I SA/Rz 333/23

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Grzegorz Panek, Sędzia WSA Piotr Popek, Sędzia WSA Jarosław Szaro /spr./, Protokolant sekr. sąd. Sabina Długosz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 listopada 2023 r. sprawy ze skargi Gminy Miasto K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krośnie z dnia 27 kwietnia 2023 r., nr SKO.4140.121.372.2023 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2018 i 2019 rok oddala skargę. UZASADNIENIE I SA/Rz 333/23 U Z A S A D N I E N I E Przedmiotem skargi Gminy Miasto K. (dalej: Skarżąca/Gmina) jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krośnie (dalej: SKO/Kolegium) z 27 kwietnia 2023 r. nr SKO.4140.121.372.2023, określająca wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2018 i 2019 r. Decyzją z 16 grudnia 2022 r. nr SPO.I.3120-1.54.2022, Wójt Gminy K. W. określił Gminie wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2018 r. w kwocie [...] zł oraz za 2019 r. w kwocie [...] zł. Podatek określono od gruntów o łącznej powierzchni 524 976 m², stanowiących część działki nr [...] oraz część działki nr [...], położone w K. W., które znajdują się w użytkowaniu wieczystym Gminy. W uzasadnieniu organ wskazał, że w toku postępowania wezwał czterech nauczycieli przedmiotów zawodowych w Zespole Szkół [...] im. [...] w K. (tj. P.P., J. M., R. Sz. oraz M. B.) i przesłuchał ich w charakterze świadków. Wyjaśnili oni z jakiego przedmiotu prowadzili zajęcia na terenie byłego lotniska "I.", ile razy te zajęcia się odbyły i na czym polegały. Nadto z udziałem ww. świadków oraz powołanego biegłego geodety odbyły się oględziny działek nr [...] i [...]. W czasie oględzin świadkowie wskazywali obszar na którym odbywały się prowadzone przez nich zajęcia dydaktyczne. Po wskazaniu przez ww. świadków obszar został zmierzony w terenie odbiornikiem GPS przez biegłego geodetę celem wymierzenia powierzchni zajętej na prowadzenie zajęć dydaktycznych. Ustalona w ten sposób powierzchnia, na której prowadzone był zajęcia z uczniami, wyniosła łącznie 524 976 m². Nadto organ wskazał, że na gruntach objętych decyzją podatkową znajduje się boisko piłkarskie, z którego korzysta klub sportowy [...] "O." P.. Faktyczna powierzchnia z jakiej korzystał klub sportowy wynosiła 0,997 ha. Powierzchnia ta została określona w umowie dzierżawy z 1 lipca 2020 r. Teren boiska sportowego był wykorzystywany również przez klub sportowy w 2018 r. i 2019 r. W tych latach teren boiska sportowego był użytkowany przez klub bezumownie. Boisko było wykorzystywane głównie przez klub sportowy "O." P., jednak mogły korzystać z niego również inne organizacje oraz osoby prawne. W latach 2018 - 2019 klub posiadał dwie drużyny młodzieżowe w wieku od 9 do 17 lat oraz drużynę seniorów. Z tego powodu organ uznał, że brak jest podstaw do zwolnienia z podatku od nieruchomości zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1785 ze zm.; dalej: u.p.o.l.), gdyż przepis ten ma zastosowanie w sytuacji, gdy działalność stowarzyszenia jest prowadzona wyłącznie wśród dzieci i młodzieży. Stawkę podatku od nieruchomości przyjęto, na podstawie uchwały Rady Gminy K. W. z 27 października 2017 r. nr [...], w wysokości 0,40 zł/m². Wysokość stawki od podatku od nieruchomości za 2019 r. przyjęto, na podstawie uchwały Rady Gminy K. W. z 30 listopada 2018 r. nr [...], w wysokości 0,49 zł/m². Wysokość podatku od nieruchomości za 2018 i 2019 r. określono, na podstawie powierzchni działek nr [...] i [...], wynikającej z danych z ewidencji gruntów, pomniejszonej o powierzchnię faktycznie wykorzystywaną na prowadzenie zajęć oświatowych. Od powyższej decyzji odwołanie złożyła Gmina, wnosząc o jej uchylenie w całości i umorzenie postępowania w sprawie. Decyzją z 27 kwietnia 2023 r. SKO - uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i określiło Gminie wysokość podatku od nieruchomości za 2018 r. w kwocie [...]zł, za 