II OZ 138/24

SENTENCJA Dnia 19 marca 2024 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 7 września 2023 r., sygn. akt II SA/Po 245/22 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia 25 lutego 2022 r., Nr SO-VII.621.1.6.2022.3 w przedmiocie wymeldowania postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 7 września 2023 r., sygn. akt II SA/Po 245/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634), zwanej dalej "p.p.s.a.", odrzucił skargę, ponieważ skarżąca – A. K. nie uiściła wpisu od skargi, mimo stosownego wezwania i upływu terminu do dokonania tej czynności. Sąd wskazał, że po zakończeniu postępowania w przedmiocie prawa pomocy (odmówiono skarżącej przyznania prawa pomocy), wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 złotych. Wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 23 listopada 2022 r. Pismem z dnia 30 listopada 2022 r., nadanym w placówce pocztowej Poczty Polskiej w dniu 1 grudnia 2022 r. skarżąca wniosła zażalenie na ww. zarządzenie. Zażalenie to zostało odrzucone przez Sąd I instancji postanowieniem z dnia 23 grudnia 2022 r. sygn. akt II SA/Po 245/22. Następnie w wykonaniu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, skarżąca została wezwana do wykonania tegoż zarządzenia, tj. uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 28 lutego 2023 r. Wymagany wpis od skargi nie został uiszczony, co potwierdza zaświadczenie z Oddziału Finansowo-Budżetowego Sądu z dnia 6 września 2023 r. Zażalenie na ww. postanowienie o odrzuceniu skargi wniosła skarżąca, podnosząc, że nie stać ją na uiszczenie ww. kwoty oraz złożyła kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy. W odpowiedzi na zażalenie uczestnicy postępowania – A. D. i A. D. wnieśli jego oddalenie oraz obciążenie skarżącej kosztami postępowania zażaleniowego. W piśmie z dnia 15 listopada 2023 r. skarżąca ustosunkowała się do argumentacji ww. odpowiedzi na zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Argumentacja zażalenia w zasadzie nie kwestionuje, że strona skarżąca nie uzupełniała na wezwanie Sądu braku formalnego skargi przez uiszczenie wpisu od skargi w kwocie 100 złotych. W niniejszej sprawie skarżąca, po prawomocnym zakończeniu postępowania w przedmiocie prawa pomocy (odmówiono skarżącej przyznania prawa pomocy), zaistniały podstawy do wydania przez Sąd I instancji zarządzenia z dnia 3 listopada 2022 r. o wezwaniu skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 złotych. Ponieważ skarżąca wniosła zażalenie na ww. zarządzenie, a Sąd I instancji odrzucił to zażalenie, zasadnym było wezwanie skarżącej (pismo z 7 lutego 2023 r.) do wykonania ww. zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Pomimo skutecznego doręczenia tego wezwania skarżącej w dniu 28 lutego 2023 r., wpis od skargi nie został w ogóle uiszczony, co potwierdza zaświadczenie z Oddziału Finansowo-Budżetowego z dnia 6 września 2023 r. Takie zaś okoliczności uprawniały Sąd I instancji do zastosowania art. 220 § 3 p.p.s.a. i odrzucenia skargi. Wskazane w zażaleniu okoliczności, z powodu których wpisu nie uiszczono nie mają znaczenia dla wyniku sprawy, skoro przed wezwaniem skarżącej do uiszczenia wpisu prawomocnie zakończyło się postępowanie w przedmiocie prawa pomocy, w którym zostało wydane postanowienie o odmowie przyznania skarżącej prawa pomocy. Ponadto bez znaczenia dla oceny legalności zaskarżonego postanowienia jest podnoszona w zażaleniu argumentacja, dotycząca sytuacji finansowej skarżącej, ponieważ złożenie na aktualnym etapie postępowania sądowoadministracyjnego, tj. w zażaleniu, kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy nie stanowi takiej przyczyny procesowej, która mogłaby skutecznie podważyć legalność zaskarżonego postanowienia o odrzuceniu skargi. Dlatego zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Z tych względów, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu. Odnosząc się do wniosku uczestników postępowania o zasądzenie koszów postępowania zażaleniowego stwierdzić należy, że co do zasady nie może on być uwzględniony przez Naczelny Sąd Administracyjny, bowiem art. 203 i art. 204 p.p.s.a., które regulują kwestie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, nie mają zastosowania do postępowania toczącego się na skutek wniesienia zażalenia na rozstrzygnięcie Sądu I instancji (na obecnym etapie postępowania nie znajduje zastosowania reguła wynikająca z art. 209 p.p.s.a. – por. uchwała NSA z 4 lutego 2008 r., I OPS 4/07), jak i co do zasady ww. przepisy nie przewidują możliwości zasądzenia zwrotu kosztów na rzecz uczestnika postępowania. W odniesieniu do uczestnika postępowania znajduje bowiem zastosowanie ogólna reguła zawarta w art. 199 p.p.s.a., zgodnie z którą strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.