V GC 1416/19
Суди загальної юрисдикції2024-05-17
Номер справи
V GC 1416/19
Дата рішення
2024-05-17
Тип
SENTENCE
Судді
Wojciech Karwat (PRESIDING_JUDGE)
Правова підстава
Резюме
Z treści art. 840 § 1 pkt 2 k.p.c. nie wynika brak możliwości oparcia powództwa opozycyjnego na zarzucie potrącenia, w sytuacji możliwości jego zgłoszenia w toku postępowania, w którym ten tytuł został wydany.
Текст рішення
<p>Sygn. akt V GC 1416/19</p>
<table>
<colgroup>
<col width="339"/>
</colgroup>
<tr>
<td/>
</tr>
</table>
<div>
<h2>WYROK</h2>
<h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5>
<p>Dnia 17 maja 2024r.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd Rejonowy w Radomiu V Wydział Gospodarczy </strong>
</p>
<p>w następującym składzie:</p>
<p>Przewodniczący: Sędzia Wojciech Karwat</p>
<p>Protokolant: Kamil Waniek</p>
<p>po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2024 roku w Radomiu</p>
<p>na rozprawie</p>
<p>sprawy z powództwa: <span class="anon-block">R. Z.</span>
</p>
<p>przeciwko: <span class="anon-block">S. L.</span>, <span class="anon-block">D.</span> <span class="anon-block">L.</span>
</p>
<p>o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności</p>
<p>I.
pozbawia wykonalności tytuł wykonawczy: wyrok Sądu Okręgowego w Kielcach VII Wydziału Gospodarczego z dnia 5 kwietnia 2019 <br/>roku, sygn. akt VII Ga 77/19, zaopatrzony w klauzulę wykonalności postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2019 roku, w całości;</p>
<p>I.
zasądza solidarnie od <span class="anon-block">S. L.</span> i <span class="anon-block">D.</span> <span class="anon-block">L.</span> na rzecz <span class="anon-block">R. Z.</span> kwotę <span class="anon-block"> (...)</span> (pięć tysięcy sto sześćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się niniejszego orzeczenia do dnia zapłaty.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sygn. akt V GC 1416/19</strong>
</p>
</div>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>Pozwem z dnia 31 maja 2019 roku powód <span class="anon-block">R. Z.</span>, reprezentowany przez pełnomocnika będącego adwokatem, domagał się pozbawienia w całości wykonalności tytułu wykonawczego w postaci wyroku Sądu Okręgowego w Kielcach VII Wydział Gospodarczy z dnia 5 kwietnia 2019 r., sygn. akt VII Ga 77/19 powołując się na złożone w dniu 19 maja 2019 r. przez powoda pozwanym oświadczenie o potrąceniu wierzytelności wynikającej z faktury VAT z dnia 7 marca 2017 r. nr FAS <span class="anon-block"> (...)</span> (pozew – k. 4-5).</p>
<p>W odpowiedzi na pozew pozwani <span class="anon-block">S. L.</span> i <span class="anon-block">D.</span> <span class="anon-block">L.</span>, reprezentowani przez pełnomocnika będącego adwokatem, wnosili o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie zwrotu kosztów procesu. W uzasadnieniu strona pozwana podnosiła, że potrącenie może być podstawą powództwa opozycyjnego tylko wtedy, gdy zarzut potrącenia nie mógł być zgłoszony na etapie postępowania rozpoznawczego, a powód w toku sprawy przed Sądem Rejonowym w Kielcach i w toku postępowania apelacyjnego podnosił zarzut potrącenia, nieskutecznie. Ponadto pozwani powoływali się na wygaśnięcie wierzytelności powoda zgłoszonej do potrącenia na skutek wcześniejszego oświadczenia o potrąceniu strony pozwanej z 27 marca 2017 r. Na końcowym etapie postępowania, w piśmie procesowym z 12 kwietnia 2024 r. (k. 202-203) pozwani podnosili, że posiadają w stosunku do powoda jeszcze jedną nieopłaconą wierzytelność w kwocie 36.319,98 zł, wynikającą w <span class="anon-block">faktury VAT nr (...)</span> i jest to wcześniejsza wierzytelność niż wierzytelność wynikająca z <span class="anon-block">faktury nr (...)</span> i to ona mogłaby ewentualnie zostać potrącona z wierzytelnością przysługującą powodowi względem pozwanych.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:</strong>
