II SA/Gl 1156/23

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Artur Żurawik, Sędziowie Sędzia WSA Wojciech Gapiński, Sędzia WSA Renata Siudyka (spr.), , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 8 grudnia 2023 r. sprawy ze skargi E. O. (O.) na postanowienie Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia 26 maja 2023 r. nr WINB-WOA.7722.17.2023.AJ w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie legalności wykonanych robót budowlanych oddala skargę. UZASADNIENIE Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w M. (PINB) postanowieniem z dnia 20 grudnia 2022 r. nr [...], w związku z pismem E. O. (skarżąca) z dnia 9 grudnia 2022 r., odmówił wznowienia postępowania administracyjnego w przedmiocie legalności budowy wykonanego przyłącza kanalizacji deszczowej biegnącego od studni chłonnej przy bramie wjazdowej na terenie nieruchomości nr 1 przy ul. [...] w L., poprzez nieruchomość nr 2 należącą do Gminy L., do kanalizacji deszczowej w ul. [...], zakończonego ostateczną decyzją PINB z dnia 14 lipca 2022 r. nr [...] umarzającą przedmiotowe postępowanie administracyjne. W uzasadnieniu wskazał, że w dniu 9 grudnia 2022 r. PINB otrzymał pismo skarżącej, w treści którego wniosła o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją PINB umarzającą postępowanie administracyjne w przedmiocie legalności budowy wykonanego wskazanego przyłącza kanalizacji deszczowej, w związku z faktem nie uznania jej przez organ za stronę przedmiotowego postępowania administracyjnego. Wyjaśnił, iż w postępowaniu administracyjnego zakończonym ostateczną decyzją PINB umarzającą postępowanie nie został skarżącej przyznany przymiot strony albowiem przyłącze kanalizacji deszczowej znajduje się zgodnie z ustaleniami ww. postępowania w znacznej odległości od granicy nieruchomości należącej do skarżącej, a studzienka przy bramie wjazdowej do posesji przy ul. [...] w L. znajduje się w odległości około 16 m od granicy nieruchomości będącej własnością wyżej wymienionej. PINB stwierdził, że przyłącze nie wpływa na uprawnienia właścicielskie skarżącej, nie ogranicza bowiem możliwości zabudowy jej działki. O wydaniu przez PINB decyzji nr [...] w dniu 14 lipca 2022 r., pismem z dnia 22 lipca 2022 r., poinformowano skarżącą o sposobie załatwienia sprawy oraz o fakcie, że w postępowaniu administracyjnym nie został przyznany jej przymiot strony postępowania administracyjnego. Wskazane pismo skarżąca odebrała w dniu 25 lipca 2022 r., co potwierdziła własnoręcznym podpisem. Odnosząc się do instytucji przywrócenia terminu do wniesienia odwołania PINB odniósł się do treści art. 58 k.p.a. i zauważył, że od dowiedzenia się przez skarżącą o decyzji PINB z dnie 14 lipca 2022 r., a także o tym, że w postępowaniu administracyjnym nie został przyznany jej przymiot strony postępowania administracyjnego do dnia złożenia w dniu 9 grudnia 2022 r. wniosku o wznowienie postępowania, upłynęły ponad 4 miesiące. W zażaleniu na postanowienie PINB skarżąca podniosła, że posiada interes prawny w powyższym postępowaniu, ponieważ brak kanalizacji deszczowej od posesji na ul. [...] i [...] do ul. [...] jest przyczyną zalewania jej domu. Dalej wskazała, iż sprawa nie dotyczy legalności budowy przedmiotowego przyłącza, a braku przyłącza posesji [...] i [...] do kanalizacji miejskiej deszczowej, która znajduje się w ul. [...] W dodatkowych wyjaśnieniach wniesionych do Śląskiego Wojewódzkiego Inspektoratu Budowlanego w Katowicach (SWINB) w dniu 28 stycznia 2023 r. podniosła, że pismo PINB z dnia 22 lipca 2022 r., które skarżąca odebrała w dniu 25 lipca 2022 r. nie zawierało decyzji nr [...] z dnia 14 lipca 2022 r. PINB oraz pouczenia o odwołaniu. W dniu 3 marca 2023 r. skarżąca złożyła dodatkowe pisma w przedmiotowej sprawie. SWINB postanowieniem z dnia 26 maja 2023 r. nr WINB-WOA.7722.17.2023.AJ, po rozpatrzeniu zażalenia skarżącej na postanowienie PINB z dnia 20 grudnia 2022 r., utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy w całości. W uzasadnieniu przedstawił przebieg postępowania według chronologii zdarzeń. Po dokonaniu analizy zgromadzonych akt sprawy SWINB zaznaczył, że postępowanie wznowieniowe nie jest kolejną instancją zwykłego postępowania tylko postępowaniem nadzwyczajnym. Jest ono instytucją procesową stwarzającą możliwość ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy