I OZ 573/23

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Piotr Przybysz po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K.R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 września 2023 r., sygn. akt IV SA/Wa 1343/23 o odrzuceniu skargi i zwrocie wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi K.R. na decyzję Ministra Rozwoju i Technologii z dnia [...] kwietnia 2023 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE K.R., zastępowany przez radcę prawnego, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Rozwoju i Technologii z dnia [...] kwietnia 2023 r., nr [...], w przedmiocie ustalenia odszkodowania. Sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt IV SA/Wa 1343/23. W wykonaniu zarządzenia z dnia 28 czerwca 2023 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podanie numeru PESEL skarżącego, podanie wartości przedmiotu zaskarżenia (różnicy między wysokością odszkodowania, którego domaga się skarżący a wysokością odszkodowania ustaloną w zaskarżonej decyzji) oraz nadesłanie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kserokopii pełnomocnictwa, z którego treści wynika uprawnienie do działania w imieniu skarżącego przed sądami administracyjnymi bądź wojewódzkim sądem administracyjnym – w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca wezwanie do usunięcia braków formalnych została dwukrotnie awizowana w dniach: 7 i 17 lipca 2023 r. i uznana za doręczoną w dniu 21 lipca 2023 r. W zakreślonym terminie (tj. do dnia 28 lipca 2023 r.) braki formalne skargi nie zostały uzupełnione. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 6 września 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę (pkt 1) oraz zwrócił na rzecz skarżącego ze środków budżetowych WSA kwotę 288 zł tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi (pkt 2). Skarżący, zastępowany przez zawodowego pełnomocnika, złożył zażalenie na powyższe postanowienie, zaskarżając je w całości i domagając się jego uchylenia oraz zasądzenia od organu zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Niewątpliwie wywiedziona na gruncie niniejszej sprawy skarga była dotknięta brakami formalnymi. Wprawdzie wezwanie do nadesłania oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kserokopii pełnomocnictwa stało się bezprzedmiotowe na skutek pisma pełnomocnika skarżącego z dnia 23 maja 2023 r., do którego załączono dwa odpisy pełnomocnictwa, niemniej brak wskazania numeru PESEL skarżącego oraz wartości przedmiotu zaskarżenia wymagał wszczęcia procedury naprawczej na mocy art. 49 § 1 w zw. art. 46 § 2 pkt 1 lit. b w zw. z art. 215 § 1 oraz art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."). Skarżący zakwestionował natomiast doręczenie wezwania do usunięcia braków formalnych, wskazując, że operator pocztowy nie pozostawił podwójnego awiza pod adresem pełnomocnika. Należy zatem wyjaśnić, że przepis art. 73 p.p.s.a. wprowadza jedną z form tzw. doręczeń zastępczych, kiedy to przesyłka nie zostaje doręczona bezpośrednio do rąk jej adresata, lecz przyjmuje się fikcję prawną, która zakłada, że takie doręczenie nastąpiło. Fikcję doręczenia przyjmuje się w razie niemożności doręczenia adresatowi pisma sądowego w sposób przewidziany w art. 65-72 p.p.s.a. pod warunkiem, że adresat został dwukrotnie powiadomiony o pozostawieniu przesyłki na okres 14 dni w placówce pocztowej (art. 73 § 1 p.p.s.a.). Warunkiem uznania, że do fikcji doręczenia doszło, jest zatem pozostawienie zawiadomień, o których mowa w art. 74 § 2 i 3 p.p.s.a., a więc dokonanie dwukrotnej awizacji przesyłki pozostawionej w urzędzie pocztowym lub urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia ww. okresu (art. 73 § 4 p.p.s.a.). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego przesyłka zawierająca wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w trybie art. 73 p.p.s.a. w dniu 21 lipca 2023 r., zatem w wyniku zasadnie przyjętej przez Sąd I instancji fikcji doręczenia. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, które stanowi dokument urzędowy i korzysta z domniemania prawdziwości i zgodności z prawdą tego, co zostało w nim stwierdzone, jak również z adnotacji urzędu pocztowego na kopercie wynika, że przesyłka sądowa skierowana na podany przez pełnomocnika adres do korespondencji została dwukrotnie awizowana w dniach 7 i 17 lipca 2023 r. Argumentacja zażalenia nie wzruszyła domniemania prawidłowości oraz skuteczności doręczenia przesyłki i nie mogła odnieść pożądanego skutku w postaci uchylenia zaskarżonego postanowienia. Twierdzenie pełnomocnika, że przesyłka nie była w ogóle awizowana, wobec znajdujących się w aktach sprawy dowodów, czyli dokonanych na przesyłce adnotacji urzędowych, należy uznać za gołosłowne. Nie ma podstaw do podważenia prawdziwości dokumentów urzędowych wyłącznie w oparciu o deklaratywne stanowisko strony przy jednoczesnym braku wykazania jakichkolwiek czynności podjętych w celu wyjaśnienia powyższej kwestii z operatorem pocztowym (np. zareklamowania przesyłki). W tym stanie rzeczy skarga podlegała odrzuceniu, o czym Sąd I instancji zasadnie orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., co z kolei implikowało zwrot wpisu sądowego od skargi w myśl art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. W konsekwencji zażalenie podlegało oddaleniu na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a.