II SAB/Kr 111/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Izabela Dobosz po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. P. na bezczynność Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE A. P. wniósł skargę na bezczynność Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej. Skarżący wskazał, że w dniu 3 sierpnia 2009 r. zwrócił się do wymienionego organu administracji o udostępnienie informacji publicznej i mimo upływu niemal 2 miesięcy nie otrzymał na ten wniosek żadnej odpowiedzi. W odpowiedzi na skargę Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wskazał, że objęte wnioskiem informacje zostały już udostępnione skarżącemu. Ponadto wniósł o rozważenie, czy strona skarżąca wypełniła dyspozycję art. 52 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), bowiem przed wniesieniem skargi do sądu nie wezwała organu nadzoru budowlanego do usunięcia naruszenia prawa. W myśl art. 52 § 1 powołanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Wymaganie wyczerpania środków zaskarżenia dotyczy także skarg na bezczynność organów w zakresie wniosku o udostępnienie informacji publicznej w trybie ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Udostępnienie informacji na wniosek następuje w formie czynności materialno-technicznej, a odmowa - w formie decyzji (art. 10 ust. 1 oraz art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej). W sytuacji zatem, gdy przedmiotem skargi jest bezczynność z zakresu ustawy o dostępie do informacji publicznej należy przyjąć, że wyczerpano środki zaskarżenia zarówno wtedy, gdy wnioskodawca przed wniesieniem skargi złożył zażalenie w trybie art. 37 § 1 k.p.a. (wymagane w odniesieniu do skarg na bezczynność polegającą na niewydaniu decyzji), jak i wtedy, gdy wnioskodawca wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa, co jest wymagane przy bezczynności organu w zakresie czynności materialno-technicznych. Takie też stanowisko prezentowane jest w doktrynie i orzecznictwie sądów administracyjnych (por. T. Woś w Romańska Marta, Knysiak-Molczyk Hanna, Woś Tadeusz (redakcja) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz Warszawa 2007 Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis w Lex Polonica Maxima uw. 17 do art. 52; J. P. Tarno Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz Warszawa 2006 Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis w Lex Polonica Maxima uw. 10 do art. 52, a także postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 2.02.2006 r. sygn. akt l OSK 10/06, z dnia 20.09.2005 r. sygn. akt l OSK 2/05, z dnia 8.07.2005 r. sygn. akt OSK 1682/04). W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca nie poprzedziła skargi żadną z wymienionych wyżej czynności. Wobec niewyczerpania środków zaskarżenia należało więc odrzucić skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.