II W 225/23

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt IIW 225/23</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 20 maja 2024 roku</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy w Giżycku w II Wydziale Karnym</strong> w składzie:</p> <p> <strong> <!-- -->Przewodnicząca – sędzia Katarzyna Garbarczyk </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Protokolant– </strong>sekr. sąd. Anna Rogojsza</p> <p>w obecności oskarżyciela publicznego z KPP w <span class="anon-block">M.</span> - -----------</p> <p>po rozpoznaniu w dniach 04.12.2023 r., 21.02.2024 r., 06.05.2024 r. na rozprawie sprawy</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">D. S.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->syna </strong> <span class="anon-block">Z.</span> i <span class="anon-block">B.</span> zd. <span class="anon-block">G.</span> </p> <p> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">M.</span> </p> <p> <strong> <!-- -->obwinionego o to, że:</strong> </p> <p>W dniu 17 grudnia 2022 roku o godzinie 01:35 w <span class="anon-block">M.</span>, <span class="anon-block">os. (...)</span> poprzez krzyki, hałasy, bijatykę z <span class="anon-block">K. K.</span> zakłócił spokój, porządek oraz spoczynek nocny <span class="anon-block">S. N.</span> oraz <span class="anon-block">A. K.</span> </p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z art. 51§1 kw</strong> </p> <p>1.  Obwinionego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">D. S.</span> </strong>uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawie art. 51§1 kw w zw. z art. 24§1 i 3 kw skazuje go na karę grzywny w wysokości 500,00 (pięćset) złotych.</p> <p>2.  Zasądza od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa 50,00 (pięćdziesiąt) złotych tytułem opłaty i obciąża go pozostałymi kosztami postępowania w wysokości 120,00 (sto dwadzieścia) złotych.</p> <p>Sygn. akt IIW 225/23</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block">D. S.</span> mieszka w <span class="anon-block">M.</span> na <span class="anon-block">os. (...)</span>, po sąsiedzku z <span class="anon-block">S. N.</span> i <span class="anon-block">A. K.</span>. Pomiędzy obwinionym a w/w kobietami od jakiegoś czasu trwa sąsiedzki konflikt na tle zachowania obwinionego, które wielokrotnie miało zakłócać spokój pokrzywdzonym. W nocy 17 grudnia 2022 roku o godzinie 01:35 <span class="anon-block">S. N.</span> i <span class="anon-block">A. K.</span> obudziły hałasy dobiegające z klatki schodowej. Kobiety słyszały krzyki, odgłosy bijatyki i stwierdziły, że jest to wynikiem tego, że obwiniony ze swojego mieszkania wyrzucił mężczyznę - jak się później okazało <span class="anon-block">K. K.</span>. Na miejsce został wezwany patrol policji, który nie stwierdził, by na klatce, czy w mieszkaniu obwinionego, z którym rozmawiano - działo się coś niepokojącego.</p> <p>Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie: częściowo wyjaśnień <span class="anon-block">D. S.</span> (k. 62v-63, 13-14), częściowo zeznań <span class="anon-block">K. K.</span> ( 64-64v, 19-20), nadto na podstawie zeznań <span class="anon-block">S. N.</span> (k. 63- 63v, 4-5), <span class="anon-block">A. K.</span> (k. 63v- 64, 7-8), <span class="anon-block">Ł. P.</span> (k. 64v, 21-22), <span class="anon-block">K. R.</span> (k. 64v), <span class="anon-block">J. M.</span> (k. 84v), <span class="anon-block">G. P.</span> (k. 88-88v).</p> <p>Okolicznością bezsporną jest, iż między obwinionym a pokrzywdzonymi od pewnego czasu trwa sąsiedzki konflikt, co wynika zarówno z wyjaśnień <span class="anon-block">D. S.</span>, jak i zeznań <span class="anon-block">A. K.</span> i <span class="anon-block">S.</span> <span class="anon-block">N.</span>, a dostawowo zostało potwierdzone w oparciu o zeznania przesłuchanego w sprawie funkcjonariusza policji tj. <span class="anon-block">J. M.</span>. Bezsporne jest także, iż feralnej nocy w mieszkaniu obwinionego przebywał <span class="anon-block">K. K.</span>. Analiza całokształtu zebranych w sprawie dowodów i ich ocena każe przyjąć, że obwiniony w nocy 17 grudnia 2022 r. zakłócił spokój, porządek oraz spoczynek nocny <span class="anon-block">S. N.</span> oraz <span class="anon-block">A. K.</span>, a co wynika z zeznań pokrzywdzonych, które Sąd uznał za wiarygodne. W konsekwencji Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom <span class="anon-block">D. S.