I SA/Rz 493/23

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Piotr Popek po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2023 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym zażalenia D. sp. z o.o. z/s w R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 9 października 2023 r. sygn. akt I SA/Rz 493/23 w sprawie ze skargi D. sp. z o.o. z/s w R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia 5 lipca 2023 r. nr SKO.4140/294/2022 w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości za lata 2016-2019 - p o s t a n a w i a - u c h y l i ć zaskarżone postanowienie UZASADNIENIE D. Sp. z o.o. z/s w R. (dalej: Skarżąca/Spółka), reprezentowana przez doradcę podatkowego, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia 5 lipca 2023 r. nr SKO.4140/294/2022, o odmowie stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości za lata 2016-2019. Skarga została wniesiona do Sądu środkami komunikacji elektronicznej (poprzez platformę ePUAP) dnia 10 sierpnia 2023 r. Pełnomocnik Skarżącej został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu Skarżącej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Rzeszowie lub sądami administracyjnymi, aktualnego na dzień złożenia skargi. Wezwanie wraz z pouczeniem, że nieusunięcie wskazanego braku formalnego w terminie 7 dni od daty jego doręczenia spowoduje odrzucenie skargi, zostało doręczone doradcy podatkowemu środkami komunikacji elektronicznej (platformę e-PUAP) dnia 27 września 2023 r. (Urzędowe Poświadczenie Doręczenia, k. 35 akt sądowych). W dniu 4 października 2023 r. doradca podatkowy, środkami komunikacji elektronicznej, przedłożył pełnomocnictwo od Spółki, opatrzone datą 28 września 2023 r., do reprezentowania Jej przed sądem administracyjnym w sprawie. Postanowieniem z dnia 9 października 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę uznając, że pełnomocnik skarżącej Spółki - doradca podatkowy na wezwanie Sądu wprawdzie przedłożył pełnomocnictwo do Jej reprezentowania przed sądem administracyjnym w sprawie, to jednak pełnomocnictwo to zostało wystawione na dzień 28 września 2023 r., co zdaniem Sądu oznaczało, że na dzień wniesienia skargi do Sądu (10 sierpnia 2023 r.) nie miał umocowania do reprezentowania Skarżącej w przedmiotowej sprawie. W zażaleniu na powyższe postanowienie Skarżąca, powołując się na wybrane orzecznictwo sądów administracyjnych, zakwestionowała pogląd Sądu, jakoby przedłożone przez nią pełnomocnictwo było nieprawidłowe i nie potwierdzało umocowania ustanowionego przez nią pełnomocnika – doradcę podatkowego, do wniesienia skargi w Jej imieniu. Zauważyła ponadto, że w tożsamej sprawie wniesionej do tut. Sądu, przy analogicznym układzie procesowym związanym z reprezentującym Ją w tej sprawie pełnomocnikiem procesowym, nie dopatrzono się uchybień, a sprawa została skierowana do rozpoznania na rozprawę. Zarzuciła naruszenie przepisów art. 58 § 1 pkt 3, art. 37 § 1 i art. 46 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.; dalej: P.p.s.a). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 194 § 1 pkt 1a w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego o odrzuceniu skargi z powodu nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braku formalnego, przysługuje zażalenie, które podlega przedstawieniu Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, stosownie do art. 195 § 1 P.p.s.a. Jeżeli jednak zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo (art. 195 § 2 P.p.s.a.). Sąd po zapoznaniu się z treścią zażalenia i podniesionej w nim argumentacji uznał, że podejmując decyzję o odrzuceniu skargi z powodów wskazanych w zaskarżonym postanowieniu postąpił pochopnie i bez należytej refleksji, kierując się treścią zarządzenia z dnia 21 września br., w którym wezwano pełnomocnika skarżącej Spółki do usunięcia braków formalnych skargi i wskazanym tam rygorem. Przyznać należy rację Skarżącej, że przedłożenie dokumentu pełnomocnictwa w niniejszej sprawie w terminie zakreślonym w wezwaniu do usunięcia braku formalnego skargi potwierdza, że Skarżąca należycie umocowała pełnomocnika do złożenia skargi do Sądu. Wymaganie, aby dokument pełnomocnictwa był wystawiony najpóźniej w dniu wniesienia skargi do Sądu, było zbytnim formalizmem i nieuprawnione. Zażalenie należało zatem uwzględnić jako oczywiście uzasadnione. Zaskarżone postanowienie należało zatem uchylić, stosownie do art. 195 § 2 P.p.s.a.