I OW 13/23

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Siegień Sędziowie: Sędzia NSA Marek Stojanowski Sędzia NSA Jolanta Rudnicka ( spr.) po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Prezydenta Wrocławia o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Prezydentem Wrocławia a Starostą Powiatu Sejneńskiego w przedmiocie wskazania organu właściwego do realizacji postanowienia Sądu o przyjęciu K. H. do domu pomocy społecznej bez jego zgody postanawia: oddalić wniosek. UZASADNIENIE Prezydent Wrocławia, reprezentowany przez Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we Wrocławiu, wniósł o rozstrzygnięcie sporu o właściwość zaistniałego między tym organem a Starostą Powiatu Sejneńskiego w przedmiocie wskazania organu właściwego do realizacji postanowienia sądowego o przyjęciu K. H. do domu pomocy społecznej bez jego zgody poprzez wskazanie jako organu właściwego Starosty Powiatu Sejneńskiego. Ponad powyższe wniesiono o zasądzenie od uczestnika postępowania na rzecz wnioskodawcy zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że w dniu 28 lipca 2021 r. do Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej (dalej "GOPS") w Gibach wpłynął wniosek Samodzielnego Publicznego Psychiatrycznego Zakładu Opieki Zdrowotnej (dalej "SPP ZOZ") w Choroszczy o ustalenie sytuacji rodzinnej, mieszkaniowej, socjalno – bytowej oraz możliwości powrotu do środowiska po wypisaniu ze szpitala K. H. GOPS w Gibach ustalił, że pod wskazanym przez SPP ZOZ adresem, tj. [...], [...] Giby, zamieszkuje siostra wyżej wymienionego H. A. Z uzyskanych od niej informacji wynika, że wyżej wymieniony zamieszkiwał wraz z siostrą i szwagrem we Wrocławiu przy ul. [...] i po śmierci siostry przybył do miejscowości [...] w celu odwiedzenia zamieszkującej tam drugiej siostry. W ocenie GOPS w Gibach pobyt zainteresowanego u siostry we [...] był jedynie czasowy, albowiem przyjechał on do niej w odwiedziny. Informacje powyższe GOPS w Gibach przekazał do SPP ZOZ w Choroszczy. SPP ZOZ w Choroszczy wystąpił w dniu 18 sierpnia 2021 r. do sądu rejonowego o skierowanie K. H. w domu pomocy społecznej. Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Fabrycznej postanowieniem z dnia 3 lutego 2022 r., wydanym w sprawie o sygn. akt III RNs 1329/21, skierował wyżej wymienionego do domu pomocy społecznej bez jego zgody. Powyższe postanowienie zostało przekazane przez sąd do realizacji GOPS w Gibach, a GOPS w Gibach uznając się za niewłaściwym przekazał je do realizacji do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej (dalej "MOPS") we Wrocławiu. MOPS we Wrocławiu ustalił, że K. H. przeprowadził się do siostry mieszkającej w gminie Giby z zamiarem zamieszkania u niej, gdyż z uwagi na swój stan zdrowia potrzebował codziennej, całodobowej opieki. Wcześniej taką opiekę zapewniała mu druga siostra, z którą mieszkał we Wrocławiu, a która zmarła pozostawiając go bez opieki. Przebywając u H. A. wyżej wymieniony w dniu 26 kwietnia 2021 r. trafił do SPP ZOZ w Choroszczy. Z wywiadu środowiskowego przeprowadzonego z zainteresowanym wynika, iż chciałby on aby umieszczono go w domu pomocy społecznej zlokalizowanego jak najbliżej miejsca zamieszkania siostry. Mając powyższe na uwadze MOPS we Wrocławiu zwrócił dokumenty dotyczącej wyżej wymienionego do GOPS w Gibach uzasadniając to faktem niezamieszkiwania zainteresowanego na terenie Wrocławia. Wobec powyższego Wójt Gminy Giby wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego z wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Wójtem Gminy Giby a Prezydentem Wrocławia w przedmiocie wskazania organu właściwego w sprawie skierowania K. H. do domu pomocy społecznej. Postanowieniem z dnia 26 lipca 2022 r., wydanym w sprawie o sygn. akt I OW 28/22, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wniosek Wójta Gminy Giby. