II SA/Ke 787/12

SENTENCJA Referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Dnia 17 grudnia 2012 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. J. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J. J. na postanowienie Wojewody z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia: I. zwolnić J. J. od kosztów sądowych ponad kwotę 100 zł już uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi, II. ustanowić dla J. J. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. UZASADNIENIE J.J. złożyła w dniu 12.XII.2012 r. formularz urzędowy PPF, wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie z jej skargi na postanowienie Wojewody z dnia [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Ze złożonego formularza i dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy wynika, że wnioskodawczyni jest bezrobotną bez prawa do zasiłku, nie osiąga żadnego dochodu i mieszka u brata. Skarżąca oświadczyła, że została wyrzucona z dotychczas zajmowanego mieszkania należącego do jej córki. W mieszkaniu tym pozostały wartościowe rzeczy stanowiące własność wnioskodawczyni. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz.1270) przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i wynagrodzenia fachowego pełnomocnika przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem. W rozpatrywanej sprawie, biorąc pod uwagę trudną sytuację majątkową i życiową skarżącej, przede wszystkim: bezrobocie, brak własnego dochodu i majątku, którym mogłaby swobodnie dysponować, uznano, że nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a zatem jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie. Przyznane prawo pomocy nie działa z mocą wsteczną i nie obejmuje zwrotu kwoty 100 zł już uiszczonej tytułem wpisu sądowego od skargi. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.