I OSK 2674/23

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Zgierski po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej G.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 sierpnia 2023 r., sygn. akt VII SA/Wa 1236/23 o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 lutego 2022 r., sygn. akt I SA/Wa 2584/21 postanawia: oddalić skargę kasacyjną. UZASADNIENIE W dniu 23 czerwca 2022 r. G.S. wniósł skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 18 lutego 2022 r. Postanowieniem z 31 sierpnia 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił powyższą skargę, wskazując, że została ona wniesiona na nieprawomocne orzeczenie, co skutkuje jej niedopuszczalnością z innych przyczyn. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożył skarżący. Zaskarżył to rozstrzygnięcie w całości, wniósł o jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji celem ponownego rozpoznania oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Dodatkowo skarżący kasacyjnie wniósł o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu na podstawie art. 183 § 2 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej: ppsa, zarzucił nieważność postępowania polegającą na naruszenie przepisu postępowania, tj. art 5a § 4 tej ustawy w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy poprzez jego niezastosowanie i niezawiadomienie skarżącego kasacyjnie o składzie rozpoznającym sprawę, co doprowadziło do pozbawienia możności obrony swych praw przez skarżącego wyrażającej się w możliwości złożenia wniosku, o którym mowa w tym przepisie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 183 § 1 ppsa Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania, której przesłanki enumeratywnie wymienione w art. 183 § 2 ppsa w niniejszej sprawie nie występują. Oznacza to, że przytoczone w skardze kasacyjnej przyczyny wadliwości prawnej zaskarżonego postanowienia determinują zakres kontroli dokonywanej przez sąd drugiej instancji, który nie bada całokształtu sprawy, ale ogranicza się do weryfikacji zasadności zarzutów podniesionych w skardze kasacyjnej. Rozpoznawana w powyższym zakresie skarga kasacyjna nie zasługiwała na uwzględnienie. Odnosząc się w pierwszej kolejności do wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie, wskazać należy, że zgodnie z art. 182 § 1 ppsa Naczelny Sąd Administracyjny może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną od postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego kończącego postępowanie w sprawie, a do takich postanowień należy zaskarżone postanowienie. Wobec tego nie było przeszkód do rozpoznania skargi kasacyjnej na posiedzeniu niejawnym. Przechodząc do rozpoznania zarzutu skargi kasacyjnej, należy wskazać, że wprawdzie został oparty on na nieistniejącym art. 5a § 4 ppsa, ale z uzasadnienia skargi kasacyjnej wynika niezbicie, że intencją autora skargi kasacyjnej było uczynienie podstawą tego zarzutu art. 5a § 4 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych, dalej: pusa. Zgodnie bowiem z tym przepisem wniosek [o stwierdzenie przesłanek badania spełniania przez sędziego wymogów niezawisłości i bezstronności] składa się w terminie tygodnia od dnia zawiadomienia uprawnionego do złożenia wniosku o składzie rozpoznającym sprawę. Po upływie terminu, o którym mowa w zdaniu pierwszym, prawo do wniesienia wniosku wygasa. Sąd przy doręczeniu pierwszego pisma w sprawie zawiadamia uprawnionego do złożenia wniosku o składzie rozpoznającym sprawę, a przy każdym kolejnym, jeżeli skład rozpoznający sprawę uległ zmianie. Do wniosku rozpoznawanego przez Naczelny Sąd Administracyjny przepis stosuje się art. 175 ppsa. Mając powyższe na uwadze, należy odnotować, że w myśl art. 5a § 2 pusa powyższy wniosek może być złożony wobec sędziego sądu administracyjnego lub sędziego delegowanego do pełnienia obowiązków sędziego w sądzie administracyjnym wyznaczonego do składu sądu rozpoznającego sprawę co do istoty lub skargę kasacyjną. Tymczasem zaskarżone postanowienie było postanowieniem odrzucającym skargę o wznowienie postępowania sądowego, tj. rozstrzygnięciem formalnym niepolegającym na rozpoznaniu istoty sprawy. Jako takie wydanie zaskarżonego orzeczenia nie podlegało zatem regulacji art. 5a pusa. Tym samym zarzut skargi kasacyjnej okazał się niezasadny. Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 § 1 i art. 181 § 2 ppsa orzekł jak w postanowieniu.