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że w przedmiotowej sprawie spór nie jest możliwy z dwóch powodów, po pierwsze nie ma niezawisłości sprawy (sprawa nie została wszczęta z urzędu, jak również nie ma wniosku strony), a po drugie wniosek w zakresie podmiotowym, tj. co do wskazania organów pozostających w sporze został nieprawidłowo sformułowany. Organ wnioskujący o rozstrzygnięcie sporu o właściwość wskazał, iż 18 listopada 2022 r. H. A. oświadczyła, że zainteresowany od września 2022 r. przebywa w Zakładzie Opiekuńczo – Leczniczym w Choroszczy. Ponadto pracownik socjalny MOPS we Wrocławiu w dniu 2 września 2022 r. udał się pod adres przy ul. [...] we Wrocławiu i ustalił, że pod tym adresem mieszka jakiś mężczyzna, najprawdopodobniej szwagier K. H. Od sąsiadki pracownik socjalny uzyskał informację, że zainteresowany od ok. 3 lat nie mieszka pod powyższym adresem, albowiem wyprowadził się po śmierci siostry, gdyż nie miał mu kto zapewnić opieki. Organ podniósł, że z charakteru wszczęcia postępowania z urzędu wynika, że organ administracji publicznej powinien skrupulatnie zbadać swoją właściwość jeszcze przed podjęciem czynności w sprawie, powodującej wszczęcie postępowania z urzędu. Zatem czynność powodująca wszczęcie postępowania z urzędu powinna być podjęta przez organ administracji publicznej właściwy do rozstrzygnięcia sprawy. Jednocześnie w doktrynie i orzecznictwie wskazuje się, że normy k.p.a. nie określają formy uznania się przez organ administracji publicznej za właściwy w sprawie. Przyjmuje się zatem, że formą uznania się przez organ administracji publicznej za właściwy w danej sprawie administracyjnej jest wszczęcie i prowadzenie postępowania administracyjnego w danej sprawie z urzędu lub też wszczęcie i prowadzenie przez ten organ postępowania administracyjnego w danej sprawie administracyjnej na wniosek strony (powołano się na komentarz do art. 22 k.p.a. red. Hauser 2021, wyd. 7/Wajda, Komentarz aktualizowany do Kodeksu postępowania administracyjnego, 2022 r., M. Jaśkowska, M. Wilbrandt-Gotowicz, A. Wróbel). W sytuacji zaś, gdy w wyniku wadliwej oceny swojej właściwości organ wszczął postępowanie, obowiązany jest wówczas umorzyć postępowanie (powołano się na komentarz do art. 19 k.p.a. Adamiak 2022, wyd. 18/Adamiak). Prezydent Wrocławia wskazał, że na gruncie niniejszej sprawy Wójt Gminy Giby w dniu 31 października 2022 r. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie skierowania K. H. do domu pomocy społecznej. Podkreślono, że wszczęcie postępowania przez Wójta Gminy Giby nastąpiło na etapie, kiedy organ znał już wszystkie okoliczności sprawy dotyczącej wyżej wymienionego, w szczególności jego miejsca zamieszkania, aktualnego pobytu, a także stanowisko Prezydenta Wrocławia. Co więcej, po wszczęciu postępowania przez Wójta Gminy Giby nie uległy zmianie żadne okoliczności przedmiotowej sprawy. Skoro więc pomimo dysponowania powyższą wiedzą Wójt zdecydował się na wszczęcie z urzędu postępowania w sprawie skierowania zainteresowanego do domu pomocy społecznej i postępowania tego nie umorzył to bezspornie uznał się, i nadal uznaje, za organ właściwy do rozpoznania wniosku. Powyższe czyni z kolei – zgodnie z art. 40 ustawy o ochronie zdrowia psychicznego – właściwym do wykonania postanowienia Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Fabrycznej z dnia 3 lutego 2022 r. Starostę Powiatu Sejneńskiego. Na wypadek, gdyby Sąd nie uznał powyższej argumentacji Prezydent Wrocławia wskazał, iż w niniejszej sprawie to Starosta Powiatu Sejneńskiego jest właściwy do zapewnienia realizacji postanowienia sądowego o przyjęciu K. H. do domu pomocy społecznej. Organ powołał