II SA/Rz 1060/23

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SNSA Jerzy Solarski Sędziowie WSA Piotr Godlewski AWSA Maria Mikolik /spr./ Protokolant starszy specjalista Anna Mazurek–Ferenc po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 grudnia 2023 r. sprawy ze skargi A. [...] w [...] na decyzję Dyrektora Teatru [...] z dnia 21 kwietnia 2023 r. nr 3/2023 w przedmiocie odmowy udzielenia informacji publicznej - skargę oddala - UZASADNIENIE II SA/Rz 1060/23 UZASADNIENIE Przedmiotem skargi A. [...] w [...] (dalej: Skarżący) jest decyzja Dyrektora Teatru [...] w [...] z 21 kwietnia 2023 r. nr 3/2023 w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej. Jak wynika z akt sprawy, A. A. reprezentujący [...] w [...] w piśmie z dnia 16 marca 2023r. doręczonym organowi 17 marca 2023r. zażądał udostępnienia informacji publicznej w postaci zanonimizowanego wykazu stawek zespołu artystycznego tj. wszystkich osób występujących w spektaklu "[....]" za spektakle odbywające się w dniach [...] grudnia 2022r. oraz [...] grudnia 2022r. z uwzględnieniem podziału pracowników na etatowych i pozaetatowych na wzór przedstawiony w tabeli zamieszczonej w treści wniosku. Decyzją z 30 marca 2023r. nr 1/2023 Dyrektor Teatru odmówił wnioskodawcy udostępnienia informacji publicznej w części dotyczącej 14 aktorów etatowych, 1 aktora pozaetatowego oraz jednego przedsiębiorcy. Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy złożył Wnioskodawca w dniu 7 kwietnia 2023r. Po jego rozpoznaniu Dyrektor Teatru decyzją z 21 kwietnia 2023 r., działając na podstawie art. 127 § 3 w związku z art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2022 roku poz. 2000, dalej: k.p.a.) w zw. z art. 17 ust. 2, art. 5 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. tj. 2022r., poz. 902), dalej: u.d.i.p. oraz art. 29a ustawy z dnia 25 października 1991r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (t.j. Dz. U. z 2020, poz. 194), utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję własną z 30 marca 2023r. W uzasadnieniu Organ przyznał, że Teatr co do zasady, jest podmiotem obowiązanym do udzielenia informacji publicznej będącej w jego posiadaniu (art. 4 ust. 3 u.d.i.p). Organ ustalił, iż przedmiot żądania stanowi informację publiczną zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p., gdyż żądanie udostępnienia informacji dotyczy mienia osoby prawnej samorządu województwa a zatem dotyczy informacji o majątku podmiotu, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p. - na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. f u.d.i.p. W dalszej kolejności Dyrektor Teatru wskazał, że podstawa odmowy udostępnienia żądanych danych w odniesieniu do osób świadczących usługi na rzecz Teatru w oparciu o umowy cywilnoprawne oraz w stosunku do przedsiębiorcy wynika z treści art. 5 ust. 1 u.d.i.p. w zw. z art. 29a ustawy z dnia 25 października 1991r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej. Prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych. Jednym z takich przepisów jest właśnie art. 29a ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej. Kierując się wskazanymi przepisami Organ zwrócił się do grupy "pracowników pozaetatowych" tj. aktorów zaangażowanych w spektakl na podstawie umów cywilnoprawnych, w tym do jednego przedsiębiorcy, z zapytaniem, czy wyrażają zgodę na udostępnienie informacji na temat uzyskanego przez nie wynagrodzenia za udział w spektaklu "[....]" wystawianego w dniach [...].12.2022r. i [...].12.2022r. Dwóch aktorów wyraziło zgodę a informacja w tej części została wnioskodawcy udzielona. Jeden aktor, który świadczy usługi na rzecz Teatru w oparciu o umowę cywilnoprawną, jak również jeden przedsiębiorca nie wyrazili zgody na ujawnienie informacji o uzyskanych przez nich wynagrodzeniach. Dyrektor stwierdził ponadto, że podstawą podjęcia decyzji odmownej jest również art. 5 ust. 2 u.d.i.p. Zdaniem Organu, w przypadku ochrony prywatności, w przeciwieństwie