II GZ 232/19

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 29 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia J. U. L. Sp. z o.o. w Sz. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 sierpnia 2019 r., sygn. akt VI SA/Wa 1539/19 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. U. L. Sp. z o.o. w Sz. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] maja 2019 r., nr [...] w przedmiocie nakazu rejestracji i ustalenia opłaty za używanie niezarejestrowanych odbiorników telewizyjnych postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 21 sierpnia 2019 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił J. U. L. Sp. z o.o. w Sz. wstrzymania wykonania decyzji Ministra Infrastruktury z dnia [...] maja 2019 r., w przedmiocie nakazu rejestracji i ustalenia opłaty za używanie niezarejestrowanych odbiorników telewizyjnych. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że we wniesionej na wymienioną decyzję skardze strona zawarła wniosek o wstrzymanie jej wykonania argumentując, że natychmiastowe wykonanie zaskarżonej decyzji skutkowałoby trudnymi do odwrócenia konsekwencjami w postaci pozbawienia skarżącej dysponowania środkami finansowymi Spółki w znacznej kwocie, niezbędnych do bieżącego regulowania należności, w tym ponoszenia bieżących kosztów spółki. Z tej przyczyny zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia dla Skarżącej skutków w zakresie regulowania zobowiązań finansowych. Sąd I instancji stwierdził, powołując przesłanki określone w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: p.p.s.a.), że okolicznością uzasadniającą wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w przedmiotowej sprawie nie może być jedynie ogólnikowe stwierdzenie, że wykonanie zaskarżonej decyzji może doprowadzić do utraty płynności finansowej. Wskazał ponadto, że Skarżąca nie dołączyła do wniosku żadnych dokumentów, z których wynikałaby jej obecna sytuacja finansowa, co uniemożliwia dokonanie oceny, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. J. U. L. Sp. z o.o. w Sz., zażaleniem zaskarżyła w całości postanowienie Sądu I instancji zarzucając mu naruszenie przepisów prawa procesowego w sposób mający wpływ na treść orzeczenia, tj. art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez uznanie, iż Skarżąca nie wykazała we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, w przypadku gdy wystarczającym jest uprawdopodobnienie istnienia okoliczności wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podnosząc ten zarzut strona wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Ministra Infrastruktury z dnia [...] maja 2019 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie znajduje uzasadnionych podstaw, wobec czego podlega oddaleniu. Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd, przed którym toczy się postępowanie kontrolujące akt lub czynność organu administracji publicznej jest uprawniony do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części, jeżeli w stosunku do strony – wnioskodawcy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przez pojęcie szkody użyte w przywołanym przepisie należy rozumieć taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Warunkiem zastosowania w stosunku do wnioskodawcy ochrony tymczasowej wynikającej z powołanego przepisu jest wykazanie przez stronę, że w związku z wykonaniem decyzji lub aktu administracji publicznej zachodzić będzie niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody bądź jej wykonanie spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Skoro zaś sąd orzeka o wstrzymaniu aktu lub czynności na wniosek skarżącego, to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek uzasadnienia wniosku, tak aby przekonać sąd do zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo stwierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Przenosząc powyższe rozważania na grunt tej sprawy, za prawidłową uznać należy ocenę wniosku Skarżącej, jakiej dokonał Sąd I instancji. Jak bowiem wynika z treści wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Ministra Infrastruktury z dnia [...] maja 2019 r., zawartego w skardze i odrębnym piśmie z dnia 6 czerwca 2019 r. w tym przedmiocie, Spółka poza ogólnikowym stwierdzeniem, że "natychmiastowe wykonanie decyzji skutkowałoby trudnymi do odwrócenia konsekwencjami w postaci pozbawienia skarżącego dysponowania środkami finansowymi spółki w znacznej kwocie, niezbędnych do bieżącego regulowania należności, w tym m.in., ponoszenia bieżących kosztów spółki", nie podała jakichkolwiek innych informacji na podstawie których możliwym byłaby ocen rzeczywistego lub choćby potencjalnego wpływu wykonania zaskarżonej decyzji na sytuację finansową Skarżącej spółki i jej zdolność dysponowania środkami finansowymi w aspekcie bieżącego regulowania należności. Jak również trafnie stwierdził Sąd I instancji Strona do wniosku nie dołączyła żadnego dokumentu lub materiału dowodowego, który przy tak sformułowanym żądaniu, umożliwiłby dokonanie oceny żądania przez pryzmat przesłanek określonych w powołanym art. 61 § 3 p.p.s.a. Również motywy zażalenia nie wpływają na odmienną ocenę wniosku, gdyż Skarżąca wskazała, w zakresie już podniesionej niezwykle skąpej argumentacji, jedynie że zatrudnia "800 pracowników na terenie całej Polski" co stanowi, wobec brak jakichkolwiek innych danych na temat kondycji i zdolności finansowych spółki, argument nie nadający do oceny w aspekcie przesłanek warunkujących zastosowanie ochrony tymczasowej. Reasumując, Strona ani nie wykazała, ani choćby nie uprawdopodobniła istnienia okoliczności wyrządzenia jej wykonaniem zaskarżonej decyzji znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Brak było wobec tego podstaw do uchylenia postanowienia Sądu I instancji, a tym bardziej wstrzymania wykonania decyzji Ministra Infrastruktury z dnia 16 maja 2019 r. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.