</p>
<p>Wyrokiem z dnia 5 kwietnia 2019 roku wydanym w sprawie o sygn. akt VII Ga 77/19 Sąd Okręgowy w Kielcach zmienił zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego w Kielcach V Wydziału Gospodarczego z dnia 28 września 2018 roku w sprawie o sygn. akt V GC 1901/17 i zasądził od <span class="anon-block">R. Z.</span> na rzecz <span class="anon-block">S. L.</span> i <span class="anon-block">D.</span> <span class="anon-block">L.</span> solidarnie kwotę 30.996 zł z odsetkami za opóźnienie za okres od dnia 28 lutego 2017 roku do dnia zapłaty oraz koszty procesu (d: akta sprawy dołączonych: V GC 1901/17 i VII Ga 77/19 wyrok – k. 159 i 250). Podstawą dochodzonego roszczenia była należność objęta <span class="anon-block">fakturą VAT nr (...)</span> (k. 12 akt sprawy V GC 1901/17 Sądu Rejonowego w Kielcach).</p>
<p>W dniu 6 marca 2017 r. została wystawiona <span class="anon-block">faktura VAT nr (...)</span> potwierdzająca sprzedaż przez wspólników <span class="anon-block"> spółki cywilnej (...)</span> i <span class="anon-block">R. Z.</span> towaru za kwotę 227.574,60 zł brutto (d: faktura – k. 10 akt sprawy VII GC 98/20 Sądu Okręgowego w Kielcach). W dniu 27 marca 2017 r. <span class="anon-block">S. L.</span> złożył oświadczenie o kompensacie powyższej kwoty z należnością wynikającą z <span class="anon-block">faktury VAT nr (...)</span> na kwotę 33.035,46 zł (d: oświadczenie o potrąceniu – k. 10v akt sprawy VII GC 98/20 Sądu Okręgowego w Kielcach). W konsekwencji pozwem złożonym w postępowaniu nakazowym do Sądu Okręgowego w Kielcach (późniejsza sygn. akt VII GC 98/20) <span class="anon-block">D.</span> <span class="anon-block">L.</span> i <span class="anon-block">S. L.</span> domagali się zasądzenia od <span class="anon-block">R. Z.</span> pozostałej części kwoty objętej <span class="anon-block">fakturą VAT nr (...)</span> w wysokości 194.539,10 zł (d: pozew – k. 2-3 akt sprawy VII GC 98/20 Sądu Okręgowego w Kielcach).</p>
<p>
<span class="anon-block">R. Z.</span> oświadczeniem z dnia 19 maja 2019 roku dokonał potrącenia wzajemnych wierzytelności tj. wierzytelności przysługującej mu wobec <span class="anon-block">S. L.</span> i <span class="anon-block">D.</span> <span class="anon-block">L.</span> w wysokości 33.035,46 zł, wynikającej z <span class="anon-block">faktury Vat nr (...)</span> z dnia 7 marca 2017 roku z wierzytelnością <span class="anon-block">R. L.</span> i <span class="anon-block">D.</span> <span class="anon-block">L.</span> wobec niego w wysokości 30.996 zł, wynikającą z <span class="anon-block">faktury Vat nr (...)</span> z dnia 15 lutego 2017 roku, zasądzoną prawomocnie tytułem wykonawczym, którego dotyczyło żądanie pozwu w niniejszym postępowaniu (d: oświadczenie o potrąceniu – k. 11, <span class="anon-block">faktura Vat nr (...)</span> – k. 12, <span class="anon-block">faktura Vat nr (...)</span> – k. 12 akt sprawy V GC 1901/17 Sądu Rejonowego w Kielcach). Oświadczenie o potrąceniu zostało doręczone <span class="anon-block">S. L.