I FSK 1313/24

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Sylwester Golec po rozpoznaniu w dniu 29 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Zielonej Górze od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 25 kwietnia 2024 r. sygn. akt I SA/Go 30/24 w sprawie ze skargi Z. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Zielonej Górze z dnia 29 listopada 2023 r. nr 0801-IOV[1].4103.69.2023 w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od marca do grudnia 2010 r. postanawia: zawiesić postępowanie. UZASADNIENIE Wyrokiem z 25 kwietnia 2024 r., sygn. akt I SA/Go 30/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim uchylił zaskarżoną przez Z. K. (dalej : skarżący, strona) decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Zielonej Górze z 29 listopada 2023 r., w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od marca do grudnia 2010 r. Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie sąd pierwszej instancji wskazał, iż Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. 8 lipca 2015 r. wydał decyzję o zabezpieczeniu zobowiązania na podstawie art. 33 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800 ze zm.; dalej: O.p.), a zatem moment, od którego dalej biegł termin przedawnienia należy liczyć, na podstawie art. 70 § 7 pkt 4 O.p. od dnia następnego po dniu wygaśnięcia decyzji o zabezpieczeniu (dniu doręczenia decyzji organu pierwszej instancji - art. 33a § 1 pkt 2 O.p.), a nie jak przekonuje organ - po dniu zakończenia postępowania zabezpieczającego na podstawie art. 70 § 7 pkt 5 O.p. W wywiedzionej od powyższego wyroku skardze kasacyjnej Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Zielonej Górze zarzucił m.in.: naruszenie: art. 145 § 1 pkt 1 lit a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634, dalej: P.p.s.a.) w zw. z art. 70 § 1 oraz70 § 7 pkt 4 i 5 O.p. przez błędne zastosowanie polegającą na wadliwym uznaniu przez sąd pierwszej instancji, że w sytuacji wydania decyzji o zabezpieczeniu zobowiązania na podstawie art. 33 § 2 O.p., moment od którego dalej biegł termin przedawnienia należy liczyć, na podstawie art. 70 § 7 pkt 4 O.p. - od dnia następnego po dniu wygaśnięcia decyzji o zabezpieczeniu (dniu doręczenia decyzji organu pierwszej instancji art. 33a §1 pkt 3 O.p.), podczas gdy wygaśnięcie decyzji o zabezpieczeniu nie narusza zarządzenia zabezpieczenia wydanego na podstawie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Tym samym wygaśnięcie decyzji o zabezpieczeniu nie oznacza, iż dokonane na jej podstawie zarządzenie zabezpieczenia również wygasa. Zawieszenie biegu terminu przedawnienia wynikające z doręczenia zarządzenia zabezpieczenia trwa do momentu zakończenia postępowania zabezpieczającego (art. 70 § 7 pkt 5 O.p.), a nie do momentu wygaśnięcia decyzji o zabezpieczeniu, a ponieważ nie doszło do zakończenia postępowania zabezpieczającego, to w ocenie organu nie doszło również do przedawnień zobowiązań podatkowych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego 4 września 2024 r. złożył wniosek znak: BO.511.16.2024. o rozstrzygnięcie przez Naczelny Sąd Administracyjny w składzie 7 sędziów następującego zagadnienia prawnego: "Czy w przypadku zawieszenia biegu terminu przedawnienia w związku z doręczeniem zarządzenia zabezpieczenia w trybie przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2023 r. poz. 2505, ze zm.), o którym mowa w art. 70 § 6 pkt 4 in fine ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383, ze zm.), termin ten biegnie dalej po dniu wygaśnięcia decyzji o zabezpieczeniu (art. 70 § 7 pkt 4 Ordynacji podatkowej), czy po dniu zakończenia postępowania zabezpieczającego w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (art. 70 § 7 pkt 5 Ordynacji podatkowej)". Zagadnienie objęte wnioskiem Prezesa NSA dotyczy kwestii prawnej mającej istotne znaczenie w rozpoznawanej sprawie. Powyższe uzasadnia zawieszenie postępowania kasacyjnego w tej sprawie do czasu rozstrzygnięcia wniosku Prezesa NSA. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Przez odesłanie zawarte w art. 193 zd. 1 in principio P.p.s.a. przywołany przepis stosuje się odpowiednio do postępowania prowadzonego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.