II SAB/Łd 31/09

SENTENCJA Dnia 26 listopada 2009 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale II- Leszek Foryś po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2009 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku Z.L. o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi Z.L. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w przedmiocie samowolnie wykonanych robót budowlanych postanawia: przyznać skarżącej prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego. LF UZASADNIENIE II SAB/Łd 31/09 Uzasadnienie Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 252 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie częściowym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, w zakresie całkowitym zaś, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż Z.L. prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, ani przedmiotów wartościowym o wartości przekraczającej 3.000 euro. Jedynym dochodem skarżącej jest emerytura w wysokości 883 zł, a jej jedynym majątkiem – dom o powierzchni 59,3 m², położony na 256-metrowej działce. W uzasadnieniu wniosku wskazała na swoje wydatki o charakterze stałym: telefon – 45zł, leczenie – 150 zł, woda – 30 zł, wywóz nieczystości – 50 zł, energia – 50 zł, gaz – 50 zł, opał – 200 zł. Na wyżywienie, higienę i odzież pozostaje jej zatem 308 zł miesięcznie. Skarżąca oświadczyła również, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym zł, adwokatem, radcą prawnym czy doradcą podatkowym. Referendarz sądowy zwrócił uwagę, iż skarżąca złożyła wniosek o ustanowienie radcy prawnego, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, z uwagi jednak na wcześniejsze zwolnienie skarżącej od kosztów sądowych, postanowieniem z dnia 31 lipca 2009 r., wniosek o ustanowienie radcy prawnego obejmuje swym zakresem wszystkie elementy wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Dlatego rozpoznając wniosek skarżącej należy zbadać przesłanki przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. W tym stanie rzeczy, biorąc pod uwagę sytuację bytową skarżącej, referendarz sądowy uznał, iż wniosek zasługuje uwzględnienie. Wnioskodawczyni wykazała, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Kwota wykazanego dochodu, przy braku praktycznie jakiegokolwiek majątku, w ocenie referendarza sądowego, uzasadnia przyznanie skarżącej prawa pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i 2 oraz art. 245 § 2 i 3 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. LF