I OZ 100/23

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Kremer po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażaleń J. J. i J. J. oraz Z. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 października 2022 r., sygn. akt VIII SA/Wa 679/22 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skarg J. J. i J. J. oraz Z. B. na postanowienie Wojewody Mazowieckiego z dnia 10 czerwca 2022 r. nr [...] w przedmiocie zaakceptowania szacunku gruntów objętych scaleniem postanawia: umorzyć postępowanie zażaleniowe. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 25 października 2022 r. sygn. akt VIII SA/Wa 679/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu wniosków J. J. i J. J. oraz Z. B., odmówił wstrzymania wykonania postanowienia Wojewody Mazowieckiego z dnia 10 czerwca 2022 r. w przedmiocie zaakceptowania szacunku gruntów objętych scaleniem. W uzasadnieniu Sąd I instancji zauważył, że skarżący we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia nie przywołali okoliczności, które świadczą o jego zasadności. Zarzuty skarżących, koncentrują się na podjęciu przez organy dalszych czynności w procesie scalenia, ewentualnych niekorzystnych skutkach procedury scaleniowej, jak i możliwości wywołania chaosu prawnego na poszczególnych etapach procesu scalenia. W ocenie Sądu, skarżący nie wykazali, aby w sprawie zaszła podstawa do wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Nazbyt ogólne powołanie się przez wnioskodawców na wskazane wyżej kwestie nie pozwala na dokonanie analizy, czy którakolwiek z przesłanek z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329), dalej powoływanej jako "P.p.s.a." została spełniona. Skarżący nie podali bowiem żadnych takich okoliczności, których zaistnienie w wyniku wykonania postanowienia, mogłoby wyrządzić skarżącym znaczną szkodę bądź spowodować trudne do odwrócenia skutki, w rozumieniu ww. przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a. Zażalenia na powyższe postanowienie wnieśli J. J. i J. J. oraz Z. B. Następnie wyrokiem z dnia 4 listopada 2022 r. sygn. akt VIII SA/Wa 679/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargi J. J. i J. J. i Z. B. na postanowienie Wojewody Mazowieckiego z dnia 10 czerwca 2022 r. w przedmiocie zaakceptowania szacunku gruntów objętych scaleniem. Odpis powyższego wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącym przy pismach z dnia 29 grudnia 2022 r. i jak wynika z informacji przekazanych przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w dniu 6 kwietnia 2023 r. nie została wniesiona skarga kasacyjna od ww. wyroku. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a.(zamieszczonym w Dziale III p.p.s.a. - Postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W myśl art. 193 P.p.s.a., jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Natomiast art. 61 § 3 P.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Istotą ochrony tymczasowej udzielanej na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. jest zabezpieczenie interesów strony skarżącej przez wstrzymanie wykonalności aktu administracyjnego do czasu zakończenia postępowania przed sądem. Zakończenie postępowania sądowoadministracyjnego przed Sądem I instancji wskutek wydania wyroku lub postanowienia powoduje, że sąd ten nie ma już uprawnienia do udzielenia ochrony tymczasowej, a w przypadku wniesienia skargi kasacyjnej kompetencja w tym zakresie przechodzi na Naczelny Sąd Administracyjny, co jednak wymaga złożenia przez stronę odrębnego wniosku (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 października 2018 r. sygn. akt II GZ 325/18, z dnia 26 listopada 2020 r. sygn. akt II GZ 348/20 oraz z dnia 20 stycznia 2023 r. sygn. akt II GZ 524/22; dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych – http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Oznacza to, że po wydaniu przez Sąd orzeczenia kończącego postępowanie w I instancji, bezprzedmiotowe jest rozpoznawanie przez ten sąd wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. W konsekwencji bezprzedmiotowe jest także rozpoznawanie zażalenia na postanowienie w przedmiocie wstrzymania wykonania aktu lub czynności, a postępowanie wszczęte zażaleniem podlega umorzeniu (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 grudnia 2017 r. sygn. akt II OZ 1514/17, z dnia 17 kwietnia 2018 r. sygn. akt II OZ 363/18, z dnia 18 lipca 2018 r. sygn. akt II OZ 770/18, z dnia 13 listopada 2019 r. sygn. akt II GZ 261/19 oraz z dnia 22 kwietnia 2021 r. sygn. akt II GZ 115/21). W przypadku bowiem zasadności takiego zażalenia Sąd I instancji nie miałby podstawy do ponownego rozpatrzenia wniosku strony skarżącej. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że skoro wyrokiem z dnia 4 listopada 2022 r. zostały oddalone skargi skarżących na postanowienie Wojewody Mazowieckiego z dnia 10 czerwca 2022 r. – to w konsekwencji postępowanie wszczęte zażaleniami J. J. i J. J. oraz Z. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 października 2022 r. o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia podlega umorzeniu. Z tych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 193 i art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.