I SA/Kr 719/17

SENTENCJA Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adw. K. M.-Ż. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi Z. K. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 31 maja 2017 r. nr: [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych p o s t a n a w i a przyznać na rzecz adw. K. M.-Ż. wykonującej zawód w Kancelarii Adwokackiej ul. [...], [...], od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie kwotę 295,20 zł (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych, dwadzieścia groszy) zawierającą podatek od towarów i usług w wysokości 55,20 zł (słownie: pięćdziesiąt pięć złotych, dwadzieścia groszy), stanowiącą wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu UZASADNIENIE Postanowieniem Starszego Referendarza Sądowego WSA w Krakowie z dnia 6 lipca 2017 r. sygn. akt I SO/Kr 5/17 Z. K. zostało przyznane prawo pomocy obejmujące m. in. ustanowienie adwokata z urzędu. Na tej podstawie Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej w K. zarządzeniem z dnia 19 lipca 2017 r. nr: U-1954/17 wyznaczył dla skarżącego pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata K. M.-Ż.. Następnie akta sprawy o sygn. I SO/Kr 5/17 zostały włączone do akt postępowania prowadzonego pod sygn. I SA/Kr 719/17. W piśmie procesowym z dnia 18 sierpnia 2017 r., stanowiącym uzupełnienie skargi, wyznaczona pełnomocnik zawarła wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu według norm przepisanych. Wyrokiem z dnia 29 września 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. Na rozprawie w dniu 29 września 2017 r., aplikant radcowski A. P., działająca z upoważnienia radcy prawnego J. Ż., sybstytuta adwokata K. M.-Ż., zgłosiła do protokołu wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu. Pismem z dnia 17 listopada 2017 r. adwokat K. M.-Ż. ponowiła wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz oświadczyła, że koszty te nie zostały opłacone w całości, ani w części. Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714). Stosownie do treści § 21 ust. 1 pkt 1 lit "c" w/w rozporządzenia opłata w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w "innej sprawie" wynosi 240 zł. W myśl § 4 ust. 3 powołanego rozporządzenia opłatę tę należy podwyższyć o stawkę podatku od towarów i usług, która w niniejszej sprawie wynosi 55,20 zł (240 zł x 23% = 55,20 zł). Stawka podatku od towarów i usług została przyjęta na podstawie art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r., poz. 710 ze zm.). W tym stanie rzeczy, działając na podstawie art. 250 § 1 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.