2019 r. w kwocie [...]zł. SKO wskazało, że przedmiotem opodatkowania jest grunt stanowiący działki ewidencyjne nr [...] i [...], położone na terenie Gminy K. W.. Z uproszczonego wypisu z rejestru gruntów wynika, że działka nr [...] ma powierzchnię 104,8875 ha, a działka nr [...] ma powierzchnię 0,0916 ha. Łączna powierzchnia działek wynosi 104,9791 ha. Właścicielem gruntu jest Skarb Państwa. Grunt znajduje się w użytkowaniu wieczystym Gminy Miasto K., która oddała obie działki w trwały zarząd Zespołowi Szkół P. Nr [...] im. [...] z siedzibą w K. (dalej: ZSP nr [...]). Placówka ta stanowi publiczną jednostkę organizacyjną objętą systemem oświaty, zaś Gmina Miasta K. - miasto na prawach powiatu jest jej organem prowadzącym. W toku postępowanie ustalono, że w latach 2018-2019 - ZSP nr [...] prowadził na terenie ww. działek (tj. na terenie byłego lotniska "I.") działalność oświatową, która polegała na organizowaniu zajęć praktycznych dla uczniów, uczących się w ZSP nr [...] na kierunku technik - mechanik lotniczy, na terenie byłego lotniska "I.". Okoliczność tę ustalono w oparciu o rejestr wyjść grupowych ze szkoły w roku szkolnym 2018/2019 oraz faktury na transport sprzętu. Na terenie byłego lotniska "I." w latach 2018 - 2019 odbywały się zajęcia z następujących przedmiotów: pracownia lotnicza, pracownia mechaniczna (prowadzonych przez J. M. oraz R. Sz.), pracownia badań materiałów lotniczych (prowadzonego przez P. P.), pracownia obsługi liniowej i hangarowej statków powietrznych, pracownia eksploatacji statków powietrznych i silników lotniczych, pracownia aerodynamiki i techniki lotu, technika cyfrowa i awionika (prowadzonych przez M.B.). Ww. nauczyciele prowadzący zajęcia praktyczne zostali powołani przez organ na świadków i przesłuchani w trybie art. 196 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 ze zm.; dalej: O.p.). Zajęcia praktyczne odbywały się z wykorzystaniem samolotu [...] (niemającym uprawnień do lotu), szybowca Junior, paralotni, stacji meteorologicznej, zadymiarki z agregatem prądotwórczym, tablicy dydaktycznej z zestawem radiotelefonu oraz krótkofalówki lotniczej. Kolegium zwróciło uwagę, że okolicznością istotną z punktu widzenia zastosowania ulgi w podatku od nieruchomości, określonej w art. 7 ust. 2 pkt 2 u.p.o.l. (wykorzystanie nieruchomości w działalności oświatowej), jest faktyczne wykorzystanie nieruchomości w działalności oświatowej. Ponieważ w sprawie wszyscy przesłuchani w charakterze świadków nauczyciele przedmiotów zawodowych zgodnie zeznali, że mieli do dyspozycji cały teren byłego lotniska na przeprowadzenie zajęć, to należało ustalić w jakim zakresie w rzeczywistości z niego korzystali w trakcie zajęć. W tym celu organ I instancji dopuścił i przeprowadził dowód z oględzin sposobu użytkowania nieruchomości położonej w K.W., obejmującej działki ewidencyjne nr [...] i [...]. Oględziny połączono z przesłuchaniem świadków (nauczycieli przedmiotów zawodowych, prowadzących zajęcia na terenie byłego lotniska "I." w latach 2018 - 2019). Nadto dopuszczono dowód z opinii biegłego geodety G. M. na okoliczność ustalenia powierzchni zajętej pod działalność oświatową. SKO wskazało, że łączna powierzchnia byłego lotniska "I." wykorzystana do prowadzenia zajęć praktycznych dla uczniów ZSP nr [...] w 2018 i 2019 r. wynosi 524 976 m². Okoliczność tę ustalono w oparciu o operat obliczeniowy sporządzony przez biegłego geodetę. Na terenie działki nr [...] znajduje się stadion piłkarski, który obejmuje boisko wraz z bramkami, ławki trybuny sportowej, tymczasowe kontenery stanowiące zaplecze (szatnie dla zawodników). Do stadionu prowadzi droga dojazdowa. Obszar ten o łącznej powierzchni 9970 m² został oddany w dzierżawę Gminie K. W., która przedmiot dzierżawy przekazała na rzecz Klubu Sportowego LKS "O." P.. Umowę dzierżawy zawarto 1 lipca 2020 r. W latach 2018 - 2019 z terenu stadionu oraz drogi dojazdowej korzystał bezumownie