IV SA/Po 741/23

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Donata Starosta po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. Z. na postanowienie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 1 grudnia 2021 r. Nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia uprawnień do zasiłku chorobowego postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Postanowieniem z 1 grudnia 2021 roku nr [...] Zakład Ubezpieczeń Społecznych zawiesił postępowanie w sprawie ustalenia uprawnień K. Z. do zasiłku chorobowego. Pismem z dnia 10 grudnia 2021 r., zatytułowanym "Zażalenie", K. Z. zaskarżył przedmiotowe postanowienie organu, wnosząc o jego uchylenie w całości. Sąd Rejonowy w P. postanowieniem z 6 listopada 2023 roku sygn. [...] w sprawie z odwołania K. Z. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych w związku z odwołaniem od decyzji z dnia 1 grudnia 2021 r. stwierdził swoją niewłaściwość miejscową i rzeczową w zakresie rozpoznania zażalenia na postanowienie ZUS I Oddział w P. z dnia 1 grudnia 2021 r. i przekazał w danej części sprawę do rozpoznania właściwemu rzeczowo i miejscowo Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Skarga polega odrzuceniu. Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., dalej: P.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na wyszczególnione w punktach 1-9 prawne formy działania oraz bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy administracji publicznej, w tym w szczególności na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Przedmiotem skargi w niniejszym postępowaniu jest postanowienie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych zawieszające postępowanie w sprawie ustalenia uprawnień do zasiłku chorobowego. Jako podstawę prawną skarżonego postanowienia organ wskazał art. 97 § 1 pkt 4 i art. 101 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 1491, dalej: k.p.a.) oraz art. 83b ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 423 ze zm., dalej: u.s.u.s.). Art. 97 § 1 k.p.a. zawiera katalog przesłanek obligatoryjnego zawieszenia postępowania, wyszczególniając w punkcie 4 okoliczność, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Z kolei stosownie do art. 101 § 1 k.p.a., o postanowieniu w sprawie zawieszenia albo podjęcia postępowania organ administracji publicznej zawiadamia strony. Natomiast w myśl art. 83b ust. 1 i 2 u.s.u.s., jeżeli przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego przewidują wydanie postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, Zakład w tych przypadkach wydaje decyzję. Od wydanych w trakcie postępowania innych postanowień Zakładu zażalenie nie przysługuje. Należy wskazać, iż zgodnie z art. 180 § 1 k.p.a. w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych stosuje się przepisy kodeksu, chyba że przepisy dotyczące ubezpieczeń ustalają odmienne zasady postępowania w tych sprawach. Z kolei w myśl art. 123 u.s.u.s., w sprawach uregulowanych ustawą stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba że ustawa stanowi inaczej. Powyższe prowadzi do wniosku, iż w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych zastosowanie znajdują w pierwszej kolejności przepisy ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych. Postanowienie w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia uprawnień do zasiłku chorobowego nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Przepis art. 83b ust. 2 u.s.u.s. nie pozwala bowiem na zaskarżanie postanowień wpadkowych, wydawanych w toku postępowania prowadzonego przez Zakład. Nie jest ono przy tym postanowieniem kończącym postępowanie ani rozstrzygającym sprawę co do istoty, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Sąd nie może jednak odrzucić skargi z powodu, o którym mowa w § 1 pkt 1, jeżeli w tej sprawie sąd powszechny uznał się za niewłaściwy (art. 58 § 4 P.p.s.a.). Tym samym orzeczenie sądu powszechnego, stwierdzające brak drogi sądowej w postępowaniu cywilnym, nie pozwala sądowi administracyjnemu na odrzucenie skargi z powodu braku właściwości rzeczowej. Mając na uwadze, iż postanowienie objęte zaskarżeniem nie mieści się w zakresie przedmiotowym postępowania sądowoadministracyjnego, wyznaczonym treścią art. 3 § 2 pkt 1-9 P.p.s.a., brak jest dopuszczalności drogi postępowania sądowoadministracyjnego w niniejszej sprawie. Z tych względów, skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna z innych przyczyn, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.