</span> i <span class="anon-block">D.</span> <span class="anon-block">L.</span> w dniu 22 maja 2019 roku (d: potwierdzenie odbioru – k. 11v.). W dniu 25 maja 2019 roku Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w Szydłowcu <span class="anon-block">A. K.</span> na podstawie tytułu wykonawczego tj. wyroku Sądu Rejonowego w Kielcach z dnia 28 września 2018 roku w sprawie o sygn. akt V GC 1901/17 oraz wyroku Sądu Okręgowego z dnia 5 kwietnia 2019 roku w sprawie o sygn. akt VII Ga 77/19 z wniosku <span class="anon-block">S. L.</span> i <span class="anon-block">D.</span> <span class="anon-block">L.</span> wszczęła egzekucję wobec <span class="anon-block">R. Z.</span> (d: zawiadomienie o wszczęciu egzekucji w sprawie GKm 20/19 – k. 29 akt egzekucyjnych).</p>
<p>W dniu 16 sierpnia 2017 roku Sąd Okręgowy w Kielcach VII Wydział Gospodarczy w sprawie o sygn. akt VII GNc 229/17 wydał nakaz zapłaty w postępowaniu nakazowym i nakazał <span class="anon-block">R. Z.</span>, aby zapłacił solidarnie <span class="anon-block">S. L.</span> i <span class="anon-block">D.</span> <span class="anon-block">L.</span> kwotę 194.539,10 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w transakcjach handlowych od dnia 29 marca 2017 roku do dnia zapłaty oraz koszty procesu (d: orzeczenie – k. 13 akt sprawy VII GNc 229/17 Sądu Okręgowego w Kielcach). Na skutek zarzutów <span class="anon-block">R. Z.</span> od wydanego w sprawie nakazu zapłaty Sąd Okręgowy w Kielcach w sprawie o sygn. akt VII GC 98/20 w dniu 5 października 2022 roku wydał wyrok, w którym utrzymał w mocy nakaz zapłaty co do kwoty 76.828,14 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia w transakcjach handlowych od dnia 29 marca 2017 roku do dnia zapłaty, w pozostałej części nakaz zapłaty uchylił i powództwo oddalił oraz orzekł o kosztach procesu (d: wyrok – k. 781 akt sprawy VII GC 98/20 Sądu Okręgowego w Kielcach). Wskutek apelacji <span class="anon-block">R. Z.</span> od ww. wyroku Sąd Apelacyjny w Krakowie I Wydział Cywilny w sprawie o sygn. akt I AGa 331/22 wyrokiem z dnia 11 stycznia 2024 roku uchylił nakaz zapłaty wydany w sprawie o sygn. akt VII GNc 229/17 wydany w postępowaniu nakazowym w dniu 16 sierpnia 2017 roku przez Sąd Okręgowy w Kielcach i oddalił powództwo w całości oraz orzekł o kosztach procesu (d: wyrok – k. 858 akt sprawy VII GC 98/20 Sądu Okręgowego w Kielcach). Z ustaleń dokonanych przez ten Sąd w uzasadnieniu wyroku z 11 stycznia 2024 r. wynikało, że „<em>
<!-- -->ze względu na wadliwość dostarczonych skór i istnienie wady istotnej umowa zakupu skór w ilości 3125 sztuk i w cenie 10 zł brutto za sztukę została skutecznie wypowiedziana wobec istotnej wady przedmiotu umowy</em>” (k. 885 akt sprawy VII GC 98/20). W konsekwencji roszczenie objęte <span class="anon-block">fakturą nr (...)</span> nie istniało z uwagi na odstąpienie od umowy na skutek istotnej wady przedmiotu sprzedaży.</p>
<p>Powyższe ustalenia faktyczne zostały dokonane na podstawie dokumentów zawartych w aktach sprawy oraz aktach spraw dołączonych. Prawdziwość dokumentów, z których część posiadała walor dokumentów urzędowych, nie budziła wątpliwości Sądu i nie była kwestionowana przez strony. W ocenie Sądu dowody w postaci dokumentów były wystarczające do dokonania prawidłowych i wyczerpujących ustaleń w sprawie i nie było potrzeby przeprowadzania dowodów pochodzących z osobowych źródeł dowodowych, które w postępowaniu w sprawach gospodarczych mogą być dopuszczone wyłącznie posiłkowo (por. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 458(10))">art. 458<sup>