Klub Sportowy LKS "O." P.. Klub w tym okresie prowadził dwie drużyny piłkarskie juniorskie i jedną drużynę piłki nożnej seniorską, które korzystały z boiska wraz z zapleczem. W związku z powyższym SKO uznało, że w sprawie nie ma zastosowania ulga w podatku od nieruchomości, określona w art. 7 ust. 1 pkt 5 u.p.o.l., gdyż stadion piłkarski nie był zajęty wyłącznie na potrzeby prowadzenia przez stowarzyszenie statutowej działalności wśród dzieci i młodzieży w dziedzinie kultury fizycznej i sportu. Klub sportowy "O." P. udostępniał boisko piłkarskie również drużynie seniorskiej. Kolegium wyjaśniło, że warunkiem zwolnienia podatkowego z art. 7 ust. 1 pkt 5 u.p.o.l., jest to, aby grunty, budynki lub ich części były zajęte wyłącznie na potrzeby prowadzenia przez stowarzyszenia statutowej działalności wśród dzieci i młodzieży. Wykorzystanie zaś tych nieruchomości lub ich części dla innych podmiotów (np. osób dorosłych, osób prawnych) oznacza, że nie są spełnione warunki zwolnienia. W ocenie SKO zasadny jest zarzut Gminy, że organ błędnie określił powierzchnię nieruchomości podlegającą opodatkowaniu, co spowodowało nieprawidłowe ustalenie wysokości podatku od nieruchomości. Organ określił podatek od tej części nieruchomości, którą uprzednio uznał za zwolnioną od podatku, tj. od powierzchni 524 976 m². SKO stwierdziło, że łączna powierzchnia działek nr [...] i [...], będących w użytkowaniu wieczystym Gminy, wynosi 104,9791 ha (1 049 791 m²). Zwolnieniu od podatku od nieruchomości podlega powierzchnia 524 976 m². Zatem opodatkowaniu podlegać winny grunty o powierzchni 524 815 m² (1 049 791 – 524 976 = 524 815), która to powierzchnia stanowi podstawę opodatkowania podatkiem od nieruchomości w roku 2018 i 2019. Na tle wykładni przepisów w zakresie zwolnień z opodatkowania, Kolegium uznało za zasadne ograniczenie zastosowania zwolnienia w podatku od nieruchomości do obszarów, co do których jednoznacznie ustalono, że były zajęte na działalność oświatową. SKO stwierdziło, że organ I instancji w sposób prawidłowy ustalił istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, a jedynie określając należny za lata 2018 i 2019 podatek błędnie przyjął jako podstawę opodatkowania powierzchnię gruntów zwolnionych z podatku, zamiast powierzchni stanowiącej różnicę pomiędzy łączną powierzchnią gruntów podatnika, a ustaloną w toku postępowania powierzchnią zwolnioną z podatku, na podstawie art. 7 ust. 2 pkt 2 u.p.o.l. Gmina, reprezentowana przez radcę prawnego skierowała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję SKO z 27 kwietnia 2023 r., wnosząc o jej uchylenie w części określającej wysokość podatku od nieruchomości za 2018 r. i 2019 r. oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie: I. przepisów prawa materialnego wskutek niewłaściwego zastosowania art. 7 ust. 2 pkt 2 u.p.o.l. poprzez: 1) zwolnienie z podatku od nieruchomości jedynie części powierzchni dawnego lotniska "I." mimo uznania przez organ I instancji, że cyt. "Organ podatkowy nie różnicuje powierzchni na zajęcia praktyczne prowadzone przez nauczycieli, na zajęcia z wykorzystaniem statków powietrznych (samolot [...], szybowiec [...] paralotnia) od innych zajęć z wykorzystaniem stacji pogodowej krótkofalówek itp.", zaś organy podatkowe wskutek błędnej oceny okoliczności faktycznych takiego zróżnicowania dokonały, 2) nie zaliczenie do powierzchni zwolnionych z podatku od nieruchomości drogi dojazdowej do byłego lotniska oraz tzw. buforów bezpieczeństwa, które zdaniem Skarżącej są częściami nieruchomości wykorzystywanymi w działalności oświatowej Szkoły dla której organem prowadzącym jest Gmina. II. przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 122, art. 187 § 1 oraz art. 191 O.p. poprzez: 1) błędne ustalenie powierzchni dawnego lotniska "I." podlegającej zwolnieniu od podatku na podstawie art. 7 ust. 2 pkt 2 u.p.o.l. poprzez zaliczenie jedynie powierzchni na której odbywały