III FZ 414/23

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Krzysztof Winiarski po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 31 października 2022 r. sygn. akt I SA/Kr 926/22 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi J. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 10 czerwca 2022 r., nr SKO.Pod/4140/501/2022, w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2018 r. postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z 31 października 2022 r. sygn. akt I SA/Kr 926/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę J. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z 10 czerwca 2022 r., nr SKO.Pod/4140/501/2022, w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2018 r., w uzasadnieniu orzeczenia jako podstawę prawną rozstrzygnięcia podając art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Przedstawiając stan faktyczny sprawy, Sąd pierwszej instancji wskazał, że kwestionowana decyzja organu odwoławczego została Skarżącej doręczona 28 czerwca 2022 r., co oznaczało upływ 30-dniowego terminu na wniesienie skargi inicjującej postępowanie sądowoadministracyjne 28 lipca 2023 r. Skarga na powyższe rozstrzygnięcie została nadana w urzędzie pocztowym 29 lipca 2022 r., co obligowało Sąd do zastosowania sankcji odrzucenia środka zaskarżenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Nie zgadzając się z zapadłym orzeczeniem Skarżąca wniosła zażalenie, w treści którego wyjaśniła, że skoro zaskarżona decyzja została doręczona 28 czerwca 2022 r., to termin na wniesienie skargi upływał 28 lipca 2022 r., a nie jak wskazał Sąd pierwszej instancji 27 lipca 2022 r., gdyż miesiąc czerwiec ma 30 dni. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jako niezasadne należało oddalić, a zaskarżony wyrok, choć z częściowo błędnym uzasadnieniem, uznać za odpowiadający prawu. Przedmiotem kontroli instancyjnej wywołanej zażaleniem Skarżącej jest wyłącznie prawidłowość wydanego w sprawie przez Sąd pierwszej instancji postanowienia z 31 października 2022 r. w przedmiocie odrzucenia skargi. Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie 30 dni liczonych od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie (albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a – przypadek niewystępujący w sprawie), przy czym po myśli art. 54 § p.p.s.a. wskazany środek zaskarżenia wnosi się do sądu administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Brzmienie art. 53 § 1 p.p.s.a., jak również inne przepisy ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, poza szczególną instytucją przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej na warunkach określonych w art. 86-88 p.p.s.a. (bez wpływu dla sprawy), nie przewidują rozwiązania proceduralnego umożliwiającego skuteczne wniesienie pisma po terminie tudzież uznaniową ocenę spełnienia przesłanek formalnych takiego działania. Przepisy proceduralne, w tym dotyczące terminów na dokonywanie określonych czynności procesowych, mają na celu nie tylko zabezpieczanie prawidłowego toku postępowania poprzez zapobieganie jego przewlekłości, ale również – zwłaszcza w przypadku środków zaskarżenia – poprzez narzucenie dyscypliny procesowej przejawiającej się w ograniczeniu czasowym możliwości realizacji prawa do ich wniesienia utrzymywanie pewności sytuacji procesowej i stanu ostateczności orzeczeń sądowych występujących w obrocie prawnym. O doniosłości terminowego dokonywania czynności procesowych, zwłaszcza terminów przewidzianych dla weryfikacji orzeczeń, sąd informuje strony w stosownych pouczeniach dołączanych do orzeczeń mogących być w przyszłości substratem zaskarżenia. Jak wynika z akt sprawy, przesyłka pocztowa zawierająca decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z 10 czerwca 2022 r. została Skarżącej doręczona 28 czerwca 2022 r., które to zdarzenie zapoczątkowało rozpoczęcie biegu 30-dniowego terminu ustawowego na wystąpienie ze skargą do sądu administracyjnego. Chodzi w tym względzie o jej nadanie m. in. w urzędzie pocztowym, wyekspediowanie do organu odwoławczego zobligowanego do nadania dalszego biegu środkowi zaskarżenia po myśli art. 54 § 2 p.p.s.a. Biorąc pod uwagę, że miesiąc czerwiec ma 30 dni, upływ rzeczonego terminu przypadał na koniec 28 lipca 2022 r., nie zaś 27 lipca 2022 r., jak omyłkowo wskazał w uzasadnieniu kwestionowanego orzeczenia Sąd pierwszej instancji. Powyższe uchybienie jest przy tym irrelewatne dla przeprowadzanej kontroli instancyjnej, bowiem skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie Skarżąca nadała w urzędzie pocztowym 29 lipca 2023 r. (k. 3), a więc po upływie 30-dniowego terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a., również przy przyjęciu oceny o nadaniu skargi w dacie późniejszej, tj. 28 czerwca 2022 r. Data nadania skargi inicjującej postępowanie przed Sądem pierwszej instancji widniejąca na stemplu pocztowym, umieszczonym na kopercie znajdującej się w aktach sprawy, jest przy tym zgodna z danymi widniejącymi w systemie śledzenia przesyłek pocztowych na stronie internetowej Poczty Polskiej. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.