np. do ochrony tajemnicy przedsiębiorcy, wartość ta podlega ochronie z urzędu. W odniesieniu do pracowników Teatru wysokość ich wynagrodzenia podlega bowiem dodatkowo ochronie na podstawie art. 11 1 Kodeksu Pracy. Nie jest zatem konieczne złożenie jakiegokolwiek oświadczenia woli przez osobę fizyczną będącą pracownikiem, celem objęcia jej ochroną w związku z jej prywatnością. Ewentualne zaś udostępnienie informacji, w sposób naruszający prywatność osoby fizycznej, otwiera jej możliwość skorzystania przeciwko dysponentowi informacji z roszczenia określonego w art. 23 i 24 k.c. Organ dokonał analizy, czy grupa zawodowa aktorów, której dotyczy wniosek o udzielenie informacji publicznej nie należy do kręgu osób pełniących funkcję publiczną i czy osoby te nie mają związku z pełnieniem funkcji publicznej. Organ ustalił, że aktorów Teatru nie można zaliczyć do osób pełniących funkcję publiczną lub też mających związek z pełnieniem funkcji publicznej. Aktorzy Teatru wykonują wyłącznie czynności i obowiązki artystyczne, mające związek z wystawianymi przez Teatr spektaklami. Aktorzy mają obowiązek przygotowania się do powierzonej roli, uczestnictwa w próbach (czytanych, sytuacyjnych, generalnych, wznowieniowych) oraz innych zajęciach wyznaczonych przez Dyrektora Artystycznego lub Kierownika Artystycznego Reżysera, dotyczących w szczególności przedstawień, edukacji teatralnej oraz działań promocyjnych Teatru, publicznego wykonywania przygotowanej roli, rozwijania i doskonalenia własnego warsztatu artystycznego. Zdaniem Organu nie bez znaczenia jest stopień szczegółowości żądanych danych, który bez żadnego problemu pozwoli zidentyfikować konkretne osoby fizyczne. Nie można utrzymywać, że rzekoma anonimizacja zapewni ochronę dóbr osobistych osób, bo stopień uszczegółowienia zapewni ich pełną identyfikację. Według organu informacja o wysokości stawki otrzymanej przez indywidualną osobę za spektakl w zestawieniu ze stawkami wszystkich osób występujących w tym spektaklu pozwala na zidentyfikowanie tej osoby, gdyż cała obsada aktorska spektaklu "[....]" jest jawna i publikowana na stronie internetowej Teatru ([...]), a nadto wnioskodawca, pełniący funkcję przewodniczącego zakładowej organizacji związkowej w Teatrze posiada wiedzę o tym, które osoby spośród zespołu aktorskiego zatrudnieni są w oparciu o umowy o pracę, a którzy są "aktorami pozaetatowymi". Organ ustalił, że w spektaklu "[....] w dniu [...] grudnia 2022r. i [...] grudnia 2022r. każdorazowo zagrało 18 aktorów, w tym 14 etatowych aktorów Teatru, 3 aktorów zaangażowanych na podstawie umów cywilnoprawnych i jeden przedsiębiorca. Nadto oczywiste jest, że wynagrodzenie za udział w spektaklu jest zróżnicowane w zależności od tego, czy aktor gra w nim rolę pierwszoplanową, czy drugoplanową. Zasady wynagradzania pracowników artystycznych określone zostały w obowiązującym w zakładzie pracy Regulaminie wynagradzania, który jest wewnątrzzakładowym źródłem prawa pracy i jest organizacji związkowej znany. Pracownikowi artystycznemu za udział w spektaklu przysługuje wynagrodzenie dodatkowe (określane jako stawka za rolę), którego minimalną wysokość określa Regulamin wynagradzania. Regulamin jest znany wszystkim pracownikom, a tym samym minimalna wysokość stawki określanej procentowo za każdy rodzaj roli: główna, pierwszoplanowa, drugoplanowa, mata oraz za rolę zespołową. Procenty określają minimalne wynagrodzenie dodatkowe, które może podnieść Dyrektor Teatru oceniając rolę danego aktora. Uwzględniając te wszystkie elementy składowe i uzyskując wiedzę o wysokości stawek za konkretny spektakl aktorów etatowych i pozaetatowych, nawet zanonimizowanych, znając rodzaj roli, jej istotność w spektaklu, wnioskodawca będzie mógł przyporządkować wynagrodzenie uzyskane przez każdego z aktorów do konkretnej osoby fizycznej. Dodatkowo Organ stwierdził, że wniosek o udostępnienie informacji publicznej złożony przez przewodniczącego działającej w Teatrze organizacji