA/Wa 1517/24 w ten sposób, że w miejsce "na uchwałę Rady Miejskiej w R." wpisać "na uchwałę Rady Gminy R.". UZASADNIENIE Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: p.p.s.a.) sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym - art. 156 § 2 p.p.s.a. Sprostowaniu podlegają wadliwości występujące zarówno w samej sentencji orzeczenia i w jego komparycji (np. niewłaściwe, niedokładne określenie sądu, określenie żądania, itp.) jak i w uzasadnieniu orzeczenia. Niedokładność lub omyłka może dotyczyć na przykład oznaczenia stron, oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność. W sentencji wyroku z 10 września 2024 r. błędnie określono, że Sąd rozpoznawał skargę na uchwałę Rady Miejskiej w R.. Zasadnym jest więc stwierdzenie, że błąd ten miał niewątpliwie charakter innej oczywistej omyłki, o którym mowa w cytowanym przepisie. W tym stanie rzeczy, na mocy art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a, postanowiono jak w sentencji