zakończonej decyzją ostateczną i stanowi wyjątek od zasady trwałości decyzji administracyjnych, wyrażonej w art. 16 k.p.a. Jeśli podmiot składający podanie o wznowienie postępowania powołuje się na przysługującą mu w sprawie legitymację materialnoprawną i istnieją co do tego wątpliwości, ich wyjaśnienie nastąpić powinno po uprzednim wznowieniu postępowania zgodnie z art. 149 § 1 k.p.a. W przypadku, gdy organ oceni, że wniosek o wznowienie postępowania nie spełnia warunków określonych w art. 145 § 1 k.p.a., jest zobligowany do wydania postanowienia o odmowie wznowienia postępowania, stosownie do art. 149 § 3 k.p.a. Orzekanie w fazie poprzedzającej wszczęcie postępowania administracyjnego (wznowienie postępowania) sprowadza się do stwierdzenia przez organ podmiotowej i przedmiotowej dopuszczalności wznowienia postępowania na wniosek osoby, która o to w swoim podaniu wystąpiła. Zgodnie z art. 147 k.p.a. wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 §1 pkt 4 k.p.a. następuje tylko na żądanie strony. Przy czym stroną postępowania może być wyłącznie podmiot, który wykaże swój interes prawny w rozstrzygnięciu konkretnej sprawy. Natomiast mieć interes prawny w postępowaniu administracyjnym znaczy to samo, co ustalić przepis prawa materialnego powszechnie obowiązującego, na którego podstawie można skutecznie żądać czynności organu z zamiarem zaspokojenia jakiejś własnej potrzeby albo żądać zaniechania lub ograniczenia czynności organu, sprzecznych z potrzebami danego podmiotu. Od tak pojmowanego interesu prawnego należy odróżnić interes faktyczny, kiedy to co prawda dany podmiot jest zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, nie może jednak wskazać przepisu prawa powszechnie obowiązującego, który stanowiłby podstawę jego roszczenia i w konsekwencji uprawniał do żądania stosownych czynności organu administracji. Posiadanie przez podmiot statusu strony nie zależy więc od subiektywnej oceny tego podmiotu w tym zakresie, zaś okoliczności występujące w danej sprawie muszą w sposób niebudzący wątpliwości wskazywać na przesłanki określone w art. 28 k.p.a. SWINB stwierdził, że skarżąca nie jest stroną postępowania administracyjnego zakończonego decyzją ostateczną PINB z dnia 14 lipca 2022 r. Wskazał, że postępowanie w sprawie legalności budowy wykonanego przyłącza kanalizacji deszczowej zostało zainicjowanej na wskutek wniesionego pisma przez skarżącą z dnia 21 listopada 2021 r. PINB pismem z dnia 22 lipca 2022 r. powiadomił skarżącą o sposobie załatwienia sprawy dotyczącej legalności budowy wykonania przedmiotowego przyłącza kanalizacji deszczowej oraz o fakcie, iż w przedmiotowym postępowaniu administracyjnym nie został przyznany jej przymiot strony postępowania administracyjnego. Wskazane pismo skarżąca odebrała w dniu 25 lipca 2022 r., co potwierdza zwrotne potwierdzenie odbioru .W powyższym piśmie PINB podkreślił, iż przyłącze znajduje się w znacznej odległości od granicy nieruchomości skarżącej, nie wpływa na uprawnienia właścicielskie skarżącej oraz nie ogranicza zabudowy jej działki. Podkreślił, że skarżąca, nie będąc stroną postępowania administracyjnego zakończonego decyzją PINB z dnia 14 lipca 2022 r. powinna we wniosku o wznowienie postępowania wykazać jakie normy prawa powszechnie obowiązującego uprawniają ją do udziału w postępowaniu w przedmiotowej sprawie. W ocenie SWINB skarżąca takich norm prawnych nie wskazała. Samo powołanie się przez skarżącą, iż posiadała status strony w postępowaniu dotyczącym zażalenia pokrzywdzonej E. O. na postanowienie Prokuratora Prokuratury Rejonowej w M. z dnia 30 czerwca 2022 r., sygn. akt [...] o odmowie wszczęcia śledztwa nie przesądza o przyznaniu skarżącej przymiotu strony w niniejszym postępowaniu. Zdaniem SWINB wskazany przez skarżącą fakt odziaływania przyłącza kanalizacji deszczowej na jej nieruchomość nie może być także uznany w niniejszym postępowaniu jako podstawa jej interesu prawnego do udziału w postępowaniu w charakterze strony. Skarżąca wykazała jedynie istnienie interesu faktycznego w żądaniu wznowienia postępowania, co jest niewystarczające do wydania postanowienia w przedmiocie wznowienia postępowania i dalej badania przez organ przesłanek wznowieniowych. