II FSK 170/21

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Beata Cieloch po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku A. M. o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 sierpnia 2023 r., sygn. akt II FSK 170/21 sprawy ze skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 4 sierpnia 2020 r., sygn. akt I SA/Gd 217/20 w sprawie ze skargi T. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 6 grudnia 2019 r. nr 2201-IOD-3.601.11.2019 w przedmiocie wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2013 r. postanawia: oddalić wniosek o uzupełnienie wyroku. UZASADNIENIE Wyrokiem z 9 sierpnia 2023 r., sygn. akt II FSK 170/21, Naczelny Sąd Administracyjny uwzględnił skargę kasacyjną Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 4 sierpnia 2020 r., sygn. akt I SA/Gd 217/20. Wnioskiem z 3 października 2020 r. ustanowiony z urzędu pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego poprzez rozstrzygnięcie w zakresie przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 157 § ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Na podstawie § 2 tego przepisu wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 193 p.p.s.a. powyższe regulacje znajdują odpowiednie zastosowanie również w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. W wyroku z 9 sierpnia 2023 r. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o uwzględnieniu wniesionej przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku skargi kasacyjnej. Jednocześnie NSA nie orzekł w wyroku o przyznaniu wynagrodzenia pełnomocnikowi skarżącego ustanowionemu z urzędu. Jak bowiem wynika z art. 254 § 1 p.p.s.a., wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej składa się do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego; w konsekwencji wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu za wykonaną pomoc prawną, należne od Skarbu Państwa (art. 250 p.p.s.a.) przyznawane jest przez wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu określonym w przepisach art. 258 – 261 p.p.s.a. Stosownie do § 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2019 r. poz. 68), pełnomocnik powinien złożyć wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu stosowne oświadczenie, o jakim mowa w tym przepisie i zwrócić się do tego sądu z wnioskiem o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 157 § 1, 2 i 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.