<!-- -->10</sup> kpc</a>).</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd Rejonowy zważył, co następuje:</strong>
</p>
<p>Powództwo zasługiwało na uwzględnienie.</p>
<p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 840;art. 840 § 1;art. 840 § 1 pkt. 2)">art. 840 § 1 pkt 2 kpc</a>, dłużnik może w drodze powództwa żądać pozbawienia tytułu wykonawczego wykonalności w całości lub części albo ograniczenia, jeżeli po powstaniu tytułu egzekucyjnego nastąpiło zdarzenie, wskutek którego zobowiązanie wygasło albo nie może być egzekwowane; gdy tytułem jest orzeczenie sądowe, dłużnik może oprzeć powództwo także na zdarzeniach, które nastąpiły po zamknięciu rozprawy, na zarzucie spełnienia świadczenia, jeżeli zgłoszenie tego zarzutu w sprawie było z mocy ustawy niedopuszczalne, a także na zarzucie potrącenia.</p>
<p>Powód w niniejszej sprawie domagał się pozbawienia tytułu wykonawczego wykonalności powołując się na zdarzenie, które nastąpiło po powstaniu tytułu egzekucyjnego, czyli oświadczenie o potrąceniu z 19 maja 2019 r. Oświadczenie to, wbrew stanowisku pozwanych, zostało złożone w sposób ważny i skuteczny, dotarło do pozwanych w sposób umożliwiający zapoznanie się z jego treścią, a wskazanie w treści oświadczenia oraz w potwierdzeniu nadania przesyłki poleconej, obok obojga pozwanych, także <span class="anon-block">R. L.</span> w żaden sposób nie zmieniało tej oceny. W oświadczeniu precyzyjnie określono obie wierzytelności i skutek w postaci umorzenia wierzytelności niższej, która była objęta spornym tytułem wykonawczym.</p>
<p>Podkreślenia wymaga, że z treści cytowanego <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 840;art. 840 § 1;art. 840 § 1 pkt. 2)">art. 840 § 1 pkt 2 kpc</a> nie wynika brak możliwości oparcia powództwa opozycyjnego na zarzucie potrącenia w sytuacji możliwości jego zgłoszenia w toku postępowania, w którym ten tytuł został wydany. Zarówno obecna treść powołanego przepisu, jak i treść sprzed nowelizacji dokonanej ustawą z 4 lipca 2019 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2019 r., poz. 1469), takiego ograniczenia nie zawierały, co wynika z literalnej wykładni tych przepisów. W niniejszej sprawie zastosowanie miał przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 840;art. 840 § 1;art. 840 § 1 pkt. 2)">art. 840 § 1 pkt 2 kc</a> w obecnym brzmieniu, na podstawie art. 9 ust. 2 powołanej ustawy z 4 lipca 2019 r.</p>
<p>Bez znaczenia dla rozstrzygnięcia pozostawała zatem kwestia czy powód w toku postępowania przed Sądem w sprawie V GC 1901/17 podnosił zarzut potrącenia, skoro obecnie powoływał się na oświadczenie o potrąceniu złożone pismem z 19 maja 2019 r., czyli po powstaniu tytułu egzekucyjnego.</p>