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na postanowienie SWINB wyraziła niezadowolenie z rozstrzygnięcia wskazując, że "zostało wydane z niedotrzymaniem terminu oraz ukrywaniem nieprawidłowości w temacie braku kanalizacji deszczowej w L. od posesji ul. [...] do ul. [...]. W uzasadnieniu powieliła stanowisko prezentowane w zażaleniu wskazując, że ukrywa się przedłożone przez nią dowody w sprawie. Podkreśliła, że PINB pisze o legalności kanalizacji, której nie ma. Załączyła do skargi kserokopie pism. W piśmie procesowym z dnia 14 listopada 2023 r. ustanowiony z urzędu pełnomocnik skarżącej zauważył, że zdaniem skarżącej ani PINB, ani SWINB nie podjęły czynności zmierzających do wszechstronnego wyjaśnienia stanu faktycznego leżącego u podstaw wniosku strony o wznowienie postępowania, czym naruszone zostały jej słuszne interesy; żaden z organów nie udzielił jej wystarczających informacji dotyczących jej praw i obowiązków w zakresie rozpoznawanego wniosku; sposób przeprowadzenia postępowania w przedmiocie wniosku nie pogłębia zaufania skarżącej do organów władzy publicznej. Wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia PINB; rozpoznanie sprawy na rozprawie, zasądzenie o organów administracji na rzecz skarżącej kosztów postępowania, według norm przepisanych; przyznanie pełnomocnikowi kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w niniejszej sprawie według norm przepisanych oświadczając, że koszt nie zostały pokryte, ani w całości , ani w części. W uzasadnieniu podniósł, że zostały naruszone zasady postępowania administracyjnego, a to art. 9 k.p.a. i art. 7 k.p.a. Zdaniem skarżącej wymóg wskazania konkretnych przepisów prawa powszechnie obowiązującego jest zbyt daleko idący. Natomiast z treści złożonego przez skarżącą pisma z dnia 24 listopada 2021 r. wynika, że skarżąca jest zainteresowana kwestią zalewania jej nieruchomości przez sąsiada, a nie wyjaśnieniem legalności wykorzystywanych przez niego urządzeń drenażowych. W ocenie skarżącej rozpoznanie jej skargi na posiedzeniu niejawnym nie daje należytej ochrony jej praw. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje; Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Kontrola legalności zaskarżonego postanowienia przeprowadzona w oparciu o postanowienia art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r., poz. 2492) wykazała, że zaskarżone postanowienie nie odpowiada wymogom prawa. Zgodnie z brzmieniem art. 145 § 1 pkt.1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634) sąd administracyjny uwzględnia skargę na postanowienie, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy albo stwierdza nieważność zaskarżonej postanowienia w całości lub części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego. Oznacza to, że nie każde naruszenie przepisów prawa będzie uzasadniało uwzględnienie wniesionej skargi do sądu administracyjnego, a jedynie takie, które będzie miało znaczenie dla kontrolowanego rozstrzygnięcia. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy wynika z treści art. 134 § 1 p.p.s.a.. Zgodnie z tą regulacją sądy rozpoznając skargi nie są związane ich zarzutami, podstawą prawną ani formułowanymi przez strony wnioskami. W świetle przywołanych regulacji sąd administracyjny dokonując kontroli rozstrzygnięć organów administracji kieruje się wyłącznie kryterium legalności, czyli zgodności z przepisami prawa materialnego i procesowego rozstrzygnięć organów administracji publicznej. Oznacza to, że w ramach takiej kontroli sąd nie może kierować się względami słuszności czy zasadami współżycia społecznego. Sprawa ta rozpoznana została w trybie uproszczonym, a wynika to z postanowień art. 119 pkt. 3 p.p.s.a., zgodnie z którym w trybie tym rozpoznaje się skargi, gdy ich przedmiotem jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Postanowienie o odmowie wznowienia postępowania wydaje się po dokonaniu czysto formalnej oceny podstaw wznowienia (po analizie, czy strona powołała w ogóle okoliczność, która mogłaby stanowić podstawę wznowienia) wtedy, gdy w sposób oczywisty brak jest związku przyczynowego między wskazaną podstawą wznowienia, a treścią decyzji ostatecznej kończącej postępowanie, a ponadto, gdy przeszkody do wznowienia są łatwo dostrzegalne, a ich stwierdzenie nie wymaga prowadzenia analiz lub uzyskiwania dodatkowych wyjaśnień. