II GZ 443/23

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Mirosław Trzecki po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 marca 2023 r. sygn. akt VI SPP/Wa 312/22 w zakresie odrzucenia sprzeciwu w sprawie ze skargi R.P. na postanowienie Ministra Sprawiedliwości z dnia 27 kwietnia 2020 r. nr DZP-II.613.26.2020 w przedmiocie zwrotu wniosku o dopuszczenie do egzaminu radcowskiego postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z 2 marca 2023 r., sygn. akt VI SPP/Wa 312/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił sprzeciw R.P. od zarządzenia referendarza sądowego WSA w Warszawie z 17 stycznia 2023 r. o pozostawieniu wniosku R.P. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Sąd pierwszej instancji wskazał, że postanowienie z 2 marca 2023 r. zostało doręczone do rąk własnych skarżącego 30 stycznia 2023 r., natomiast sprzeciw został złożony w piśmie z 15 lutego 2023 r. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, wnosząc o jego uchylenie w całości jako oczywiście niezgodnego ze stanem faktycznym i prawnym. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, choć uzasadnienie nie jest w pełni prawidłowe. Zgodnie z treścią art. 259 § 1 p.p.s.a. od zarządzeń i postanowień wydanych przez referendarza sądowego, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Jak przyjął NSA w uchwale składu siedmiu sędziów z 30 listopada 2009 r., sygn. akt I GPS 1/09, na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego, wydane na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a., o odrzuceniu sprzeciwu wniesionego od postanowienia referendarza sądowego w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy przysługuje zażalenie. Uchwałą tą NSA w składzie niniejszym jest związany zgodnie z art. 269 § 1 p.p.s.a. Z akt niniejszej sprawy wynika, że zarządzenie referendarza sądowego zostało doręczone skarżącemu 30 stycznia 2023 r., a skarżący sporządził i nadał w placówce pocztowej sprzeciw 15 lutego 2023 r. Wobec tego termin do złożenia sprzeciwu nie został zachowany. Nie miał przy tym racji Sąd pierwszej instancji, że termin ten upłynął "9 stycznia 2023 r. (6 stycznia 2023 r. był dniem wolnym od pracy "Święto Trzech Króli")". W tym terminie skarżący nie mógł złożyć sprzeciwu od zarządzenia, ponieważ nie zostało ono jeszcze wydane, a więc nie mogło być ono doręczone. Niewątpliwie z akt sprawy wynika, że zostało ono doręczone 30 stycznia 2023 r., a więc termin do wniesienia sprzeciwu upłynął 6 lutego 2023 r. (a nie jak wskazał Sąd pierwszej instancji 9 stycznia 2023 r.). Termin ten nie został jednak dochowany przez skarżącego, co obligowało Sąd do odrzucenia sprzeciwu zgodnie z art. 259 § 2 p.p.s.a. Z powyższych względów i na podstawie art. 184 in fine w związku z art. 197 § 1 i 2 ustawy p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.