II SA/Op 330/19

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Sachanbińska po rozpoznaniu w dniu 29 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 4 czerwca 2019 r., nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE Skarżący M. N. w dniu 12 sierpnia 2019 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu, skargę na decyzję tego w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy kategorii B. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 16 września 2019 r., skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi przez wskazanie swojego numeru PESEL oraz prawidłowe oznaczenie przedmiotu zaskarżenia, poprzez wyjaśnienie, czy skarga dotyczy decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 4 czerwca 2019 r., nr [...], utrzymującej w mocy decyzję Starosty Namysłowskiego z dnia 11 marca 2019 r., nr [...], w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy kategorii B, czy też dotyczy innego aktu, a jeśli tak, to o prawidłowe oznaczenie organu, który go wydał oraz numeru i daty jego wydania. Na wezwanie Sądu skarżący odpowiedział pismem z dnia 9 października 2019 r., w którym określił, że skarga dotyczy decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 4 czerwca 2019 r., nr [...], utrzymującej w mocy decyzję Starosty Namysłowskiego z dnia 11 marca 2019 r., nr [...], w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy kategorii B. Skarżący podał w piśmie z dnia 9 października 2019 r. swój PESEL. Z akt sprawy wynika, że zaskarżona decyzja z dnia 4 czerwca 2019 r. została doręczona skarżącemu w dniu 4 lipca 2019 r., co dokumentuje zwrotne pocztowe potwierdzenie odbioru znajdujące się w aktach administracyjnych sprawy. Odpowiadając na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Ze skargi oraz wyjaśnień M. N. wynika, że przedmiot zaskarżenia stanowi decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 4 czerwca 2019 r., nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Starosty Namysłowskiego z dnia 11 marca 2019 r., nr [...], w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy kategorii B. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.), dalej zwanej "P.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Na zasadzie art. 54 § 1 P.p.s.a., skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Z kolei według art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę złożoną po upływie terminu do jej wniesienia. Tak sformułowany zapis jest nakazem bezwzględnym, co oznacza, że odrzucenie skargi następuje niezależnie od okoliczności sprawy. Odrzucenie skargi jest równoznaczne z odmową rozpatrzenia sprawy i nadania jej dalszego biegu. Stosownie zaś do art. 58 § 3 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Dodać jeszcze trzeba, że wskazany wyżej trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi jest terminem ustawowym, a więc niedopuszczalne jest jego skrócenie lub przedłużenie. Jest on również terminem prekluzyjnym, w tym znaczeniu, że jego upływ sąd uwzględnia z urzędu i z tej przyczyny na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. odrzuca wniesioną skargę. Omawiany termin do wniesienia skargi jest liczony od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia w sprawie. W okolicznościach sprawy zaskarżona decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o terminie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu. Skarżący otrzymał decyzję z dnia 4 czerwca 2019 r. - w dniu 4 lipca 2019 r. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi na decyzję rozpoczął dla skarżącego bieg w dniu 5 lipca 2019 r. i upływał w sobotę, tj. 3 sierpnia 2019 r. Za ostatni dzień terminu należało zatem uznać 5 sierpnia 2019 r. (poniedziałek), ponieważ stosownie do art. 83 § 2 P.p.s.a., jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Tymczasem skarżący złożył skargę do organu drugiej instancji w dniu 12 sierpnia 2019 r., a więc już po terminie do jej wniesienia. Wskazano już wcześniej, że zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, stąd należało orzec, jak w sentencji postanowienia.