II SA/Gl 1259/23

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski, Asesor WSA Agnieszka Kręcisz-Sarna, Protokolant Monika Rał, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 grudnia 2023 r. sprawy ze skargi P. H. (H.) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia 15 maja 2023 r. nr SKO.4117.402.2023 w przedmiocie dodatku węglowego oddala skargę. UZASADNIENIE . UZASADNIENIE Wójt Gminy W. decyzją z 27 grudnia 2022 r. nr [...] wydaną na podstawie art. 2 ust. 1, ust. 15, ust. 15a, ust. 15b i ust. 16, art. 3 ustawy z 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym (Dz. U. z 2022 r. poz. 1692 ze zm.) oraz art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego odmówił P. H. (dalej jako strona lub skarżący) przyznania dodatku węglowego. W uzasadnieniu decyzji organ przywołał wpierw przepisy normujące zasady przyznawania tej formy wsparcia, a następnie przybliżył sytuację faktyczną występującą w gospodarstwie domowym strony. W oparciu o przeprowadzony wywiad środowiskowy ustalono, że pod adresem wskazanym przez stronę zamieszkują dwa gospodarstwa domowe W przedmiotowym budynku znajdują się dwa odrębne lokale i jest w nim zainstalowany piec, który ogrzewa parter budynku. W lokalu wskazanym przez stronę nie ma podług, mebli i sprzętów codziennego użytku jak również rzeczy osobistych strony. W trakcie wywiadu strona oświadczyła, że meble ma w lokalu w K., a ten ogrzewa elektrycznie. W przedmiotowym lokalu brak jest kaloryferów. Z powyższą decyzją nie zgodziła się strona, która wniosła odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie. W odwołaniu tym wyraziła swoje niezadowolenie z otrzymanej decyzji i wskazała na błędną interpretację ustawy. W odwołaniu tym strona podniosła, że brak grzejników w lokalu wynika z tego, że zostały skradzione przez osobę, która uprzednio tam zamieszkiwała. Nadto strona podniosła, że przedmiotowy dodatek otrzymała jego babcia, która zajmuje ten lokal nielegalnie. Podkreśliła, że rzeczy osobiste posiada w K., a przedmiotowy lokal ogrzewa elektrycznie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Częstochowie decyzją z 15 maja 2023 r. nr SKO.4117.402.2023 wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt. 1 Kodeksu postępowania administracyjnego utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia przedstawiono wpierw dotychczasowy przebieg postępowania, a następnie przywołano przepisy prawa normujące przedmiotowa problematykę. W dalszej części uzasadnienia organ odwoławczy przybliżył sytuację osobistą strony przywołując ustalenia poczynione przez organ pierwszej instancji. Podkreślono, że strona wniosek złożyła 4 października 2022 r., a wywiad środowiskowy w przedmiotowym lokalu przeprowadzony został 6 grudnia 2022 r. , w którym uczestniczył wnioskodawca. Z ustaleń poczynionych w trakcie tego wywiadu wynika, że lokal wskazany przez stronę za zajmowany przez niego nie jest zamieszkiwany. W uzasadnieniu tej decyzji organ odwoławczy wyraźnie podkreślił, że pomoc finansowa państwa jest skierowana do gospodarstw domowych zamieszkujących i gospodarujących w budynku korzystającym e źródeł ogrzewania. W konsekwencji organ ten uznał, że strona nie spełnia wymogów do otrzymania wnioskowanego dodatku. Z powyższą decyzją nie zgodziła się strona, która pismem z 20 czerwca 2023 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. W skardze tej skarżący przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania i podkreśliła, że posiada zameldowanie na pobyt stały w przedmiotowym budynku, który otrzymała w ramach spadku. W ocenie skarżącego nie jest istotne czy babcia otrzymała dodatek czy też nie, ponieważ jest zdania, że taki dodatek przysługuje jemu. W skardze tej wyraził swoje niezadowolenie z wydanej decyzji i podkreślił, że dodatek ten byłby istotnym wzmocnieniem jego sytuacji finansowej w trakcie przeprowadzanego remontu. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Częstochowie wniosło o oddalenie skargi i przywołało analogiczną argumentację do tej, którą zamieściło w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. . Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje; . Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Kontrola legalności zaskarżonej decyzji przeprowadzona w oparciu o postanowienia art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. z 2022 r., poz. 2492) wykazała, że zaskarżona decyzja odpowiada wymogom prawa. Zgodnie z brzmieniem art. 145 § 1 pkt.1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. Nr 1634 ze zm.) sąd administracyjny uwzględnia skargę na decyzję lub postanowienie, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy albo stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji w całości lub części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy wynika z treści art. 134 § 1 tej ustawy. Zgodnie z tą regulacją sądy rozpoznając skargi nie są związane ich zarzutami, podstawą prawną ani formułowanymi przez strony wnioskami. W świetle przywołanych regulacji sąd administracyjny dokonując kontroli rozstrzygnięć organów administracji kieruje się wyłącznie kryterium legalności, czyli zgodności z przepisami prawa materialnego i procesowego rozstrzygnięć organów administracji publicznej. Oznacza to, że w ramach takiej kontroli sąd nie może kierować się względami słuszności czy zasadami współżycia społecznego. Na wstępie niniejszych rozważań przyjdzie przywołać stan normatywny występujący w poruszanym zakresie. Zgodnie z postanowieniami art. 2 ust. 1 ustawy z 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym (Dz. U. z 2023 r. poz. 1630) dodatek węglowy przysługuje osobie w gospodarstwie domowym w przypadku, gdy głównym źródłem ogrzewania gospodarstwa domowego jest kocioł na paliwo stałe, kominek, koza, ogrzewacz powietrza, trzon kuchenny, piecokuchnia, kuchnia węglowa lub piec kaflowy na paliwo stałe, zasilane paliwami stałymi, wpisane lub zgłoszone do centralnej ewidencji emisyjności budynków, o której mowa w art. 27a ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków, do dnia 11 sierpnia 2022 r., albo po tym dniu - w przypadku głównych źródeł ogrzewania wpisanych lub zgłoszonych po raz pierwszy do centralnej ewidencji emisyjności budynków, o których mowa w art. 27g ust. 1 tej ustawy. Po myśli art. 2 ust. 3a powyższej ustawy w przypadku gdy pod jednym adresem miejsca zamieszkania zamieszkuje więcej niż jedno gospodarstwo domowe, jeden dodatek węglowy przysługuje dla wszystkich gospodarstw domowych zamieszkujących pod tym adresem. Zgodnie z dalszymi unormowaniami tej ustawy w przypadku gdy wniosek o wypłatę dodatku węglowego złożono dla więcej niż jednego gospodarstwa domowego mających ten sam adres miejsca zamieszkania, to dodatek ten jest wypłacany wnioskodawcy, który złożył wniosek jako pierwszy. Pozostałe wnioski pozostawia się bez rozpoznania. W przypadku gdy pod jednym adresem miejsca zamieszkania zamieszkuje więcej niż jedno gospodarstwo domowe i w terminie do dnia 30 listopada 2022 r. nie jest możliwe ustalenie odrębnego adresu miejsca zamieszkania dla poszczególnych gospodarstw domowych zamieszkujących pod tym adresem w odrębnych lokalach, nie stosuje się powyższych regulacji do gospodarstwa domowego, którego źródłem ogrzewania jest oddzielne lub współdzielone źródło ciepła. Według ust. 3d. powoływanej ustawy w przypadku, o którym mowa powyżej, gospodarstwu domowemu, które zajmuje lokal, dla którego nie było możliwe ustalenie odrębnego adresu, wójt, burmistrz albo prezydent miasta przyznaje dodatek węglowy w drodze decyzji administracyjnej, jeżeli w wyniku przeprowadzenia wywiadu środowiskowego organ ten ustalił zamieszkiwanie pod jednym adresem w odrębnych lokalach kilku gospodarstw domowych oraz wykorzystywanie przez te gospodarstwa oddzielnego lub współdzielonego źródła ogrzewania. Z przeprowadzonego wywiadu środowiskowego sporządza się notatkę służbową. Przywołany powyżej stan normatywny należy odnieść do stanu faktycznego występującego w rozpoznawanej sprawie. Wnioskiem z 4 października 2022 r. skarżący wystąpił do organu pierwszej instancji o przyznanie dodatku węglowego. W trakcie prowadzonego postępowania wyjaśniającego organ pierwszej instancji w dniu 6 grudnia 2022 r. przeprowadził w miejscu