III OZ 537/23

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi M.J. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 13 września 2023 r., sygn. akt III OZ 371/23 oddalającego zażalenie M.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 czerwca 2023 r., sygn. akt II SAB/Wa 456/22 w przedmiocie wniosku o wyłączenie sędziego w sprawie ze skargi M.J. na bezczynność Prezesa Rządowej Agencji Rezerw Strategicznych w przedmiocie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej postanawia odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego. UZASADNIENIE Postanowieniem z 13 września 2023 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie M.J. (dalej: skarżący) na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 5 czerwca 2023 r. o oddaleniu wniosku o wyłączenie sędziego, wydane w sprawie ze skargi skarżącego na bezczynność Prezesa Rządowej Agencji Rezerw Strategicznych w przedmiocie rozpoznania wniosku o udostępnienie o informacji publicznej Pismem z 19 września 2023 r., skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł skargę o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 13 września 2023 r. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia, skierowanie sprawy do ponownego rozpoznania lub uwzględnienie wniosków o wyłączenie. Skarga o wznowienie postępowania została wniesiona na podstawie art. 270 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Skarżący wyjaśnił, że na skutek naruszenia przepisów wspólnotowych został pozbawiony możliwości działania, ponieważ wyrokiem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 5 czerwca 2023 r., C-204/21 "uznano za sprzeczny z prawem wspólnotowym uchwalone przez polskiego ustawodawcę przepisy zakazujące podważania statusu osób powołanych na urząd sędziego, czyli przepisy ograniczające prawo do oparcia wniosku o wyłączenie jedynie do okoliczności faktycznych związanych z działaniem osoby sprawującej urząd, a nie obejmuje sposobu powołania". Naczelny Sad Administracyjny zważył, co następuje: Skarga o wznowienie postepowania sądowego podlega odrzuceniu. Skargę o wznowienie postępowania można oprzeć na jednej z przesłanek wymienionych w dziale VII p.p.s.a. (Wznowienie postępowania). Zgodnie bowiem z art. 270 p.p.s.a., tylko w przypadkach przewidzianych w dziale VII tej ustawy można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Szczegółowe przesłanki wznowienia postępowania zostały wskazane w przepisach od art. 271 do art. 273 p.p.s.a. Zgodnie z art. 280 § 1 p.p.s.a., sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga została wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd odrzuca skargę. "Badanie", o którym stanowi art. 280 § 1 p.p.s.a. nie polega na ocenie zasadności skargi o wznowienie postępowania sądowego, lecz jego celem jest ustalenie, czy zostały spełnione warunki formalne wniesienia tego rodzaju środka procesowego. To na stronie ciąży obowiązek precyzyjnego wskazania przesłanki wznowienia postępowania sądowego. Nie jest natomiast wystarczające samo powołanie się na art. 270 p.p.s.a. W tej sprawie skarżący nie powołał żadnej z podstaw wznowienia wskazanych w przepisach od art. 271 do art. 273 p.p.s.a., na podstawie której można wznowić postępowanie sądowe zakończone prawomocnym postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 września 2023 r. Skarżący wskazuje jedynie, że "Strona jednocześnie oświadcza, iż znany jest jej przepis Art. 270 Ustawy p.p.s.a., przy czym strona wywodzi, iż Postanowienie z dnia 13 września 2023 r., Sygn. Akt III OZ 371/23, jako ostateczne - spełnia cechy wskazane w przepisie". Ponadto wniesiona w tej sprawie skarga o wznowienie postępowania sądowego nie spełnia również drugiego wymogu z art. 279 p.p.s.a., tj. nie wskazuje okoliczności pozwalających na stwierdzenie zachowanie terminu do wniesienia tego rodzaju skargi. Wskazanie okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania jest elementem obligatoryjnym takiej skargi, którego brak powoduje, że podstawa wznowieniowa, co do której nie podano okoliczności stwierdzających zachowanie terminu, nie może być przez Sąd rozpoznana. Z tych względów i na podstawie art. 280 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.