I OSK 3438/18

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Iwona Bogucka po rozpoznaniu w dniu 29 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej A. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 maja 2018 r. sygn. akt II SA/Wa 393/18 o odrzuceniu skargi A. K. na orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie zdolności do służby w Policji postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Postanowieniem z 8 maja 2018 r., sygn. II SA/Wa 393/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A. K. na orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej (dalej jako: "CKL") z [...] listopada 2016 r. nr [...], jako niedopuszczalną. W podstawie prawnej podano art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, dalej jako: "p.p.s.a."). W uzasadnieniu Sąd I instancji podał, że orzeczenie zostało doręczone pełnomocnikowi strony 12 lutego 2018 r., a skargę nadano za pośrednictwem poczty 31 stycznia 2018 r. Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Sąd I instancji stwierdził, że skarga została złożona przedwcześnie, albowiem została wniesiona przed doręczeniem orzeczenia pełnomocnikowi skarżącego. Termin do wniesienia skargi rozpoczął bieg 12 lutego 2018 r., tj. w dniu doręczenia pełnomocnikowi skarżącego orzeczenia z [...] listopada 2016 r. Tym samym skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. W skardze kasacyjnej A. K., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, zaskarżył postanowienie Sądu I instancji w całości, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w Warszawie, a także o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Skarżący kasacyjnie zrzekł się przeprowadzenia rozprawy. Sądowi I instancji zarzucono naruszenie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a przez jego niewłaściwe zastosowanie, tj. błędne przyjęcie, że skarga na orzeczenie CKL MSWiA została wniesiona przez pełnomocnika przed doręczeniem orzeczenia z [...] listopada 2016 r., podczas gdy orzeczenie z [...] listopada 2016 r. zostało doręczone pełnomocnikowi przed złożeniem skargi, tj. 22 stycznia 2018 r. W uzasadnieniu wyjaśniono, że fakt doręczenia pełnomocnikowi orzeczenia [...] z [...] listopada 2016 r. w dniu 22 stycznia 2018 r. potwierdza prezentata kancelarii na piśmie przewodnim CKL z 11 stycznia 2018 r. Natomiast 12 lutego 2018 r., tj. w dniu który Sąd błędnie przyjął za datę doręczenia pełnomocnikowi orzeczenia, CKL poinformowała pełnomocnika o przekazaniu złożonej przez pełnomocnika skargi do CKL podległej ministrowi właściwemu ds. wewnętrznych w Warszawie. Naczelny Sąd Administracyjny rozważył, co następuje: Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm., dalej jako: "p.p.s.a.") od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W niniejszej sprawie Sąd I instancji odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., a zatem skarżącemu przysługiwała skarga kasacyjna. Zarzut skargi kasacyjnej jest uzasadniony. Ze wglądu na powód odrzucenia skargi, kwestią zasadniczą jest w sprawie data doręczenia pełnomocnikowi orzeczenia CKL z [...] listopada 2016 r. W aktach administracyjnych znajduje się dowód zwrotnego potwierdzenia doręczenia w dniu 12 lutego 2018 r. przesyłki o numerze: [...] zaadresowanej do pełnomocnika skarżącego. Poczyniona jest na nim odręczna adnotacja: "[...] pismo dot. 0[nieczytelne] [...] K.". Brak na niej innych informacji pozwalających ustalić zawartość przesyłki. Natomiast nadesłane przez pełnomocnika przy skardze kasacyjnej kopie pism: z 6 lutego 2018 r., znak sprawy [...] (wpływ do kancelarii 12 lutego 2018 r.) i z 11 stycznia 2018 r. znak sprawy [...] (wpływ do kancelarii 22 stycznia 2018) potwierdzają twierdzenia, że w tych datach zostały doręczone pełnomocnikowi różne przesyłki, przy czym 22 stycznia 2018 r. doręczono odpis orzeczenia z [...] listopada 2016 r. Pismo z 6 lutego 2018 r., doręczone 12 lutego 2018 r., opatrzone było znakiem zawierającym liczby [...], co odpowiada adnotacji na dowodzie zwrotnego poświadczenia odbioru znajdującego się w aktach administracyjnych. Zestawienie tych danych potwierdza twierdzenia skargi kasacyjnej i uzasadnia zgłoszony zarzut. Skoro przedstawione materiały potwierdzają, że objęte skargą orzeczenie CKL zostało doręczone pełnomocnikowi 22 stycznia 2018 r., a nie 12 lutego 2018 r., wniesionej 31 stycznia 2018 r. skargi nie można uznać za niedopuszczalną. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.