związkowej stanowi znamiona obejścia przepisów i nadużycia prawa. W oparciu o ustawę o związkach zawodowych związki mają ograniczone prawo do zapoznania się z [pic]wynagrodzeniami pracowników tj. sprowadzone tylko do kwot globalnych, czy uśrednionych, to wniosek zmierzający do ujawnienia kwot indywidualnie należnych aktorowi pozostaje poza sferą zainteresowania organizacji związkowej i nie mieści się w kręgu jej ustawowych zadań, a zatem zmierza do obejścia przepisów ustawy o związkach zawodowych. Prawo związków zawodowych do udzielania im informacji oraz obowiązki kierownika zakładu pracy w tym zakresie reguluje art. 28 ustawy związkowej. Przepis ten nie stanowi podstawy do twierdzenia, że pracodawca ma obowiązek poinformować związek zawodowy o wysokości wynagrodzenia konkretnego pracownika. Wyraźnie zobowiązuje on jedynie do udzielenia informacji o "zasadach wynagradzania". A. A. we własnym imieniu oraz jako osoba reprezentująca A. [...] w [...] wniósł skargę na decyzję o nr 3/2023 Dyrektora Teatru [...] w [...] z 21 kwietnia 2023 r., zarzucając naruszenie art. 5 ust. 2 u.d.i.p., poprzez błędne zastosowanie polegające na niepoprawnym przyjęciu, że udostępnienie żądanej informacji naruszyłoby prywatność osób fizycznych. W oparciu o powyższe Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia, zasądzenie na jego rzecz od organu zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu Skarżący zakwestionował twierdzenie Organu, jakoby zanonimizowane dane dawały podstawę do identyfikacji artystów, którzy otrzymali poszczególne wysokości wynagrodzenia. Zdaniem Skarżącego stawki wynagrodzenia za spektakl nie dają takich możliwości z kilku powodów. Stawka wynagrodzenia za rolę w spektaklu dla pracownika jest określona regulaminem na poziomie minimalnym (procentowym) — odniesionym do wynagrodzenia zasadniczego. Jednak ostateczną wysokość stawki za daną rolę ustala Dyrektor co powoduje, że może mieć ona inną wysokość niż stawka regulaminowa. W konsekwencji rola drugoplanowa decyzją dyrektora teatru może być wynagradzana dla danego aktora na wyższym poziomie niż rola pierwszoplanowa innego aktora. Powoduje to, że wywód przedstawiony w uzasadnieniu, jakoby można przyporządkować wynagrodzenie uzyskane przez każdego z aktorów do konkretnej osoby fizycznej jest nieprawdziwy. Skarżący zwrócił uwagę, że stawki aktorów "kontraktowych", nie pozostających w stosunku pracy z organem są ustalane w drodze, jak należy przypuszczać, negocjacji. Zatem jakiekolwiek regulaminowe stawki nie pozwalają na przypisanie danej stawki do konkretnej osoby. Skarżący zarzucił, że organ nie wskazał w jaki sposób ustalił, że stawki artystów wykonujących działalność gospodarczą mają charakter tajemnicy przedsiębiorstwa, w szczególności jakie działania organ podjął dla ustalenia, czy przedsiębiorcy podjęli działania organizacyjne dla zapewnienia poufności swoich stawek. A to podjęcie działań dla zapewnienia poufności tajemnicy przedsiębiorstwa jest kluczowe dla uznania, iż mamy do czynienia z taką tajemnicą. Skarżący zwrócił uwagę na dodatkową okoliczność, że informacja o stawkach danych aktorów jest dostępna dla zainteresowanych u ich agentów lub samych aktorów albowiem jest jednym z istotnych elementów oferowanych przez nich usług. Trudno zatem uznać, skoro informacje o stawkach podmiot zainteresowany, np. dyrektor teatru lub producent widowiska, może uzyskać od agenta lub samego aktora, jako ofertę udziału w przedsięwzięciu, by dane o stawkach aktora stanowiły tajemnicę przedsiębiorstwa. Skarżący powołał się na utrwaloną linię orzeczniczą, zgodnie z którą wydatkowanie środków publicznych przeznaczonych na wynagrodzenia pracowników w podmiotach państwowych i samorządowych jest jawne. Odnosząc się do powołanej przez organ, po ponownym rozpoznaniu sprawy, regulacji art. 29a ustawy o działalności kulturalnej Skarżący wskazał, że wnioskowane ujawnienie zanonimizowanych wynagrodzeń zespołu artystycznego tj. wszystkich osób