II SA/Gl 1391/12

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Włodzimierz Kubik po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. Z.(Z.) na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego p o s t a n a w i a odrzucić skargę. UZASADNIENIE Na podstawie zarządzenia z dnia 19 listopada 2012 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi przez nadesłanie dwóch jej odpisów poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych, celem doręczenia uczestnikom postępowania. Dla dokonania powyższej czynności wyznaczono siedmiodniowy termin pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie skarżącemu doręczono odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł. W zarządzeniu tym wskazano, iż wpłaty należy dokonać w kasie Sądu lub na podany rachunek bankowy - w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwania zostały doręczone skarżącemu zgodnie z art. 72 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej P.p.s.a., w dniu 28 listopada 2012 r. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy przesyłka ta została odebrana przez dorosłego domownika – żonę adresata, która podjęła się oddać przesyłkę skarżącemu. W piśmie z dnia 3 grudnia 2012 r. skarżący zwrócił się o wyznaczenie nowego terminu do uiszczenia wpisu, tj. po 15 stycznia 2013 r., podnosząc, że w grudniu z uwagi na zwiększone wydatki i niską emeryturę, nie ma wolnej kwoty, którą mógłby przeznaczyć na zapłatę wpisu. W wyznaczonym terminie, który upłynął w dniu 5 grudnia 2012 r. (środa – dzień roboczy) nie nadesłano odpisów skargi i nie uiszczono wymaganego wpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 220 § 1 P.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, w tym wypadku skargi, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, jako pismo wszczynające postępowanie przed sądem administracyjnym podlega wpisowi, którego wysokość w niniejszej sprawie została określona zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). W myśl art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której mimo wezwania nie został w terminie uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd. Jednocześnie przepis art. 57 § 1 P.p.s.a. w związku z art. 47 § 1 P.p.s.a. stanowi, że do skargi należy dołączyć jej odpisy i odpisy załączników, celem doręczenia ich wszystkim stronom postępowania. Odpisami takimi mogą być uwierzytelnione fotokopie, bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej. Nieuzupełnienie w terminie braków formalnych skargi skutkuje jej odrzuceniem (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie skarżący, mimo prawidłowego wezwania z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższego, nie nadesłał odpisów skargi oraz nie uiścił wymaganego wpisu. Wskazać w tym miejscu należy, że zawarty w piśmie z dnia 3 grudnia 2012 r. wniosek o wyznaczenie nowego terminu, a więc w rezultacie wydłużenie terminu, nie mógł zostać uwzględniony. Termin do uzupełnienia braku formalnego skargi oraz do uiszczenia wpisu jest bowiem terminem ustawowym, tym samym nie jest możliwe jego skrócenie lub przedłużenie przez sąd, możliwość taka istnieje bowiem tylko w odniesieniu do terminów sądowych. Niemniej jednak skarżący z uwagi na swoją trudną sytuację materialną, mógł złożyć wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, o czym zresztą przez Sąd został poinformowany. Zarówno wezwanie Sądu do uzupełnienia braku formalnego skargi, jak i pismo z dnia 23 listopada 2012 r., przy którym doręczono skarżącemu odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, zawierało czytelne pouczenie o możliwości złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy obejmującego częściowe lub całkowite zwolnienie od kosztów sądowych oraz, że wniosek ten wolny jest od opłat sądowych. Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a. oraz art. 220 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.