II SA/Kr 922/23
Адміністративні суди2023-12-22
Номер справи
II SA/Kr 922/23
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Дата рішення
2023-12-22
Тип
Postanowienie WSA w Krakowie
Судді
Joanna Człowiekowska
Резолютивна частина
odrzucono zażalenie
Текст рішення
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Człowiekowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 grudnia 2023 r. zażalenia J. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 31 października 2023 r. w sprawie ze skargi J. J. na pismo Powiatowego Lekarza Weterynarii w Oświęcimiu z dnia 22 maja 2023 r. znak: PIW.ADM.1.1508.2023 w przedmiocie przeprowadzenia kontroli weterynaryjnej postanawia: odrzucić zażalenie
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 31 października 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę kasacyjną J. J. od postanowienia z dnia 11 września 2023 r. o odrzuceniu skargi na pismo Powiatowego Lekarza Weterynarii w Oświęcimiu z dnia 22 maja 2023 r. znak: PIW.ADM.1.1508.2023 w przedmiocie przeprowadzenia kontroli weterynaryjnej.
Odpis postanowienia z uzasadnieniem oraz pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia zażalenia zostały doręczone skarżącemu dnia 18 listopada 2023 r.
(k. 29 akt sądowych).
W dniu 24 listopada 2023 r. (data nadania) skarżący złożył osobiście sporządzone zażalenie na ww. postanowienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Zażalenie podlega odrzuceniu.
Jak stanowi art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634; dalej: P.p.s.a.) zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Zgodnie zaś z art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie jako niedopuszczalne.
Skoro wniesione przez stronę skarżącą zażalenie zostało sporządzone przez nią własnoręcznie, to w myśl przytoczonych powyżej przepisów, należało uznać je za niedopuszczalne.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.