się zajęcia praktyczne z wykorzystaniem statków powietrznych (samolot [...],szybowiec [...], paralotnia), a nie uwzględnieniu pozostałej części byłego lotniska na której zgodnie z zeznaniami świadków również prowadzono działalność oświatową z wykorzystaniem innych pomocy dydaktycznych tj. stacji meteorologicznej i środków łączności radiowej, a także powierzchni funkcjonalnie związanych z prowadzonymi zajęciami tj. drogi dojazdowej, buforów bezpieczeństwa oraz pasów zieleni odgradzającej utwardzony pas startowy od pozostałego terenu lotniska, 2) błąd w ustaleniach faktycznych poprzez uznanie, że w trakcie oględzin z udziałem świadków nie byli oni w stanie wskazać konkretnych miejsc w których prowadzili zajęcia z wykorzystaniem innych niż statki powietrzne pomocy dydaktycznych pomimo, że z analizy złożonych przez świadków zeznań wynika, że wskazywali oni jako wykorzystany do zajęć edukacyjnych cały teren byłego lotniska "I.", 3) niezgodne z prawem wykorzystanie w decyzji dokumentacji sporządzonej przez biegłego geodetę, mimo, że nie dopełnił on obowiązku zgłoszenia do właściwego miejscowo ośrodka dokumentacji geodezyjnej i kartograficznej (ODGiK) pracy geodezyjnej, która w związku z tym nie może stanowić podstawy do ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego. Zgodnie z art. 2 pkt 1a ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2021 r., poz. 1990 ze zm., dalej: u.p.g.k.), wykonane przez geodetę mapy stanowią "mapy do celów prawnych", o których mowa w art. 12 ust. 1 pkt 3h u.p.g.k. oraz w § 24.1 pkt "i" rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 18 sierpnia 2020 r. w sprawie standardów technicznych wykonywania geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych oraz opracowywania i przekazywania wyników tych pomiarów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (Dz. U. z 2020 r. poz. 1429), zaś tylko takie mapy mogą stanowić dowód w sprawie administracyjnej. W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny miał na uwadze, co następuje: Skarga nie jest uzasadniona. Organy nie naruszyły prawa procesowego przy prowadzeniu w sprawie niniejszej dowodów, jak także prawidłowo zastosowały prawo materialne przy orzeczeniu o uldze dla podatnika. W pierwszej kolejności należy odnieść się do zarzutów naruszenia prawa procesowego ogniskujących się na nieprawidłowym postępowaniu biegłego geodety przy wydawaniu w tej sprawie opinii, co w szczególności miało polegać na zgłoszeniu prowadzonych prac geodezyjnych organom prowadzącym ewidencję geodezyjną, jak następnie nieujęcie dokonanych przez biegłego prac w ewidencji geodezyjnej, co powoduje, iż dowód ten został przeprowadzony nieprawidłowo, a tym samym nie może być użyty w postępowania podatkowym. Biegły nie naruszył jednak przepisów prawa geodezyjnego i kartograficznego w zakresie obowiązków jakie ciążą one na geodecie wykonującym prace geodezyjne, a tym samym dowód z jego opinii mógł być wykorzystany przez organy w sprawie niniejszej. Prowadzone przez geodetę prace nie stanowiły bowiem prac geodezyjnych w rozumieniu art. 2 pkt 1 ustawy prawo geodezyjne i kartograficzne podlegających zgłoszeniu. Przepis ten zawiera enumeratywnie wymienione rodzaje prac geodety, jakie są uznane za prowadzenie prac geodezyjnych i spośród których rozważeniu podlegać w sprawie niniejszej powinno opracowanie dokumentacji geodezyjnej dotyczącej nieruchomości na potrzeby postępowań administracyjnych lub sądowych oraz czynności cywilnoprawnych ( art. 2 lia tiret drugie ). Z kolei art. 12 ust.1 pkt 3 tej ustawy przewiduje obowiązek zgłoszenia prac geodezyjnych do właściwego starosty w sytuacji, gdy dany geodeta wykonuje prace geodezyjne polegające na sporządzeniu innej niż wymienione w lit. f oraz g mapy do celów prawnych. Rodzaje map dla celów prawnych zostały wymienione w §24 Rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 18 sierpnia 2020 r. w sprawie standardów