występujących w spektaklu, nie daje wnioskodawcy możliwości przypisania stawek wynagrodzeń do konkretnych osób. Tym samym nie chodzi o ujawnienie wynagrodzenia konkretnego podmiotu świadczącego usługi lub realizującego dostawy z zakresu działalności artystycznej lub twórczej, lecz przekazanie danych zanonimizowanych, które nie odnoszą się do konkretnych podmiotów, a jedynie mogą być źródłem informacji o zróżnicowaniu wynagrodzeń w danym spektaklu. Skarżący zaprzeczył również, jakoby nadużywał przysługujących mu uprawnień przewodniczącego związku zawodowego działającego w organie, występując o udzielenie mu informacji w trybie dostępu do informacji publicznej. Wskazał, że żadna regulacja prawna nie pozbawia osób funkcyjnych w związkach zawodowych ich obywatelskiego prawa do korzystania z dostępu do informacji publicznej. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Teatru wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z 4 października 2023 r. Sąd odrzucił skargę A. A. jako działającego we własnym imieniu (bez związku z funkcją związkową, jak wyjaśnił w piśmie z 16 sierpnia 2023r.) z powodu braku uiszczenia wpisu sądowego. W związku z powyższym merytorycznemu rozpoznaniu podlegała skarga A. [...] w [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 2492). Kontrola ta obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne – co wynika z art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., dalej: P.p.s.a.). Zgodnie z treścią art. 21 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stosuje się także do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 P.p.s.a.). Po rozpoznaniu sprawy w wyżej wskazanych granicach Sąd doszedł do przekonania, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W okolicznościach niniejszej sprawy zaskarżona decyzja o odmowie udostępnienia informacji publicznej odpowiada prawu. Przedmiotem żądania Skarżącego było udostępnienie przez Dyrektora Teatru wykazu stawek brutto zespołu artystycznego tj. wszystkich osób występujących w spektaklu "[...]" w dniach [...] i [...] grudnia 2022r. z uwzględnieniem podziału pracowników na etatowych i pozaetatowych. Sąd podzielił stanowisko Organu, że w odniesieniu do żądania udostępnienia informacji dotyczących stawek pracowników pozaetatowych, podstawę prawną do odmowy udostępnienia żądnych informacji stanowił art. 5 ust. 1 ud.i.p. w zw. z art. 29a ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 194 z późn. zm.). Zgodnie z art. 5 ust. 1 u.d.i.p., prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych. Przepisy ustaw o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych stanowią legi speciali w stosunku do u.d.i.p. i muszą być stosowane na zasadzie pierwszeństwa. W konsekwencji, w sytuacji, gdy wnioskowana informacja stanowi informację niejawną lub też informację ustawowo chronioną, wyłączona jest możliwość jej uzyskania na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Taka sytuacja miała miejsce w rozpoznawanej sprawie. W myśl bowiem art. 29a powołanej już wyżej ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej nie ujawnia się: 1) wysokości wynagrodzenia podmiotu świadczącego usługi lub realizującego dostawy z zakresu działalności artystycznej lub twórczej, 2) danych osobowych podmiotu świadczącego usługi lub realizującego dostawy z zakresu działalności kulturalnej, związanych z posiadanymi prawami wyłącznymi - jeżeli do tych usług lub dostaw nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych, a podmiot ten zastrzegł, że powyższe informacje nie mogą być udostępniane. W realiach niniejszej sprawy Organ zwrócił się do aktorów zaangażowanych w spektakl na podstawie umów cywilnoprawnych oraz do jednego przedsiębiorcy z pytaniem, czy wyrażają zgodę na udostępnienie informacji dotyczącej uzyskanego wynagrodzenia za udział w ww. spektaklu granym w dniach objętych zainteresowaniem Skarżącego. Dwóch aktorów wyraziło zgodę w tym zakresie a ich wynagrodzenie zostało udostępnione