II OSK 2105/23

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca: Sędzia NSA Małgorzata Miron po rozpoznaniu w dniu 22 sierpnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku E. G. i M. K. o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta Gliwice z dnia 21 lutego 2022 r., nr 133/2022 w sprawie ze skarg kasacyjnych E. G. i M. K. oraz Ogólnopolskiego Stowarzyszenia [...] z siedzibą w R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 8 maja 2023 r., sygn. akt II SA/Gl 1401/22 w sprawie ze skarg E. G. i M. K. oraz Ogólnopolskiego Stowarzyszenia [...] z siedzibą w R. na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia 14 lipca 2022 r., nr IFXIV.7840.9.17.2022 w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie pozwolenia na budowę postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta Gliwice z dnia 21 lutego 2022 r., nr 133/2022. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 8 maja 2023 r., sygn. akt II SA/Gl 1401/22 oddalił skargę E. G. i M, K. oraz Ogólnopolskiego Stowarzyszenia [...] z siedzibą w R. na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia 14 lipca 2022 r., nr IFXIV.7840.9.17.2022 w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie pozwolenia na budowę. Skargi kasacyjne od wyroku z dnia 8 maja 2023 r. wniosły wspólnym pismem E. G. i M. K. (zwane dalej skarżące kasacyjnie) oraz Ogólnopolskie Stowarzyszenie [...] z siedzibą w R. W piśmie z dnia 28 grudnia 2023 r., będącym uzupełnieniem skargi kasacyjnej, skarżące kasacyjnie wniosły o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji - Prezydenta Miasta Gliwice z dnia 21 lutego 2022 r., nr 133/2022 zatwierdzającej projekt zagospodarowania terenu oraz projekt architektoniczno-budowlany i udzielającej N. Sp. K. z siedzibą w G. (inwestor – obecnie brzmienie firmy inwestora to: N Sp. K.) pozwolenia na budowę zespołu czterech budynków mieszkalnych wielorodzinnych z garażami podziemnymi wraz z murami oporowymi, wewnętrznymi instalacjami, zbiornikiem na wody deszczowe, wewnętrznym układem komunikacyjnym, 46 miejscami postojowymi oraz zagospodarowaniem terenu, obejmującego fragmenty działek nr [...] obręb [...] w rejonie zachodniej obwodnicy miasta. W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji z dnia 21 lutego 2022 r. skarżące kasacyjnie podniosły, że wykonanie tej decyzji wywoła niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki dla nieruchomości sąsiednich, w sytuacji powstania w całości planowanej zabudowy wielorodzinnej. Wskazały, że inwestor nie zapewnił odbioru wód opadowych i roztopowych do miejskiej sieci kanalizacji deszczowej, co powoduje niebezpieczeństwo zalania nieruchomości, na które oddziałuje przedmiotowa inwestycja, na co wskazuje opinia techniczna z dnia 4 stycznia 2022 r. autorstwa mgr. inż. arch. W. O. W ocenie skarżących kasacyjnie im większy zakres inwestycji powstanie, to tym bardziej zwiększy się skala trudności w odwróceniu zaistniałych skutków faktycznych dla nieruchomości sąsiednich. Im więcej parkingów zewnętrznych wraz z infrastrukturą towarzyszącą inwestor zdąży wybudować, w sytuacji braku możliwości odprowadzenia wód opadowych i roztopowych do miejskiej sieci kanalizacji deszczowej, tym trudniejsze skutki faktyczne wywoła to dla właścicieli nieruchomości sąsiednich. Zatem pozwolenia na budowę nie można oceniać jedynie przez pryzmat części etapu B przedmiotowej inwestycji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej zwanej: p.p.s.a.), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, pomiędzy zaskarżoną decyzją o umorzeniu postępowania odwoławczego, a udzieleniem pozwolenia na budowę nie zachodzi tożsamość przedmiotowa (por. uchwała NSA z dnia 13 listopada 2023 r., sygn. akt II GPS 2/22, w której wyjaśniono zwrot "w granicach tej samej sprawy"). Zwrot "w granicach tej samej sprawy" dotyczy sprawy w ujęciu materialnym. Na "sprawę administracyjną" w znaczeniu materialnym składają się elementy podmiotowe i przedmiotowe, a zatem przy ustalaniu tożsamości sprawy należy badać te właśnie elementy. Tożsamość elementów podmiotowych to tożsamość podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków, a tożsamość przedmiotowa to tożsamość treści tych praw i obowiązków oraz ich podstawy prawnej i faktycznej. Powyższe rozumienie "sprawy administracyjnej" nie umożliwia w sprawie dotyczącej umorzenia postępowania odwoławczego wstrzymania wykonania decyzji Prezydenta Miasta Gliwice z dnia 21 lutego 2022 r., nr 133/2022, którą zatwierdzono projekt zagospodarowania terenu oraz projekt architektoniczno-budowlany i udzielono pozwolenia na budowę. Decyzja o umorzeniu postępowania odwoławczego nie rozstrzyga bowiem o prawidłowości rozstrzygnięcia zawartego w decyzji organu I instancji. W decyzji umarzającej postępowanie odwoławcze organ stwierdził jedynie, że odwołujący się nie posiadają interesu prawnego w tej sprawie, zatem nie mogli wnieść odwołania od decyzji z dnia 21 lutego 2022 r. Między tymi sprawami nie zachodzi zatem tożsamość przedmiotowa i właśnie ze względu na odrębność zakresu przedmiotowego nie można uznać, że tworzą one tę samą sprawę w znaczeniu materialnym. Powyższe oznacza także, że nie jest skuteczne powołanie we wniosku o wstrzymanie wykonania skutków dotyczących wykonania decyzji udzielającej pozwolenia na budowę, ponieważ ta ostatnia sprawa nie jest przedmiotem oceny w sprawie ze skargi na decyzję o umorzeniu postępowania odwoławczego. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.