technicznych wykonywania geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych oraz opracowywania i przekazywania wyników tych pomiarów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (. Dz.U. Dz.U.2022.1670 ). Obejmuje ono sporządzenie różnorakiego rodzaju map geodezyjnych jak także opracowania geodezyjnego. Działanie biegłego nie obejmowało jednak sporządzenia tego typu dokumentów geodezyjnych. Jak wynika z postanowienia Wójta Gminy K. W. z dnia 23 września 202022 r. dopuścił on dowód z opinii biegłego geodety na okoliczność stwierdzenia sposobu użytkowania nieruchomości oraz ustalenia powierzchni zajętej pod prowadzenia działalności oświatowej. Zakres opinii dookreślono drugim postanowieniem z tego samego dnia, gdzie organ powołał tego geodetę do dokonania pomiaru i obliczenia powierzchni podawanej przez świadków , na której prowadzone były zajęcia dydaktyczne. Przedmiotem powołania biegłego było zatem nie sporządzenie mapy ( zasadniczej, dla celów projektowych czy też celów prawnych ), ale dokonanie obliczeń powierzchni podanej przez świadków jako zajętej pod prowadzenie działalności oświatowej. Geodeta G. M. występował zatem w sprawie jako osoba posiadająca wiadomości i umiejętności specjalne umożliwiające jej obliczenie powierzchni ziemi na jakiej prowadzone były zajęcia dydaktyczne. Obliczenia takiej powierzchni, jakkolwiek maja istotne znaczenie w sprawie niniejszej, nie podlegają w żadnym razie zamieszczeniu w ewidencji geodezyjnej. Nie prowadził zatem biegły prac mających na celu sporządzenie mapy dla celów prawnych, a jedynie miał dokonać obliczenia powierzchni wskazanej przez świadków. Występował w charakterze osoby posiadającej specjalne wiadomości i umiejętności potrzebne do zmierzenia tej powierzchni. W przedmiotowym postepowaniu podatkowym organ nie korzystał z mapy do celów prawnych, ale z obliczeń dokonanych przez geodetę. To było istota zleconej mu opinii. Nie miały znaczenia dane już zawarte w ewidencji gruntów i budynków, z których korzysta się przy sporządzaniu mapy do celów prawnych ( § 25 ), a jedynie zmierzenie powierzchni wskazanej przez świadków. Nie dokonywał on pomiarów gruntów w rozumieniu obliczania powierzchni działki, czy zlokalizowanych tam obiektów ale jedynie obliczał powierzchnię wskazaną przez świadków. Nie zakwestionowano natomiast prawidłowości dokonanego przez biegłego pomiaru. Z tych względów Sad uznał, że praca biegłego nie wyczerpuje znamion prac geodety podlegającej zgłoszeniu do właściwego organu. Wydana przez niego opinia jest prawidłowa i może stać się podstawą do dokonania ustaleń faktycznych. Na podstawie tej opinii organ obliczył powierzchnię gruntu zajętą na prowadzenie zajęć dydaktycznych. Organ I instancji, co prawda przyjął złe dane, jednak organ II instancji poprzez orzeczenie reformatoryjne prawidłowo określił powierzchnię zajętą na prowadzenie tych zajęć, a tym samym opodatkował powierzchnię pozostałą. Przepis art.7 ust. 2 pkt 2 upol stanowi, że zwalnia się od podatku od nieruchomości publiczne i niepubliczne jednostki organizacyjne objęte systemem oświaty oraz prowadzące je organy w zakresie nieruchomości zajętych na działalność oświatowa. Zwolnienie to ma charakter podmiotowo-przedmiotowy. Oznacza to, że zwolnieniu podlegają tylko ściśle określone podmioty i tylko w zakresie ściśle określonych przedmiotów opodatkowania. W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości fakt, że ubiegająca się o zwolnienie Gmina Miasto K. – w zakresie w jakim reprezentuje prowadzony przez siebie podmiot – Zespół Szkół [...] w K. jest podmiotem wymienionym w tym przepisie i jest uprawniona do skorzystania z przewidzianego w nim zwolnienia. Jest organem prowadzącym szkołę, a więc jednostkę, do której zadań należy prowadzenie działalności oświatowej. Sporny jest natomiast zakres zastosowania tego zwolnienia. Szkoła prowadzona przez podatnika posiada bowiem w trwałym zarządzie obszar nazywany