Skarżącemu w piśmie z 30 marca 2023r. Dwóch pozostałych aktorów, w tym jeden przedsiębiorca nie wyrazili zgody na udostępnienie stawek brutto za udział w spektaklu. Zostały więc spełnione przesłanki z art. 29a ww. ustawy do odmowy udostępnienia informacji publicznej, dotyczącej jednego aktora pozaetatowego i jednego przedsiębiorcy. Pytanie Skarżącego w tym zakresie dotyczyło bowiem wysokości wynagrodzenia podmiotu świadczącego usługi z zakresu działalności artystycznej lub twórczej, o którym stanowi art. 29a ust. 1 pkt 1 ww. ustawy. Bez znaczenia pozostaje fakt, że Skarżący wnosił o udostępnienie wynagrodzenia zanonimizowanego podmiotu. W niniejszej sprawie żądanie (niezrealizowane) dotyczyło bowiem 1 przedsiębiorcy i 1 aktora, działającego na podstawie umowy cywilnoprawnej. Chodziło więc o wynagrodzenia konkretnych podmiotów, biorących udział w spektaklu zwłaszcza, że w udostępnionej na stronie internetowej Teatru obsadzie aktorskiej wprost są wskazani aktorzy, którzy występują gościnnie. Ponadto również jawny, jako udostępniony na stronie internetowej jest zespół aktorski Teatru. Zatem już proste porównanie tych informacji pozwala określić, których konkretnie aktorów pozaetatowych dotyczyło żądanie Skarżącego. Przepis art. 29a ww. ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, dotyczący ochrony informacji (w tym przypadku informacji o wysokości wynagrodzenia podmiotu prowadzącego działalność artystyczną) posiada rangę ustawową. Zatem prawidłowo Organ odmówił udzielenia informacji w części dotyczącej aktorów pozaetatowych. Uznanie, że wnioskowana informacja stanowi informację ustawowo chronioną przesądza, iż wnioskowana informacja nie mogła zostać udostępniona osobom trzecim. Tym samym Skarżący nie miał możliwości uzyskania informacji, będącej, jak wyżej wskazano informacją publiczną, ale równocześnie, na mocy przepisów szczególnych objętą ograniczeniem w zakresie jej udostępnienia (zob. wyrok WSA w Bydgoszczy z 25 września 2018 r., II SA/Bd 846/18, LEX nr 2579490). W przypadku stawek brutto aktorów etatowych, odmowa udostępnienia informacji publicznej znajduje swe umocowanie w treści art. 5 ust. 2 u.d.i.p., zgodnie z którym, prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Ograniczenie to nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji, oraz przypadku, gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorca rezygnują z przysługującego im prawa. Sąd podzielił stanowisko Dyrektora Teatru, że udostępnienie informacji o wynagrodzeniach w sposób, jaki żądała tego Strona prowadziłoby do naruszenia prywatności osób fizycznych, które nie pełnią funkcji publicznej. Na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej przyjmuje się, że za osobę pełniącą funkcję publiczną należy uznać każdego, kto pełni funkcję w organach władzy publicznej lub też w strukturach osób prawnych i jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, jeżeli tylko funkcja ta ma związek z dysponowaniem majątkiem państwowym lub samorządowym albo zarządzaniem sprawami związanymi z wykonywaniem swych zadań przez władze publiczne, a także inne podmioty, które tę władzę realizują lub gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Nie ma przy tym znaczenia, na jakiej podstawie prawnej osoba wykonuje funkcję publiczną (por. I. Kamińska, M. Rozbicka-Ostrowska, Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, Warszawa 2012, s. 87; M. Bidziński w: M. Bidziński, M. Chmaj, P. Szustakiewicz, Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, Warszawa 2010, s. 73-74). Zdaniem Sądu aktorzy etatowi, objęci wnioskiem Skarżącego nie pełnią funkcji publicznej w rozumieniu powyżej wskazanym. Ich działalność ma charakter artystyczny, związany z przygotowaniem i uczestnictwem w spektaklach Teatru. Z tego też powodu aktorzy mogli zostać objęci ochroną prywatności, przewidzianą w art. 5 ust. 2 u.d.i.p. W ocenie Sądu do naruszenia prawa do prywatności dojdzie w sytuacji, w której ujawnienie