się na art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego, zgodnie z którym zapewnienie realizacji postanowienia sądowego o przyjęciu do domu pomocy społecznej osoby, o której mowa w art. 38 powyższej ustawy, należy do starosty powiatu właściwego ze względu na miejsce zamieszkania tej osoby. Jak wskazuje się w orzecznictwie organy pomocy społecznej w postępowaniu, o którym mowa w art. 54 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej są związane prawomocnym postanowieniem sądu powszechnego o umieszczeniu osoby w domu pomocy społecznej bez jej zgody i zobowiązane do jego realizacji – poprzez orzeczenie o skierowaniu jej do domu pomocy społecznej (powołano się na wyrok WSA z dnia 17 listopada 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 1040/09). Wskazano, że na podstawie ustawy o pomocy społecznej decyzję o skierowaniu do domu pomocy społecznej i decyzję ustalającą opłatę za pobyt w tej placówce wydaje organ gminy właściwej dla tej osoby w dniu jej kierowania do domu pomocy społecznej (art. 59 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej). Zgodnie natomiast z treścią art. 101 ust. 1. u.p.s. właściwość miejscową gminy ustala się według miejsca zamieszkania osoby ubiegającej się o świadczenie (ust. 1). W przypadku osoby bezdomnej właściwą miejscowo jest gmina ostatniego miejsca zamieszkania tej osoby na pobyt stały (ust. 2). O właściwości miejscowej organów gminy decyduje miejsce zamieszkania strony określone w art. 25 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny. Organ wnoszący o rozstrzygnięcie sporu o właściwość wskazał, iż nie ma wątpliwości, że zainteresowany, przed swoim pobytem w SPP ZOZ w Choroszczy, mieszkał u swojej siostry H. A. na terenie gminy Giby, jak również, że jego pobyt w tym miejscu nie był czasowy. Podkreślono, że zainteresowany od lat jest osobą mocno schorowaną, wymagającą stałej, całodobowej opieki osoby trzeciej. Przed zamieszkaniem w Gibach mieszkał we Wrocławiu wraz ze swoją siostrą, która się nim opiekowała. Siostra ta jednak umarła i wyjechał on do swojej drugiej siostry H. A., która zapewniła mu konieczną opiekę. Zdaniem organu K. H. przeprowadził się do H. A. z zamiarem zamieszkania u niej, gdyż z uwagi na swój stan zdrowia potrzebował codziennej, całodobowej opieki. Na marginesie wskazano, że okoliczność, iż K. H. ma miejsce zameldowania we Wrocławiu przy ul. [...], jak również, że jest współwłaścicielem powyższego lokalu, nie świadczy o tym, że jego miejsce zamieszkania znajduje się we Wrocławiu. Nie dowodzi również faktu zamieszkiwania wyżej wymienionego we Wrocławiu wydanie postanowienia o jego skierowaniu do domu pomocy społecznej przez Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Fabrycznej, albowiem sąd przyjął swoją właściwość w oparciu o treść wniosku o umieszczenie zainteresowanego w domu pomocy społecznej z dnia 10 sierpnia 2021 r. We wniosku tym SPP ZOZ w Choroszczy wskazał, że miejscem zamieszkania K. H. jest Wrocław. W odpowiedzi na powyższe, Starosta Powiatu Sejneńskiego wniósł o oddalenie wniosku oraz zasądzenie od wnioskodawcy na rzecz uczestnika postępowania zwrotu kosztów postępowania. Argumentując swoje stanowisko organ wskazał, że niezasadny jest wniosek Prezydenta Wrocławia o właściwości Starosty Powiatu Sejneńskiego w sprawie, który został wywiedziony z okoliczności braku umorzenia postępowania przez Wójta Gminy Giby i treści art. 40 ustawy o ochronie zdrowia psychicznego. Organ przywołał treść powyższego przepisu, a także powołał się na art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej, które to regulacje wskazują na miejsce zamieszkania osoby zainteresowanej, jako przesłankę właściwości organu w sprawie. W tym kontekście organ powołał się na orzecznictwo w