zbiorczo terenem dawnego lotniska I., na którym prowadzone są zajęcia oświatowe w zakresie szkolenia w zawodzie mechanik lotniczy. Teren te o powierzchni 100 ha w ocenie podatnika wykorzystywany jest w działalności oświatowej i powinien być zwolniony z opodatkowania. W tym zakresie organ I instancji, a także organ II intonacji przedstawiły nie naruszające prawa wykładnię tego przepisu oraz jego zastosowanie. W ocenie sądu administracyjnego zwolnieniu na mocy tego przepisu podlegać będą tylko te nieruchomości, które są zajęte na prowadzenie działalności oświatowej i tylko w tej części, w której taka działalność się odbywa - jest prowadzona. Przez pojęcie zajęcia należy przy tym rozumieć miejsce faktycznego prowadzenia takiej działalności. Nie musi być to przy tym działalność wyłączna, ale przeważająca dla danej nieruchomości, tak bardzo ,że możliwe będzie stwierdzenie, że głównym sposobem wykorzystania danej nieruchomości jest taka właśnie działalność oświatowa. Organy w przedmiotowej sprawie ustaliły, że na terenie lotniska odbywane są zajęcia w ramach nauki zawodu mechanik lotniczy i obejmują one zajęcia praktyczne przy obsłudze szybowców i samolotu ultralekkiego [...]. Zajęcia te całkowicie odbywają się na ziemi, samolot czy szybowce nie odbywają lotów. Lotnisko nie ma statusu czynnego. Samolot jedynie kołuje po terenach dawnego lotniska. Wykluczono zatem odbywanie lotów na dawnym lotnisku. W trakcie prowadzonego postępowania nauczyciele przedmiotów wskazali teren na jakim te zajęcia się odbywają i na podstawie ich wskazań biegły geodeta obliczył powierzchnię na jakiej mają one miejsce. Tę powierzchnię przyjęto za " zajętą " na prowadzenie zajęć oświatowych. Ponieważ na pozostałym obszarze zajęcia takie się nie odbywają organy przyjęły, że brak jest podstaw do tego aby również zwolnić ją z opodatkowania. Takie stanowisko w ocenie sądu nie narusza prawa. Istotnie przez pojęcie terenów zajętych należy rozumieć tylko te ma których zajęcia takie się odbywają bowiem tylko one są na nie " zajęte". Pozostałe tereny można by uznać zajęte tylko wtedy, gdyby na podstawie odrębnych przepisów musiały zostać wyznaczone jako wyłączone z innych działań z uwagi na przepisy bezpieczeństwa ( np.: bezpieczeństwa lotów ) lub tym podobne. Tak jednak się nie stało. W sytuacji gdy lotnisko nie ma statusu czynnego nie ma obowiązku wyznaczenia tego typu stref. Również przepisy oświatowe żadnego tego typu ograniczeń nie przewidują. Z tego względu nie można przyjąć, że inne, pozostałe tereny są zajęte na działalność oświatową. W szczególności można takie sformułowanie odnieść do miejsca gdzie uczniowie mieli przebywać jednostkowo w czasie pewnej części zajęć czy też do drogi dojazdowej do lotniska. Droga nie może być uznana za zajęta na zajęcia oświatowe bowiem im nie służy, a służy jedynie komunikacji. Analogicznie droga prowadząca do szkoły nie służy działaniom oświatowym. Również za zajętą na cele oświatowe nie może być uznana część dawnego lotniska, gdzie epizodycznie gromadziła się młodzież, skoro prowadzący zajęcia nauczyciele nie wskazali jej jako tej powierzchni gdzie odbywały się zajęcia. Kończąc powyższe rozważania sąd stwierdza, że w pełni zgadza się ze stwierdzenia mi organów, że stadion nie mógł zostać uznany za zwolniony z opodatkowania z uwagi na prowadzoną na nim działalność komercyjną. Z tych względów sąd uznał, że ocena dowodów i dokonane na podstawie uznanych za wiarygodne dowodów ustalenia faktyczne nie naruszają prawa procesowego. Również rozumienie pojęcia nieruchomości zajętej na prowadzenie działalności oświatowej było prawidłowe. W oparciu zatem na prawidłowych ustaleniach faktycznych i właściwym rozumieniu przepisów prawa organ II instancji właściwie określił wysokość podatku od nieruchomości co do nieruchomości znajdującej się w trwałym zarządzie Szkoły prowadzonej przez podatnika. Z tych względów sąd skargę oddalił w myśl art. 151 ppsa.