<p>Kolejną kwestią wymagającą rozstrzygnięcia w niniejszym postępowaniu było istnienie wierzytelności objętej oświadczeniem powoda o potrąceniu, a wynikającej z <span class="anon-block">faktury VAT nr (...)</span>, gdyż pozwani powoływali się na jej wygaśnięcie wobec złożonego uprzednio przez siebie oświadczenia o potrąceniu z 27 marca 2017 r., które miało doprowadzić do jej wygaśnięcia. Zasadność roszczenia pozwanych obejmującego wierzytelność wynikającą z <span class="anon-block">faktury VAT nr (...)</span> (zgłoszoną przez pozwanych do potrącenia oświadczeniem z 27 marca 2017 r.) była przedmiotem procesu w sprawie VII GC 98/20 Sądu Okręgowego w Kielcach. Niniejsze postępowanie pozostawało nawet czasowo zawieszone do czasu rozstrzygnięcia sprawy VII GC 98/20. Ostatecznie powództwo w sprawie VII GC 98/20 zostało prawomocnie oddalone. Tym samym Sąd Apelacyjny w Krakowie w sprawie sygn. akt I AGa 331/22, oddalając powództwo o zapłatę kwoty 194.539,10 zł, pozostałej po potrąceniu dokonanym oświadczeniem z 27 marca 2017 r., przesądził o nieistnieniu roszczenia wynikającego z <span class="anon-block">faktury VAT nr (...)</span>. Z uzasadnienia tego orzeczenia w żadnym wypadku nie wynika, aby inna ocena dotyczyła tej części wierzytelności, która nie została zgłoszona w pozwie, gdyż miała być objęta potrąceniem. Sąd był związany treścią tego rozstrzygnięcia na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 365)">art. 365 kpc</a>.</p>
<p>W konsekwencji bezzasadny okazał się zarzut strony pozwanej o braku możliwości potrącenia w dniu 19 maja 2019 r. wierzytelności wynikającej z <span class="anon-block">faktury nr (...)</span> wobec jej wcześniejszego wygaśnięcia.</p>
<p>Na końcowym etapie postępowania pozwani powoływali się także na istnienie wcześniej wymagalnej wierzytelności wynikającej z <span class="anon-block">faktury nr (...)</span> i argumentowali, że oświadczenie o potrąceniu z 19 maja 2019 r. mogłoby w pierwszej kolejności objąć tę wierzytelność (jako wcześniej wymagalną) zamiast wierzytelności wynikającej ze spornego tytułu wykonawczego. Pomijając fakt, że zgłoszenie tego zarzutu było spóźnione i nastąpiło z naruszeniem zasad prekluzji procesowej, należy wskazać, że był on całkowicie bezzasadny. Zgodnie bowiem z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 503)">art. 503 kc</a>, przepisy o zaliczeniu zapłaty stosuje się odpowiednio do potrącenia. Z treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 451)">art. 451 kc</a>, mającego tu odpowiednie zastosowanie, wynika, iż dłużnik mający względem tego samego wierzyciela kilka długów tego samego rodzaju może przy spełnieniu świadczenia (odpowiednio: przy złożeniu oświadczenia o potrąceniu) wskazać, który dług chce zaspokoić. Wierzycielowi przysługuje natomiast jedynie uprawnienie do zaliczenia tego co przypada na poczet danego długu przede wszystkim na związane z tym długiem zaległe należności uboczne oraz na zalegające świadczenia główne, a nie na inny dług. Skoro powód w oświadczeniu o potrąceniu wskazał, że obejmuje nim wierzytelność wynikającą ze spornego tytułu wykonawczego, to wskazanie to było dla pozwanych wiążące i wywołało zamierzone skutki prawne.</p>
<p>Mając na względzie przytoczone okoliczności oraz powołane przepisy, a także <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 498;art. 498 § 1)">art. 498 § 1 kc</a>, Sąd orzekł jak w punkcie I wyroku.</p>
<p>Orzeczenie o kosztach zapadło w oparciu o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1)">art. 98 § 1 kpc</a>. Pozwani, jako strona przegrywająca, zobowiązani byli zwrócić powodowi koszty niezbędne do celowego dochodzenia roszczenia, które obejmowały: kwotę 1550 zł tytułem opłaty od pozwu, 17 zł opłaty od pełnomocnictwa oraz kwotę 3600 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego, ustaloną na podstawie § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2022 r., poz. 2726 ze zm.).</p>
</div>