zakresie definicji miejsca zamieszkania, podkreślając, że o miejscu zamieszkania decydują dwa czynniki: zewnętrzny (fakt przebywania) i wewnętrzny (zamiar stałego pobytu). O zamiarze stałego pobytu można mówić wówczas, gdy występują okoliczności pozwalające przeciętnemu obserwatorowi na wyciągnięcie wniosku, że określona miejscowość jest głównym ośrodkiem działalności dorosłej osoby fizycznej. O tym, że centrum życiowych interesów danej osoby koncentruje się w konkretnej miejscowości może świadczyć fakt korzystania z podstawowej opieki zdrowotnej i z leczenia specjalistycznego, załatwianie tam bieżących spraw związanych np. z opłacaniem należności. Można uznać wówczas, że zamiar zamieszkania wynika z zachowania polegającego na ześrodkowaniu swojej aktywności życiowej w danym mieście (powołano się na postanowienie NSA z 26 września 2012 r., sygn. akt I OW 102/12, oraz postanowienie NSA z 24 kwietnia 2012 r., sygn. akt I OW 51/12). Wskazano, iż z przeprowadzonego przez GOPS w Gibach wywiadu środowiskowego wynika, że zameldowany i mieszkający na co dzień we Wrocławiu K. H. przyjechał do gminy Giba do swojej siostry w odwiedziny, skąd trafił do szpitala w Choroszczy. Następnie szpital wystąpił do Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Fabrycznej o skierowanie do domu pomocy społecznej bez jego zgody. W ocenie organu, w opisanym we wniosku stanie faktycznym, przepis art. 101 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej w związku z art. 25 k.c. wyklucza właściwość Starosty Powiatu Sejneńskiego do podjęcia czynności w sprawie umieszczenia, stosownie do art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego (Dz. U. z 2022 r. poz. 2123), K. H. w domu pomocy społecznej, bez jego zgody. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Przez spór o właściwość, o którym mowa w art. 4 p.p.s.a., należy rozumieć sytuację, w której przynajmniej dwa organy administracji publicznej jednocześnie uważają się za właściwe do załatwienia konkretnej sprawy (spór pozytywny) lub też żaden z nich nie uważa się za właściwy do jej załatwienia (spór negatywny). Spór między organami jednostek samorządu terytorialnego, niemającymi wspólnego dla nich organu wyższego stopnia, jest sporem o właściwość, rozstrzyganym przez sąd administracyjny – art. 22 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775 ze zm.), powoływanej dalej jako "k.p.a.". Rozstrzyganie sporów o właściwość, należących do sądów administracyjnych, objęte jest właściwością Naczelnego Sądu Administracyjnego (art. 15 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Z materiału dowodowego sprawy wynika, że w stosunku do K. H. została wszczęta szczególna procedura umieszczenia w domu pomocy społecznej, która została uregulowana w art. 39 ustawy z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego (Dz. U. z 2022 r., poz. 2123), powoływanej dalej jako "u.o.z.p." Zgodnie z tym przepisem, jeżeli osoba, o której mowa w art. 38, lub jej przedstawiciel ustawowy, nie wyrażają zgody na przyjęcie jej do domu pomocy społecznej, a brak opieki zagraża życiu tej osoby, organ do spraw pomocy społecznej może wystąpić do sądu opiekuńczego miejsca zamieszkania tej osoby z wnioskiem o przyjęcie do domu pomocy społecznej bez jej zgody (ust. 1). Z wnioskiem, o którym mowa w ust. 1 może wystąpić również kierownik szpitala psychiatrycznego, jeżeli przebywająca w nim osoba jest niezdolna do samodzielnego zaspokajania podstawowych potrzeb życiowych, a potrzebuje stałej opieki i pielęgnacji, natomiast nie wymaga dalszego leczenia w tym szpitalu (ust. 2). Jeżeli w toku tego postępowania sąd opiekuńczy uzna, że zachodzą przesłanki do umieszczenia danej osoby bez jej zgody w domu pomocy społecznej, to wydaje postanowienie o przyjęciu