danych dotyczących wynagrodzeń doprowadzi do identyfikacji wysokości wynagrodzeń poszczególnych pracowników, którzy nie pełnią funkcji publicznej. W razie kolizji między zasadą jawności informacji publicznej a ochroną prywatności i danych osobowych osób fizycznych, dopuszczalny będzie jedynie taki sposób udostępniania informacji publicznej, który nie naruszy dóbr chronionych, czyli anonimizacja danych, przede wszystkim danych wrażliwych. Jeżeli nie ma takiej możliwości a anonimizacja nie zapewnia pełnej ochrony w zakresie poszanowania prawa do życia prywatnego winna zostać wydana decyzja odmowna (zob. wyrok NSA z dnia 9 grudnia 2021 r., III OSK 4728/21, dost. baza CBOSA). Ocenę w tym zakresie należy przeprowadzać przez pryzmat złożonego w sprawie wniosku i wskazanego w nim wyraźnie zakresu żądanych informacji (por. wyrok NSA z 12 kwietnia 2017 r., I OSK 1928/15; dost. baza CBOSA). W realiach niniejszej sprawy Skarżący domagał się ujawnienia zanonimizowanego wykazu stawek brutto odrębnie dla każdego aktora etatowego za konkretny spektakl ("[....]"), granego w dwóch dniach wskazanych we wniosku ([...] i [...] grudnia 2022r.). Oceniając, czy na gruncie realizacji przedmiotowego wniosku może dojść do naruszenia prawa do prywatności należy uwzględnić szczególne okoliczności zaistniałe w niniejszej sprawie. Realizacja wniosku miała polegać na przedstawieniu zestawienia indywidualnych stawek każdego z aktorów etatowych, biorących udział w ww. spektaklu, przy czym obsada aktorska spektaklu jest jawna, udostępniona na stronie internetowej Teatru. Ponadto A. A., który reprezentuje w niniejszej sprawie A. [...] również jest członkiem obsady tego spektaklu. Regulamin wynagrodzeń (akt wewnątrzzakładowy) określa minimalne stawki wynagrodzenia za udział w spektaklu w zależności od rodzaju roli. Osoba reprezentująca Skarżącego – jako Wiceprzewodniczący A., jak również członek obsady aktorskiej w ww. spektaklu posiada bezpośrednią wiedzę o rodzaju roli, granej przez każdego członka obsady. Sąd podziela wnioski Organu co do tego, że informacja o wysokości stawki otrzymanej przez indywidualną osobę za spektakl w zestawieniu ze stawkami wszystkich osób występujących w tym spektaklu pozwala na zidentyfikowanie tej osoby, gdyż cała obsada aktorska spektaklu "[...]" jest jawna a ponadto znana bezpośrednio przedstawicielowi Skarżącego, podpisanemu pod wnioskiem. Pracownikowi artystycznemu za udział w spektaklu przysługuje wynagrodzenie dodatkowe (określane jako stawka za rolę), którego minimalną wysokość określa Regulamin wynagradzania. Uwzględniając wiedzę każdego pracownika a w szczególności członka A. odnośnie określonych w Regulaminie wynagrodzeń minimalnych wysokości stawek za każdy rodzaj roli i uzyskując wiedzę o wysokości stawek za konkretny spektakl aktorów etatowych i pozaetatowych, nawet zanonimizowanych, znając rodzaj roli, jej istotność w spektaklu, wnioskodawca będzie mógł przyporządkować wynagrodzenie uzyskane przez każdego z aktorów do konkretnej osoby fizycznej. W ocenie Sądu Organ przedstawił w wydanych decyzjach racjonalną i przekonującą argumentację uzasadniającą odmowę udostępnienia informacji publicznej w żądanym zakresie stosownie do art. 16 ust. 1 u.d.i.p. w zw. z art. 5 ust. 2 u.d.i.p. Należy bowiem pamiętać, że tożsamość osoby fizycznej można zarówno określić bezpośrednio, jak i pośrednio na podstawie specyficznych w danej sprawie okoliczności identyfikujących. Nie zawsze więc anonimizacja imienia i nazwiska zapewni w sposób wystarczający ochronę prywatności osoby fizycznej. W ocenie Sądu z uwagi na przedstawione powyżej okoliczności charakterystyczne dla tej sprawy Organ miał podstawy by stwierdzić, że sama anonimizacja nie zapewni ochrony prywatności, o której mowa w art. 5 ust. 2 u.d.i.p. Dyrektor Teatru był więc uprawniony od odmowy udostępnienia żądanej informacji publicznej na podstawie art. 16 u.d.i.p. Z tej przyczyny Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 P.p.s.a.