I OZ 1151/13

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Anna Lech po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Starosty B. na postanowienie zawarte w pkt 3 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 7 sierpnia 2013 r., sygn. akt II SAB/Gd 63/13 zasądzające od Starosty B. na rzecz E. Ł. kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania w sprawie ze skargi E. Ł. na bezczynność S. B. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE W dniu 6 kwietnia 2013 r. na podstawie art. 2 i 10 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), E. Ł. skierowała do Starosty B. wniosek o pisemne udostępnienie informacji publicznej dotyczącej Powiatu B. w sprawie regulacji prawnych dotyczących krzyży lub innych symboli religijnych. Pismem z dnia 27 kwietnia 2013 r. E. Ł. wniosła skargę na bezczynność Starosty B. wnosząc o zobowiązanie organu do rozpoznania jej wniosku z dnia 6 kwietnia 2013 r. w terminie 14 dni od dnia doręczenia prawomocnego wyroku oraz o wymierzenie organowi grzywny, jeżeli nie przekaże tej skargi Sądowi w terminie 15 dni od jej otrzymania. Skarżąca wskazała, że termin do załatwienia sprawy bezskutecznie upłynął w dniu 20 kwietnia 2013 r. W odpowiedzi na skargę Starosta B. wniósł o jej odrzucenie wskazując, iż żądana informacją nie ma charakteru informacji publicznej w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, a w przypadku nieuwzględnienia powyższego wniosku o oddalenie skargi w całości, jako nieuzasadnionej, ewentualnie o umorzenie postępowania z uwagi na jego bezprzedmiotowość. Organ podniósł, iż charakter informacji, o udzielenie której wystąpiła skarżąca we wniosku z dnia 6 kwietnia 2013 r. nie mieści się w definicji informacji publicznej, jak również nie dotyczy wykonywania zadań publicznych przez jednostkę samorządu terytorialnego. Ponadto organ wskazał, iż z ostrożności, mimo braku takiego obowiązku, w dniu 9 maja 2013 r. udzielił skarżącej odpowiedzi na wniosek z dnia 6 kwietnia 2013 r. Zdaniem organu, w przypadku uznania przez Sąd, iż wniosek dotyczył informacji publicznej, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zachodzi konieczność wydania postanowienia o umorzeniu postępowania sądowego z powodu jego bezprzedmiotowości, uzasadnionej udzieleniem przez organ administracji odpowiedzi, gdyż bezprzedmiotowość postępowania zachodzi w wypadku wydania aktu lub podjęcia czynności przez organ w sprawie, w której została wniesiona skarga do sądu administracyjnego na bezczynność organu. Pismem z dnia 29 maja 2013 r. skarżąca podtrzymała wniesioną skargę. Natomiast w piśmie z dnia 5 sierpnia 2013 r. skarżąca oświadczyła, że podtrzymuje skargę na bezczynność organu, cofa zaś skargę w zakresie żądania wymierzenia grzywny i wniosła o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 7 sierpnia 2013 r., sygn. akt II SAB/Gd 63/13, w sprawie ze skargi E. Ł. na bezczynność Starosty B. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, w pkt 1 stwierdził, że bezczynność nie nastąpiła z rażącym naruszeniem prawa, w pkt 2 umorzył postępowanie w pozostałym zakresie, w pkt 3 zasądził od Starosty B. na rzecz E. Ł. kwotę 357 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Sąd uznał, że pismo organu z dnia 9 maja 2013 r. udzielające skarżącej odpowiedzi na złożony wniosek, jest czynnością materialno – techniczną, którą Starosta B. udostępnił żądaną przez wnioskodawczynię informację publiczną. Zdaniem Sądu treść tego pisma wyczerpująco odpowiada na złożony wniosek. Sąd zaznaczył przy tym, że udzielenie odpowiedzi poprzez udostępnienie informacji nastąpiło po wniesieniu skargi, ale przed jej rozpoznaniem. Wobec tego Sąd pierwszej instancji stwierdził, że udzielenie żądanej przez wnioskodawczynię informacji publicznej powoduje brak podstaw do zobowiązania organu do wydania aktu lub podjęcia czynności w określonym terminie, co uzasadnia jego umorzenie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (pkt 2 wyroku), stwierdził, że bezczynność organu nie nastąpiła z rażącym naruszeniem prawa (pkt 1 wyroku) oraz na podstawie art. 54 § 3 w związku z art. 201 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł o zwrocie kosztów postępowania (pkt 3 wyroku). Na postanowienie zawarte w pkt 3 wskazanego wyżej wyroku zażalenie złożył Starosta B. zarzucając, że Sąd pierwszej instancji niezasadnie obciążył go kosztami postępowania sądowego oraz, że nie wskazał podstaw faktycznych dla uznania, że organ dokonywał czynności określonych w art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zgodnie z art. 201 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu w sytuacji, gdy umorzenie postępowania nastąpiło z przyczyn określonych w art. 54 § 3 tej ustawy, to jest gdy organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, uwzględni skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy (por. uchwała 7 Sędziów NSA z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08, postanowienie NSA z dnia 6 kwietnia 2011, sygn. akt II FZ 84/11). W niniejszej sprawie skarżąca złożyła skargę na bezczynność Starosty B. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Jak wynika z akt, po wniesieniu skargi do sądu lecz przed jej rozpoznaniem organ pismem z dnia 9 maja 2013 r. udzielił skarżącej odpowiedzi na złożony wniosek. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uznał, że w sprawie ma zastosowanie przepis art. 54 § 3 powołanej wyżej ustawy i na podstawie art. 201 § 1 tejże ustawy orzekł o zwrocie kosztów postępowania na rzecz skarżącej. Ze stanowiskiem tym należy się zgodzić, co oznacza, że postanowienie zawarte w pkt 3 wyroku Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 7 sierpnia 2013 r., sygn. akt II SAB/Gd 63/13 nie narusza prawa. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.