tej osoby do omawianej placówki (art. 39 ust. 3). Orzeczenie sądu opiekuńczego zastępuje w tym przypadku zgodę zainteresowanej osoby na pobyt w domu pomocy społecznej a zapewnienie realizacji takiego orzeczenia ustawodawca powierzył staroście powiatu właściwego ze względu na miejsce zamieszkania osoby, która ma być umieszczona w domu pomocy społecznej – zgodnie z art. 40 ust. 1 u.o.z.p. Procedura związana z przymusowym umieszczeniem osób w domu pomocy społecznej jest uregulowana w sposób odmienny w stosunku do postępowań o skierowanie do domu pomocy społecznej wszczynanych na wniosek. W przypadku wydania w postępowaniu sądowym orzeczenia na podstawie art. 39 u.o.z.p. i jego uprawomocnieniu się, dalsze czynności podejmuje organ administracyjny. Organy administracji wydając decyzje o skierowaniu, a następnie o umieszczeniu danej osoby we wskazanej placówce, są jedynie wykonawcami wiążącego je prawomocnego orzeczenia sądowego. W tej sytuacji, wobec wydania przez sąd orzeczenia o potrzebie przyjęcia K. H. - bez jego zgody - do domu pomocy społecznej, rola organów ogranicza się wyłącznie do wykonania orzeczenia sądu opiekuńczego poprzez wydanie w pierwszej kolejności decyzji o skierowaniu do domu pomocy społecznej, a następnie decyzji o umieszczeniu w domu pomocy społecznej. Tok postępowania przed organem administracyjnym zmierzającego do umieszczenia danej osoby w DPS został unormowany w art. 59 u.p.s. Umożliwienie realizacji orzeczenia sądu rodzi konieczność wydania decyzji o skierowaniu danej osoby do DPS oraz decyzji w sprawie odpłatności za pobyt w DPS. Na mocy art. 59 ust 1 u.p.s. decyzje w powyższym przedmiocie wydaje organ gminy właściwej dla tej osoby w dniu jej kierowania do domu pomocy społecznej. Do starosty należy natomiast zapewnienie realizacji orzeczenia, co wiąże się z obowiązkiem wydania decyzji o umieszczeniu zainteresowanego w DPS, na mocy art. 59 ust. 2 u.p.s. Tym samym, po uzyskaniu orzeczenia sądu, w pierwszej kolejności koniecznym było – zgodnie z art. 59 ust. 1 u.p.s. – wydanie przez organ gminy decyzji o skierowaniu zainteresowanego do domu pomocy społecznej, w której jednocześnie ustalona zostanie opłata mieszkańca domu za jego pobyt w domu pomocy społecznej. Wychodząc z powyższego, 31 października 2022 r. Wójt Gminy Giby wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie skierowania wyżej wymienionego do domu pomocy społecznej. Uznając się jednakże za organ niewłaściwy miejscowo przekazał sprawę do MOPS we Wrocławiu. Reasumując, na obecnym etapie sprawy kluczowym jest określenie gminy właściwej do podjęcia czynności w przedmiocie skierowania zainteresowanego do domu pomocy społecznej. Rozstrzygnięcie sporu o właściwość gminy określi również starostę powiatu właściwego do zapewnienia realizacji postanowienia sądowego. Tymczasem organ wnioskujący o rozstrzygnięcie sporu o właściwość, wskazał jako organ uczestniczący w sporze Starostę Powiatu Sejneńskiego, zamiast gminy właściwej do wydania decyzji o skierowaniu do DPS- u. W tym kontekście wskazać należy, że istotą sporu o właściwość jest to, że sprawa, w której powstał przedmiotowy spór winna mieć charakter sprawy z zakresu administracji publicznej, być zindywidualizowana, należeć do spraw rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnej, zaś wśród organów uczestniczących w postępowaniu przed sądem w sprawie o rozstrzygnięcie sporu musi brać udział organ właściwy do jej załatwienia. Warunkiem rozpatrzenia sporu o właściwość jest zatem precyzyjne wskazanie organów, pomiędzy którymi zaistniał spór, a tym samym wskazanie, który z nich jest właściwym do rozstrzygnięcia konkretnej sprawy (postanowienie NSA z 7 października 2020 r., sygn. akt I OW 33/20, Lex nr 3070632). Spór o właściwość może być