wskazywanym przez skarżącego wywiad środowiskowy i sporządził na tę okoliczność stosowną notatkę służbową. Z ustaleń poczynionych przez organ pierwszej instancji wynika, że w lokalu wskazanym przez skarżącego jako zamieszkiwany znajdującym się na piętrze budynku jednorodzinnego nie stwierdzono oznak zamieszkiwania. Lokal ten jest w trakcie remontu, brak w nim podłóg, mebli i innych sprzętów wskazujących na zajmowanie go jak również brak było w nim kaloryferów do ogrzewania. Parter przedmiotowego lokalu zajmuje babcia skarżącego, która złożyła stosowny wniosek o przyznanie dodatku węglowego i dodatek taki otrzymała. Z przedstawionego stanu prawnego i faktycznego wynika, że skarżący nie spełnia wymogów do otrzymania wnioskowanego świadczenia, ponieważ nie zamieszkuje w podanym lokalu, jak również brak jest możliwości jego ogrzewania przy wykorzystaniu zamontowanego w tym budynku pieca z uwagi na brak kaloryferów. W skardze do tutejszego Sądu skarżący zamieścił niezadowolenie z otrzymanej decyzji i podkreślił, że jest zameldowany w przedmiotowym lokalu i jest w trakcie jego remontu. W skardze tej nie sformułował wobec decyzji organów administracji publicznej konkretnego zarzutu, a jedynie ograniczył się do wykazywania jej niezasadności. Ponadto przybliżył sytuację związaną z trudnościami z korzystania z posiadanej nieruchomości. W trakcie rozprawy przed tutejszym Sądem skarżący podniósł argument, że spełnia wymogi wynikające z postanowień art. 2 pkt. 15 ustawy o dodatku węglowym. Odnosząc się do zarzutów skarżącego związanych z możliwościami korzystania z posiadanej przez niego nieruchomości przyjdzie stwierdzić, że okoliczności te nie mają żadnego wpływu na prawo do przedmiotowego dodatku, a tym samym mogą zostać pominięte. Z kolei zarzut naruszenia postanowień art. 2 pkt. 15 powyższej ustawy także nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z tym przepisem wójt, burmistrz albo prezydent miasta dokonuje weryfikacji wniosku o wypłatę dodatku węglowego, w szczególności w zakresie zgłoszenia lub wpisania głównego źródła ogrzewania w centralnej ewidencji emisyjności budynków. Po myśli art. 2 ust. 15a tej ustawy dokonując weryfikacji wniosku o wypłatę dodatku węglowego, wójt, burmistrz albo prezydent miasta bierze pod uwagę w szczególności: informacje wynikające z deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi; informacje uzyskane w związku z postępowaniem o przyznanie: świadczeń rodzinnych oraz dodatków do zasiłku rodzinnego; świadczenia wychowawczego; dodatku osłonowego; dodatku mieszkaniowego a także dane zgromadzone w rejestrze PESEL oraz rejestrze mieszkańców. Równocześnie według art. 2 ust. 15b. przywoływanej ustawy jeżeli podczas weryfikacji wniosku o wypłatę dodatku węglowego wystąpią wątpliwości dotyczące gospodarstwa domowego wnioskodawcy, wójt, burmistrz albo prezydent miasta może przeprowadzić wywiad środowiskowy. W kontekście przywołanego stanu prawnego powoływanie się przez skarżącego na otrzymanie dodatku osłonowego nie jest wykazaniem spełniania wymogów do otrzymania wnioskowanego dodatku węglowego. Podkreślić należy, że przywołane powyżej przepisy określają elementy postępowania wyjaśniającego, które brane są pod uwagę przy ubieganiu się o dodatek węglowy, natomiast nie stanowią one przesłanek jego przyznania. Oznacza to, że przy ocenie spełniania wymogów do otrzymania wnioskowanego świadczenia organ podejmujący rozstrzygnięcie bierze pod uwagę wszystkie wymienione powyżej okoliczności i dopiero po przeprowadzeniu wywiadu środowiskowego podejmuje rozstrzygnięcie. W rozpoznawanej sprawie sygnalizowany powyżej wywiad środowiskowy został przeprowadzony i ustalenia w nim zamieszczone nie dają podstaw dla uznania, aby zarzuty skarżącego zasługiwały na uwzględnienie, a decyzje wydane przez organy administracji publicznej obu instancji zawierały uchybienia uzasadniające uwzględnienie wniesionej skargi. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uznał, że skarga jest niezasadna, skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod uwagę i na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę.