III SAB/Gd 48/23

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jolanta Sudoł (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak Asesor WSA Adam Osik po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 30 listopada 2023 r. sprawy ze skargi J. K. na bezczynność Pomorskiego Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w Gdańsku w przedmiocie ponaglenia postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z dnia 3 grudnia 2023 r. J. K. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku ze skargą na bezczynność Pomorskiego Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w Gdańsku w przedmiocie ponaglenia. We wniesionej skardze J. K. wystąpił o stwierdzenie bezczynności organu z rażącym naruszeniem prawa oraz przyznanie sumy pieniężnej w wysokości 28.000 zł. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że 8 listopada 2022 r. poprzez platformę ePUAP złożył raport o zwolnienie ze służby w Państwowej Straży Pożarnej z dniem 31 stycznia 2023 r., w trybie i na zasadach art. 43 ust. 2 pkt 5 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej. Termin do wydania decyzji w zakresie złożonego raportu upłynął po 30 dniach od złożenia wniosku, czyli w dniu 8 grudnia 2022 r. Pomimo jego upływu podmiot zobowiązany nie udzielił merytorycznej odpowiedzi. W konsekwencji, w dniu 18 grudnia 2022 r., skarżący skierował do Komendy Wojewódzkiej PSP w Gdańsku ponaglenie na toczące się postępowanie. Komenda Miejska PSP wysłała zawiadomienie o przesłaniu ponaglenia do Komendy Wojewódzkiej PSP w Gdańsku w dniu 30 grudnia 2022 r., mimo że w swoim piśmie stwierdza, iż ponaglenie zostało przekazane 21 grudnia 2022 r., a Komenda Wojewódzka PSP w Gdańsku wydała postanowienie w dniu 28 grudnia 2022 r., co narusza przepisy w zakresie przekazania informacji o przekazaniu ponaglenia. Postanowieniem z dnia 28 grudnia 2022 r. Komenda Wojewódzka PSP w Gdańsku odrzuciła ponaglenie rażąco naruszając przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, a w swoim uzasadnieniu wskazując informacje nieprawdziwe w zakresie obowiązujących przepisów, co może stanowić naruszenie art. 271 Kodeksu karnego. Komenda Wojewódzka PSP wskazała m.in., że w przedmiotowej sprawie ma zastosowanie art. 35 § 4 k.p.a., co jest nieprawdą, ponieważ ustawa o PSP wskazuje termin, w zakresie którego można ustalić datę zwolnienia funkcjonariusza, a nie wydania decyzji. Wyrok NSA, do którego odnosi się Komenda Wojewódzka PSP w Gdańsku odnosi się również do określenia daty zwolnienia, a nie okresu, w jakim należy wydać decyzję. W odpowiedzi na skargę Pomorski Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej w Gdańsku wniósł o oddalenie skargi. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że ponaglenie J. K. wpłynęło do Komendy Miejskiej PSP w Gdańsku w dniu 18 grudnia 2022 r. Ponaglenie to wraz ze stanowiskiem organu prowadzącego postępowanie i aktami sprawy zostało przekazane Pomorskiemu Komendantowi Wojewódzkiemu PSP pismem Komendanta Miejskiego PSP w Gdańsku znak: [...] z dnia 21 grudnia 2022 r. Pismo to wpłynęło do Komendy Wojewódzkiej PSP w Gdańsku w systemie elektronicznego zarządzania dokumentacją zsynchronizowanym z systemem E-Puap w dniu 21 grudnia 2022 r. Organ wskazał, że w sprawie nie miał zastosowania art. 37 § 3a k.p.a., który nakazuje pozostawienie ponaglenia bez rozpoznania jeżeli zostało ono wniesione przed upływem terminu określonego w art. 35 albo przepisach szczególnych. Zgodnie bowiem z przepisami intertemporalnymi, tj. art. 50 ustawy z dnia 7 października 2022 r. o zmianie niektórych ustaw w celu uproszczenia procedur administracyjnych dla obywateli i przedsiębiorców (Dz. U. z 2022 r., poz. 2185), do postępowań w sprawie ponagleń, o których mowa w art. 37 ustawy zmienianej w art. 1, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe. Następnie organ wyjaśnił, że postanowieniem z dnia 28 grudnia 2022 r. znak: WO.0754.69.2022.1 Pomorski Komendant Wojewódzki PSP rozstrzygnął w przedmiocie ponaglenia skarżącego i uznał, iż Komendant Miejski PSP w Gdańsku nie dopuścił się bezczynności ani przewlekłego prowadzenia postępowania. Postanowienie zawiera elementy składowe określone w art. 124 § 1 i § 2 k.p.a. i rozstrzygnięcie zgodne z obowiązującymi w tym zakresie przepisami. Ponadto J. K. został zwolniony ze służby w Państwowej Straży Pożarnej z dniem 31 stycznia 2023 r. decyzją nr 4/2023 Komendanta Miejskiego PSP w Gdańsku z dnia 2 stycznia 2023 r., która została doręczona stronie 12 stycznia 2023 r. Organ podkreślił, że zgodnie z art. 37 § 5 k.p.a., organ właściwy rozpatruje ponaglenie w terminie siedmiu dni od dnia jego otrzymania. Tym samym został zachowany termin ustawowy, albowiem postanowienie z dnia 28 grudnia 2022 r. znak: WO.0754.69.2022.1 zostało wysłane listem poleconym za zwrotnym potwierdzeniem odbioru w dniu 28 grudnia 2022 r., na adres do korespondencji skarżącego wskazany w ponagleniu i zostało mu doręczone 30 grudnia 2022 r. W tym świetle uznać należy, że nie doszło do uchybienia terminom w zakresie rozpatrzenia ponaglenia J. K., a skarga na bezczynność organu nie jest zasadna. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2022 r., poz. 2492), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.), zwanej dalej w skrócie: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W świetle art. 3 § 2 tej ustawy kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2 postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Ponadto, stosownie do art. 3 § 2a p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, a zgodnie z treścią art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Cytowane przepisy wyznaczają zakres kognicji sądów administracyjnych, co oznacza, że sądy te mogą rozpatrywać tylko sprawy ściśle określone w ustawie - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz w innych ustawach szczególnych. W kontekście zakresu właściwości sądów administracyjnych wyjaśnienia wymaga, że możliwość skutecznego wniesienia skargi na bezczynność uzależniona jest co do zasady od tego, czy możliwe jest skuteczne wniesienie do sądu administracyjnego skargi na decyzję, akt, czynność, postanowienie, o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. Bezczynność może bowiem wystąpić jedynie w sytuacji, gdy organ administracji publicznej zobowiązany jest do podjęcia zaskarżalnego do sądu administracyjnego aktu lub czynności. W art. 3 § 2 pkt 2-3 p.p.s.a. mowa jest o postanowieniach, a zatem rozważenia przede wszystkim wymaga możliwość rozpatrzenia skargi w oparciu o art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. Oceny w realiach niniejszej sprawy ze skargi J. K. wymaga więc kwestia, czy możliwe jest skuteczne wniesienie skargi (czyli umożliwiające merytoryczne jej rozpoznanie) do sądu administracyjnego na postanowienie organu wydane na skutek rozpoznania ponaglenia. Innymi słowy, w sprawie ponaglenia. W świetle obowiązujących przepisów załatwienie ponaglenia nie mieści się jednak w katalogu spraw rozpoznawanych przez sądy administracyjne. Postanowienie organu załatwiające ponaglenie nie jest bowiem postanowieniem wydanym w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo postanowieniem kończącym postępowanie lub rozstrzygającym sprawę co do istoty (art. 37 § 6 k.p.a.). Wniesienie ponaglenia nie tworzy - nowej sprawy - administracyjnej. Osobnego zaznaczenia wymaga przy tym, że skarżący wniósł do tutejszego sądu również skargę na bezczynność Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w Gdańsku w przedmiocie załatwienia raportu o odejściu ze służby, która zarejestrowana została pod sygnaturą akt III SAB/Gd 12/23. Zaakcentowania w realiach sprawy wynika, że zgodnie z art. 53 § 2b p.p.s.a., uznanie dopuszczalności skargi na bezczynność w przedmiocie załatwienia ponaglenia wymagałoby uprzedniego wniesienia ponaglenia na niezałatwienie ponaglenia, wobec czego tezę taką należy uznać za wadliwą. Sąd zgadza się z poglądem, że taka wykładnia prowadziłaby do absurdalnego, kaskadowego piętrzenia ponagleń na niezałatwienie ponagleń, szczególnie że dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma znaczenia, czy i kiedy organ ponaglenie załatwi. W związku z powyższym, skoro nie jest dopuszczalne wniesienie skargi na postanowienie organu rozpatrujące ponaglenie, nie jest również dopuszczalne wniesienie skargi na bezczynność, która ma polegać na niewydaniu takiego postanowienia lub przekroczeniu terminu do jego wydania. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn, niż określone w art. 58 § 1 pkt 1-5 p.p.s.a., wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Uznając zatem, że zostały spełnione przesłanki z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd odrzucił skargę. Sąd orzekł w niniejszej sprawie na posiedzeniu niejawnym w postępowaniu uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 p.p.s.a. Zgodnie z tą regulacją sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.