rozpoznany i rozstrzygnięty przez Naczelny Sąd Administracyjny jedynie wtedy, gdy organy biorące udział w sporze zostały precyzyjnie wskazanie (zob. postanowienia NSA: z 29 kwietnia 2020 r., sygn. akt I OW 267/19; z 14 lutego 2020 r., sygn. akt I OW 235/19). Należy wskazać, że o ile zasadnym jest wykluczenie możliwości powstawania sporów negatywnych w przypadku spraw załatwianych w postępowaniach uruchamianych z urzędu, o tyle należy pamiętać, że przedmiotowa sprawa została wszczęta w trybie art. 39 ust. 2 u.o.z.p., z inicjatywy podmiotu spoza administracji publicznej, co nie wyklucza wystąpienia sporu o właściwość (K. Klonowski [w:] Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, wyd. II, red. H. Knysiak-Sudyka, Warszawa 2019, art. 22). Złożony przez kierownika szpitala psychiatrycznego wniosek do sądu spowodował wydanie orzeczenia podlegającego wykonaniu przez organ administracji. Powyższe obligowało organ do wszczęcia postępowania w sprawie skierowania zainteresowanego do domu pomocy społecznej. To postępowanie, co wyżej wskazano, zostało wszczęte przez Wójta Gminy Giby, do którego Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Fabrycznej we Wrocławiu skierował sprawę po wydaniu orzeczenia z dnia 3 lutego 2022 r. Zgodnie z art. 59 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej ( Dz.U. tj. 2023, poz. 901) decyzję o skierowaniu do domu pomocy społecznej i decyzję ustalającą opłatę mieszkańca domu za jego pobyt w domu pomocy społecznej wydaje organ gminy właściwej dla tej osoby w dniu jej kierowania do domu pomocy społecznej. Z kolei art. 101 ust.1 wskazanej ustawy stanowi, że właściwość miejscową gminy ustala się według miejsca zamieszkania osoby ubiegającej się o świadczenie. Treść tego przepisu w powiązaniu z art.59 ust.1 pozwala na przyjęcie, że właściwą jest gmina miejsca zamieszkania zainteresowanego w dniu jego kierowania do domu pomocy społecznej. Z poczynionych w sprawie ustaleń bezspornie wynika, że K. H. przeprowadził się do H. A. zamieszkałej w miejscowości [...] w gminie Giby i zamieszkał u niej od 10 marca 2021 r., po śmierci swojej drugiej siostry, która do tej pory się nim opiekowała (oświadczenie H. A. z dnia 18 listopada 2022 r.). Przebywał u niej, gdyż z uwagi na swój stan zdrowia potrzebował codziennej, całodobowej opieki. Przebywając u siostry H. A., K. H. w dniu 26 kwietnia 2021 r. trafił do SPP ZOZ w Choroszczy. Z wywiadu środowiskowego przeprowadzonego z K. H. w dniu 25 maja 2022 r. w SPP ZOZ wynika, że przed pobytem w szpitalu mieszkał na terenie gminy Giby. Ponadto z wywiadu wynika, że wyżej wymieniony chciałby aby umieszczono go w domu pomocy społecznej zlokalizowanego jak najbliżej miejsca zamieszkania siostry (tj. gminy Giby). Zatem wola przebywania wyżej wymienionego potwierdza dodatkowo, że to właśnie z gminą Giby wiązał on swój dalszy pobyt. Z takiej postawy K. H. nie sposób wnioskować, jak twierdzi Starosta Sejneński, że przyjechał on do swojej siostry tylko w odwiedziny. Z notatki urzędowej pracownika socjalnego MOPS we Wrocławiu z dnia 2 września 2022 r., wynika, że z mieszkania przy ul. [...] we Wrocławiu K. H. wyprowadził się po śmierci siostry, gdyż nie miał mu kto zapewnić opieki. Należy zatem przyjąć, że zgodnie z art.59 ust.1 w zw. z art.101 ust.1 w zw. z art.17 ust.1 pkt 16 w zw. z art.36 ust.2 lit.o w zw. z art. 106 ust.1 ustawy o pomocy społecznej, właściwą do wydania decyzji o skierowaniu do DPS- u jest Gmina Giby. Z uwagi jednak na to, że nie została ona wskazana, jako uczestnicząca w sporze Naczelny Sąd Administracyjny nie mógł orzec inaczej, jak o oddaleniu wniosku Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 151 w związku z art. 15 § 2 i art. 64 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.