II SAB/Ke 48/13

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2013r. na posiedzeniu niejawnym skargi M. S. na bezczynność Wójta Gminy W. w przedmiocie przywrócenia stosunków wodnych na gruncie p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. UZASADNIENIE M. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na bezczynność Burmistrza Gminy W. polegającą na "niepodjęciu przez Wójta koniecznych czynności z zakresu Prawa wodnego, czyli niewszczęcie i niewydanie stosownej decyzji nakazującej sprawcy – Powiatowi S. przywrócenie stanu poprzedniego na gruncie oraz nakazującej Powiatowi S. wykonanie urządzeń zapobiegających wystąpieniu szkód na działce stanowiącej własność skarżącego M. S. nr 64". Zarządzeniem z dnia 12 listopada 2013r. tut. Sąd wezwał skarżącego do wykazania, że przed wniesieniem skargi składał zażalenie na bezczynność Wójta Gminy W. i zostało ono rozpoznane przez organ wyższego stopnia. W odpowiedzi z dnia 21 listopada 2013r. pełnomocnik strony – radca prawny oświadczył, że przed wniesieniem skargi nie składano zażalenia na bezczynność Wójta Gminy W. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270), zwanej dalej ustawą P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w sytuacjach, gdy nie wydano: 1) decyzji administracyjnej; 2) postanowienia w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) innego niż określonego w pkt 1-3 aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanej w indywidualnych sprawach. Jak wynika z kolei z art. 149 § 1 ustawy P.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W tym miejscu zaznaczyć trzeba, że stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy P.p.s.a. skargę (w tym także skargę na bezczynność) można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuacje, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 ustawy P.p.s.a.). W przypadku skargi na bezczynność organu, jej wniesienie dopuszczalne jest jedynie wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 K.p.a., to znaczy złożyła zażalenie do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie. Zażalenie, o którym mowa we wskazanym przepisie, równoznaczne jest tu ze środkiem zaskarżenia, spełniając zarazem kryterium "wyczerpania środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 2 ustawy P.p.s.a. Nie budzi wątpliwości Sądu, że w niniejszej sprawie opisany wyżej warunek wyczerpania środków zaskarżenia nie został spełniony – co czyni przedmiotową skargę niedopuszczalną. Jak wynika bowiem z odpowiedzi na skargę oraz wyjaśnień pełnomocnika skarżącego, nadesłanych przy piśmie z dnia 21 listopada 2013r., w niniejszej sprawie nie wniesiono zażalenia na bezczynność Wójta Gminy W. w przedmiocie naruszenia stosunków wodnych. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy P.p.s.a.