I OZ 1156/13

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Anna Lech po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 18 września 2013 r., sygn. akt II SO/Lu 98/13 oddalające wniosek A. K. o wymierzenie grzywny Przedsiębiorstwu Komunikacji Samochodowej w P. Sp. z o.o. za nieprzekazanie do sądu skargi wraz z odpowiedzią i aktami sprawy w sprawie ze skargi A. K. na bezczynność Zarządu Przedsiębiorstwa Komunikacji Samochodowej w P. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Pismem z dnia 16 czerwca 2013r. A. K. złożył wniosek do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie o wymierzenie grzywny Przedsiębiorstwu Komunikacji Samochodowej w P. Sp. z o. o. za nieprzekazanie do sądu jego skargi z dnia 11 maja 2013r. wraz z odpowiedzią i aktami sprawy w terminie określonym w art. 21 pkt 1 ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), od dnia jej wniesienia. W odpowiedzi na wniosek Przedsiębiorstwo Komunikacji Samochodowej w P. Sp. z o. o. wniosło o oddalenie wniosku wskazując, że uchybienie w przekazaniu żądanych dokumentów wynosiło zaledwie 2 dni. Okoliczność ta zdaniem organu nie spowodowała opóźnienia w rozpoznaniu skargi, wobec tego nałożenie grzywny w przedmiotowej sprawie należy uznać za zbędne, a wniosek skarżącego za nieuzasadniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z dnia 18 września 2013 r., sygn. akt II SO/Lu 98/13, oddalił wniosek o wymierzenie grzywny uznając, że nie zachodzą przesłanki do jej wymierzenia. Sąd wskazał, że Przedsiębiorstwo Komunikacji Samochodowej w P. Sp. z o. o. wypełniło ciążący na nim obowiązek i przekazało do Sądu skargę wraz z odpowiedzią. Sąd przyznał, że organ dokonał tego co prawda z opóźnieniem lecz jednocześnie uznał, że nie miało ono wpływu na sytuację skarżącego, gdyż skarga została uwzględniona wyrokiem tegoż Sądu z dnia 12 września 2013 r. sygn. akt II SAB/Lu 321/13. Sąd pierwszej instancji podzielił pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażony w postanowieniu z dnia 19 stycznia 2007r. sygn. akt I OSK 2015/06, zgodnie z którym art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), ma na celu wyegzekwowanie od organu administracji wypełnienia przezeń obowiązków procesowych. Nie jest to forma "kary" za uchybienie terminowi określonemu w art. 54 § 2 powołanego przepisu. Na to postanowienie zażalenie złożył A. K. wnosząc o jego uchylenie oraz o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego, obejmującego w szczególności wpis od zażalenia wynoszący 100 zł. W obszernym uzasadnieniu skarżący podniósł, że obowiązek przekazania sądowi skargi ma charakter bezwzględny, zaś w dacie złożenia wniosku o wymierzenie grzywny nie miał wiedzy o tym, że skarga została już przekazana. W odpowiedzi na zażalenie Przedsiębiorstwo Komunikacji Samochodowej w P. Sp. z o.o., podzielając stanowisko Sadu pierwszej instancji, wniosło jego oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Stosownie zaś do art. 55 § 1 tej ustawy, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ustawy, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Oznacza to, że przesłanką wymierzenia grzywny jest sam fakt nieprzekazania skargi sądowi administracyjnemu, bez względu na jego przyczyny. Wymierzając grzywnę, sąd powinien natomiast wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności danej sprawy, w tym między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ ciążącego na nim obowiązku. Ponieważ przedmiotem skargi złożonej w niniejszej sprawie było udostępnienie informacji publicznej, zatem zastosowanie znalazł art. 21 pkt 1 ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), który nakazuje przekazać akta i odpowiedź na skargę w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. Przepis ten jest przepisem szczególnym wobec art. 54 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, co oznacza, że po upływie 15 a nie 30 dni znajdą zastosowanie przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi związane z konsekwencjami nieprzekazania skargi w terminie. W niniejszej sprawie Przedsiębiorstwo Komunikacji Samochodowej Sp. z o.o. w istocie uchybiło terminowi przekazania do sądu skargi A. K., które to uchybienie wyniosło dwa dni, zatem Sąd pierwszej instancji – w myśl wskazanych wyżej przepisów – mógł orzec o wymierzeniu grzywny. Wskazać w tym miejscu należy, że charakter grzywny, o której mowa, ma mieszany, dyscyplinująco – restrykcyjny charakter (por. np. postanowienie NSA z 5 lipca 2006r., sygn. akt II OSK 1024/06), czyniąc z niej podstawową gwarancję procesową realizacji konstytucyjnej zasady prawa do sądu (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP). Zgodnie z linią orzeczniczą, nawet dopełnienie obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi już po złożeniu wniosku o wymierzenie grzywny, nie prowadzi do bezprzedmiotowości postępowania w sprawie bezczynności, chociaż nie wyklucza odstąpienia od wymierzenia grzywny, zwłaszcza gdy uchybienie terminu jest nieznaczne – por. w szczególności postanowienie NSA z dnia 27 listopada 2009 r., sygn. akt I OZ 1086/09, postanowienie NSA z dnia 22 lutego 2010 r., sygn. akt I OZ 161/10, czy postanowienie NSA z dnia 23 maja 2011 r., sygn. akt I OZ 387/11. W niniejszej sprawie, jak wynika z akt, uchybienie organu wyniosło dwa dni, zaś skarga A. K. została rozpoznana – Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z dnia 12 września 2013 r., sygn. akt II SAB/Lu 321/13, zobowiązał Zarząd Przedsiębiorstwa Komunikacji Samochodowej w P. Sp. z o.o. do rozpoznania w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi wniosku A. K. z dnia 8 listopada 2012 r. o udostępnienie informacji publicznej. Wobec tego uznać należy, że w okolicznościach niniejszej sprawy powstałe uchybienie organu nie miało wpływu na sytuację skarżącego. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji. Nie orzeczono o zasądzeniu kosztów postępowania, gdyż obowiązujące przepisy nie przewidują zasądzenia kosztów postępowania zażaleniowego.