</span>, w których nie przyznaje się do winy. Zdaniem Sądu wyjaśnienia te nie polegają na prawdzie i stanowią jedynie przyjętą przez obwinionego linię obrony służącą uniknięciu odpowiedzialności karnej.</p> <p>Na wstępie wskazać należy na wewnętrzną sprzeczność w wyjaśnieniach obwinionego, niespójności, a także fakt, że wyjaśnienia <span class="anon-block">D. S.</span> pozostają odosobnione nawet w świetle zeznań świadka obrony tj. <span class="anon-block">K. K.</span>. Podkreślić należy, iż obwiniony przesłuchiwany w toku czynności wyjaśniających nie podał, iż feralnej nocy miało dojść na klatce schodowej do zakłócenia porządku przez trzech nieznanych chłopaków, którym obwiniony miał zwrócić uwagę. O powyższym wyjaśnił dopiero przed Sądem. Z wyjaśnień obwinionego składanych na policji wynika, że obwiniony udzielał pomocy <span class="anon-block">K. K.</span>, ale pozwolił mu wejść tylko do przedpokoju, by nie zabrudził krwią mieszkania, nadto obwiniony podał, że poprosił, aby kolega wyszedł z jego mieszkania i spokojnie wyprowadził go na półpiętro, jednocześnie wyjaśniając, że "cały czas go uspokajał", potwierdził, że wycierał na schodach krew w/w świadka. Przed Sądem obwiniony podał jednak, że <span class="anon-block">K. K.</span> miał głośnym głosem krzyknąć, że pójdzie do domu. Obwiniony dodał, iż wydawało mu się, że świadek jest pod wpływem alkoholu, że był taki troszkę głośniejszy i podpity (k. 62v-63, 13-14). Tymczasem z zeznań <span class="anon-block">K. K.</span> raz wynika, że nie był pod wpływem alkoholu, raz, że był, że wszedł do łazienki <span class="anon-block">D. S.</span>, gdzie mył ręce, twierdził, że obwiniony nie odprowadzał go z mieszkania na półpiętro, że z własnej woli opuścił mieszkanie obwinionego ( 64-64v, 19-20). Potwierdził, że na klatce pozostawił ślady krwi, które obwiniony później zmył. Mając na uwadze powyższe sprzeczności i rozbieżności w obu relacjach i jednocześnie zeznania obu pokrzywdzonych, zdaniem Sądu zeznania <span class="anon-block">S. N.</span> (k. 63- 63v, 4-5) i <span class="anon-block">A. K.</span> (k. 63v- 64, 7-8) zasługują na wiarę co do przedstawianych przez nich okoliczności zdarzenia. Zeznania tych świadków Sąd uznał za przekonywujące i wiarygodne, albowiem uzupełniają się wzajemnie, złożone zostały w sposób szczery i nietendencyjny, a fakt, że różnią się między sobą w drobnych, nieistotnych szczegółach może świadczyć jedynie o tym, że pokrzywdzone nie uzgadniały ze sobą jak mają zeznawać przed Sądem, a wcześniej przed policją. Mając przy tym na uwadze wyjaśnienia obwinionego i zeznania <span class="anon-block">K. K.</span> - wersja przedstawiona przez pokrzywdzone pozostaje w logicznym ciągu zdarzeń. Okoliczność, iż przybyli na miejsce funkcjonariusze policji nie stwierdzili zakłócenia porządku w żadnym stopniu nie podważa zeznań pokrzywdzonych ( zeznania <span class="anon-block">Ł. P.</span> k. 64v, 21-22, <span class="anon-block">K. R.</span> k. 64v, <span class="anon-block">G. P.</span> k. 88-88v).</p> <p>W świetle powyższego zdaniem Sądu nie budzi wątpliwości, że obwiniony w dniu 17 grudnia 2022 roku o godzinie 01:35 w <span class="anon-block">M.</span>, <span class="anon-block">os. (...)</span> poprzez krzyki, hałasy, bijatykę z <span class="anon-block">K. K.</span> zakłócił spokój, porządek oraz spoczynek nocny <span class="anon-block">S. N.</span> oraz <span class="anon-block">A. K.</span>, w konsekwencji dopuszczając się czynu z art. 51§1 kw.</p> <p>Wina umyślna obwinionego w świetle przywołanych okoliczności nie może budzić wątpliwości. <span class="anon-block">D. S.</span> musiał zdawać sobie sprawę, że jego zachowanie względem <span class="anon-block">K. K.</span> w godzinach nocnych, zakłóci spoczynek nocny mieszkańców bloku.</p> <p>Przy wymiarze kary grzywny Sąd, kierował się ogólnymi jej dyrektywami zawartymi w art. 33§1 - 4 kw, jak również treścią art. 24§1 i 3 kw, mając na uwadze m. in. stopień zawinienia obwinionego, społecznej szkodliwości czynu, warunki osobiste, majątkowe sprawcy.</p> <p>Zachowanie obwinionego nie zasługuje na żadne usprawiedliwienie. Nie można tolerować sytuacji, w której obwiniony chcąc "pozbyć" się z mieszkania gościa czyni to w sposób, który zakłóca spokój, porządek i spoczynek nocny mieszkańców bloku. Zdaniem Sądu orzeczona kara nie przekraczają zdolności finansowych sprawcy i będzie stanowić dla niego – zgodnie z założeniami, jakie niesie za sobą każda kara- pewną dolegliwość.</p> <p>O kosztach rozstrzygnięto na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 119;art. 119 § 1)">art. 119§1 kpw</a>.</p> </div>