I SA/Rz 390/23

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Grzegorz Panek /spr./, Sędzia WSA Małgorzata Niedobylska, Sędzia WSA Jarosław Szaro, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 listopada 2023 r. sprawy ze skargi B.K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia 25 kwietnia 2023 r., nr SKO. 4101/3/2023 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia zażalenia oddala skargę. UZASADNIENIE B. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie (dalej: SKO) z dnia 25 kwietnia 2023 r. nr SKO.4101/3/2023 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia. Z akt sprawy wynika, że SKO postanowieniem z dnia 17 stycznia 2023 r. nr SKO.4101/12/2022 orzekło o pozostawieniu bez rozpatrzenia skargi B.K. na rozstrzygnięcie organu podatkowego Burmistrza L. Powyższe postanowienie zostało wydane po uprzednim wezwaniu strony o sprecyzowanie treści żądania zawartego w piśmie z dnia 13 września 2022 r. poprzez dokładne wskazanie skarżonego rozstrzygnięcia organu podatkowego tj. jego rodzaju, daty wydania, sygnatury, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania pod rygorem pozostawienia podania bez rozpatrzenia, stosownie do przepisu art. 169 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. (Dz. U. z 2022 r. poz. 2051 ze zm. ), dalej: Ordynacja podatkowa. Ponieważ strona nie uzupełniła wniesionego podania w zakreślonym terminie, SKO postanowieniem z dnia 17 stycznia 2023 r. pozostawiło skargę bez rozpatrzenia. Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem został doręczony B.K. za pomocą środków komunikacji elektronicznej w dniu 2 lutego 2023 r. B. K. w dniu 12 lutego 2023 r., za pomocą środków komunikacji elektronicznej, wniosła zażalenie na postanowienie z dnia 17 stycznia 2023 r. Postanowieniem z dnia 25 kwietnia 2023 r. SKO stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, że termin do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 17 stycznia 2023 r., doręczone stronie 2 lutego 2023 r. upłynął w dniu 9 lutego 2023 r. Zażalenie zostało wniesione drogą elektroniczną 12 lutego 2023 r. (data złożenia podpisu elektronicznego) a więc po terminie. Strona nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. B. K. nie zgodziła się z wydanym przez SKO rozstrzygnięciem z dnia 25 kwietnia 2023 r. i złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz umorzenie długów w związku z zeznaniem podatkowym. W obszernym uzasadnieniu skargi poczyniła dywagacje na temat czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Opisując poszczególne czynności wykonywane przez organy samorządowe, które w jej ocenie podlegają VAT, odniosła się również do kwestii zwolnień z podatku oraz ulgi za złe długi. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Skarga nie jest uzasadniona. Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r., poz. 2492 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.), dalej: p.p.s.a., stanowiący, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Podkreślenia także wymaga, że sądy administracyjne co do zasady, nie prowadzą postępowania dowodowego i nie orzekają merytorycznie. Innymi słowy nie rozpoznają sprawy administracyjnej co do jej istoty, lecz oceniają, czy organy prowadzące postępowanie administracyjne prawidłowo stosowały przepisy prawa materialnego oraz przepisy postępowania. Zgodnie z treścią art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy, gdy sąd stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi Sąd oddala skargę w oparciu o art. 151 p.p.s.a. Badając rozpoznawaną sprawę w tak zakreślonej kognicji, Sąd nie dopatrzył się naruszeń prawa, które skutkowały koniecznością wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego postanowienia. Przede wszystkim wyjaśnić należy, że przedmiotem oceny Sądu w niniejszej sprawie mogło być i było jedynie postanowienie wydane w kwestii proceduralnej, którym to stwierdzono uchybienie terminu do wniesienia zażalenia od postanowienia organu w przedmiocie pozostawienia podania bez rozpatrzenia . Dokonując kontroli legalności zaskarżonego postanowienia wskazać trzeba na treść art. 236 § 1 Ordynacji podatkowej zgodnie z którym na wydane w toku postępowania postanowienie służy zażalenie, gdy ustawa tak stanowi. Zażalenie wnosi się w terminie 7 dni od dnia poręczenia postanowienia stronie (art. 236 § 2 pkt 2). W myśl art. 239 Ordynacji podatkowej do zażaleń mają odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące odwołań. Art. 228 Ordynacji podatkowej stanowi, że organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia: 1. niedopuszczalność odwołania, 2. uchybienie terminowi do wniesienia odwołania, 3. pozostawienie odwołania bez rozpatrzenia, jeśli nie w spełnia warunków wynikających z art. 222. Podkreślić należy, że warunkiem skuteczności czynności procesowej, jaką jest wniesienie zażalenia jest zachowanie ustawowego terminu. Termin do wniesienia zażalenia ma charakter zawity, co oznacza, że nie może być ani skracany ani przedłużany oraz, że uchybienie tego terminu powoduje bezskuteczność zażalenia, następstwem czego jest ostateczność postanowienia. Niezależnie czy uchybienie terminu jest jednodniowe, czy też jednomiesięczne, powoduje identyczny skutek w postaci bezskuteczności środka zaskarżenia. Rozpatrzenie zażalenia wniesionego z uchybieniem terminu, który nie został przywrócony, stanowiłoby rażące naruszenie prawa (B. Adamiak, J. Borkowski, R. Mastalski, J. Zubrzycki, Ordynacja podatkowa, Komentarz 2010, s. 926). Stwierdzenie uchybienia terminu do złożenia zażalenia nie zależy od uznania organu odwoławczego, gdyż obowiązek taki wynika wprost z ustawy. Powyższe przepisy nie dają luzu decyzyjnego organowi i w sytuacji złożenia zażalenia po ustawowo zakreślonym terminie, organ ten jest zobligowany do stwierdzenia uchybienia terminu do jego wniesienia, wydając w tym celu stosowne postanowienie. W przedmiotowej sprawie postanowienie organu z dnia 17 stycznia 2023 r. r. zostało przesłane na adres B. K. do doręczeń elektronicznych. Jak wynika z Urzędowego Poświadczenia Doręczenia dokument został odebrany 2 lutego 2023 r. Siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia upłynął w dniu 9 lutego 2023 r. B. K. wniosła zażalenie w dniu 12 lutego 2023 r., a więc po terminie. Strona nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu. Wobec powyższego organ zobligowany był na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej do stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia, co znalazło odzwierciedlenie w postanowieniu SKO z dnia 25 kwietnia 2023 r. nr SKO.4101/3/2023. Podkreślić należy, że w skardze nie zostały podniesione jakikolwiek zarzuty, które mogłyby wskazywać na to, że organ dopuścił się naruszenia prawa stwierdzając uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.