II OSK 1817/08

SENTENCJA Dnia 10 grudnia 2008 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Wiesław Kisiel po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej J. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 23 kwietnia 2008 r., II SA/Sz 841/07 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi J. C. na decyzję Wojewody Zachodniopomorskiego z dnia [...] czerwca 2007, nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia, po wznowieniu postępowania, decyzji o wymeldowaniu postanawia: oddalić skargę kasacyjną UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia z dnia 23 kwietnia 2008 r., II SA/Sz 841/07, odrzucił skargę J. C. na decyzję Wojewody Zachodniopomorskiego z dnia [...] czerwca 2007, nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia, po wznowieniu postępowania, decyzji o wymeldowaniu. Postanowieniem z dnia 14 grudnia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 29 stycznia 2008 r. oddalił zażalenie na to postanowienie. Pismem z dnia 5 lutego 2008 r. (doręczonym w dniu 18 marca 2008 r.) Sąd wezwał skarżącego do uiszczenia w terminie siedmiu dni, wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł, pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżący wpisu nie uiścił, natomiast w piśmie z dnia 19 marca 2008 r. zwrócił się o "przeniesienie terminu płatności do dwóch miesięcy 2008 r." W związku z tym Sąd I instancji skargę odrzucił na podstawie art.220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz.1270 ze zm. dalej "P.p.s.a."). Ustawa ta nie przewiduje możliwości odraczania terminu płatności wpisu sądowego, zatem wniosek skarżącego z dnia 19 marca 2008 r. nie mógł zostać uwzględniony. Skargę kasacyjną od tego postanowienia wniósł J. C.. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił naruszenie przepisów postępowania, a w szczególności artykułów 6 i 49 P.p.s.a. poprzez uznanie, iż pismo z dnia 19 marca 2008 r. sporządzone przez skarżącego stanowi wniosek o "przeniesienie terminu płatności do dwóch miesięcy 2008 r.", podczas gdy na podstawie okoliczności sprawy oraz choroby [...] skarżącego należało przyjąć, że wymienione pismo jest wnioskiem o przyznanie mu prawa pomocy, na innej podstawie niż poprzednio powoływał, z uwagi na stan zdrowia czyniący go niezdolnym do podjęcia działania i wymagającego pomocy prawnej. Sąd powinien był wyjaśnić bardziej dokładnie rzeczywisty cel wniesienia pisma z dnia 19 marca 2008 r. Brak takiego działania Sądu narusza art.6 P.p.s.a, co miało istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd winien nadto wezwać skarżącego, w trybie art.49 P.p.s.a. do uzupełnienia braków formalnych wniosku w przedmiocie przyznania prawa pomocy. Rozpoznanie wniosku w przedmiocie przyznania prawa pomocy, powinno nastąpić przed merytorycznym rozpoznaniem sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Podstawowy zarzut skargi kasacyjnej dotyczy naruszenia przez Sąd I instancji art.6 P.p.s.a., poprzez nie wyjaśnienie wątpliwości związanych z treścią pisma z dnia 19 marca 2008 r. Zarzut ten nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd powinien pouczać strony co do czynności procesowych na danym etapie postępowania, czego nie można jednak utożsamiać z obowiązkiem wzywania strony do wyjaśnienia treści wniosków składanych przez strony. W ocenie Sądu wniosek skarżącego był na tyle czytelny i jasny, że nie wymagał uzupełnienia w trybie art.49 P.p.s.a. Art.49 § 1 P.p.s.a. znajduje zastosowanie w sytuacji, gdy wskutek niezachowania warunków formalnych pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu. Sąd I instancji w zaskarżonym postanowieniu, wskazał, że przepisy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują możliwości odraczania terminu płatności wpisu sądowego, zatem wniosek skarżącego z dnia 19 marca 2008 r. nie mógł zostać uwzględniony. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art.184 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.