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem kontroli sprawowanej w oparciu o powyższe kryteria było postanowienie SWINB, utrzymujące w mocy postanowienie organu I instancji o odmowie wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją PINB z dnia 14 lipca 2022 r. umarzającą postępowanie w przedmiocie legalności budowy wykonanego przyłącza kanalizacji deszczowej biegnącego od studni chłonnej przy bramie wjazdowej na terenie nieruchomości nr 1 przy ul. [...] w L., poprzez nieruchomość nr 2 należącą do Gminy L., do kanalizacji deszczowej w ul. [...]. Kontrolowane postanowienia zostały wydane w związku z zabiegami skarżącej o uruchomienie instytucji wznowienia postępowania. Koniecznym jest zatem najpierw odniesienie się do istoty tej instytucji. W granicach przedmiotu sprawy załatwionej zaskarżonym postanowieniem, wymaga przypomnienia, że wznowienie postępowania jest instytucją procesową pozwalającą na ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną w sytuacji, gdy postępowanie prowadzące do jej wydania było dotknięte kwalifikowaną wadą, wyliczoną enumeratywnie w przepisach art. 145-145b k.p.a. Złożenie wniosku o wznowienie nie prowadzi do wszczęcia postępowania, ale skutkuje podjęciem przez organ czynności proceduralnych podejmowanych w celu określenia dopuszczalności wznowienia postępowania. Rozstrzygnięcie o odmowie wznowienia postępowania przybiera formę postanowienia (art. 149 § 3 k.p.a.). Podstawy do jego wydania zachodzą przede wszystkim wtedy, gdy organ ma do czynienia z żądaniem, o którym mowa w art. 147 k.p.a., i zarazem stwierdza, że brakuje choćby jednej z przesłanek formalnych uruchomienia trybu wznowienia postępowania. W szczególności podstawy te zachodzą w przypadku niezakończenia sprawy decyzją ostateczną, niewskazania w podaniu przewidzianej prawem przyczyny wznowienia, złożenia żądania z uchybieniem terminowi, czy też złożenia żądania przez podmiot niemający statusu strony (por. T. Kiełkowski [w:] Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, red. H. Knysiak-Sudyka, Warszawa 2019, s. 1027). Kontroli legalności w niniejszej sprawie nie stanowiła decyzja PINB z dnia 14 lipca 2022 r., skarżąca nie była stroną postępowania (co zasadnie uargumentował organ II instancji), tym samym zarzuty odnoszące się do treści tej decyzji nie mogły być w niniejszej sprawie oceniane. Postanowienia będące przedmiotem kontroli Sądu zostały wydane w jednym z nadzwyczajnych trybów postępowania administracyjnego, jakim jest postępowanie wznowieniowe. Zgodnie z treścią art. 149 k.p.a., wznowienie postępowania następuje w drodze postanowienia (§ 1). Postanowienie stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy (§ 2). Odmowa wznowienia postępowania następuje w drodze postanowienia (§ 3), na które służy zażalenie (§ 4). Z powyższych przepisów wynika, że postępowanie w sprawie wznowienia postępowania przebiega w dwóch etapach. Pierwszy z nich inicjuje złożenie podania o wznowienie postępowania i w jego ramach organ dokonuje wstępnej oceny wniosku, badając czy jest on oparty na wymienionych w art. 145 § 1 lub art. 145a k.p.a. przesłankach wznowienia postępowania, jak również czy został wniesiony z zachowaniem terminów, o których mowa w art. 148 k.p.a. W myśl tego ostatniego przepisu, podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania (§ 1). Termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji (§ 2). Wniesienie skargi po terminie lub brak wskazania w skardze podstawy wznowieniowej skutkują odmową wznowienia postępowania. W niniejszej sprawie skarżąca domaga się wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją PINB z dnia 14 lipca 2022 r., opierając swój wniosek na podstawie wskazanej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Dlatego też organ, przystępując do badania przesłanek formalnych wniosku opartego na tej podstawie, musiał przede wszystkim określić moment, w którym rozpoczął swój bieg termin, o którym mowa w art. 148 § 2 k.p.a., tj. kiedy strona dowiedziała się o decyzji. Zdaniem organów datą tą jest dzień 25 lipca 2022 r., t.j. dzień odebrania przez skarżącą pisma z dnia 22 lipca 2022 r., w którym poinformowano skarżącą o wydaniu w dniu 14 lipca 2022 r. decyzji nr [...] umarzającej postępowanie w sprawie wszczętej w związku z pismem skarżącej z dnia 24 listopada 2021 r. , o sposobie załatwienia sprawy oraz o fakcie, że w postępowaniu administracyjnym nie został przyznany jej przymiot strony postępowania administracyjnego. Pismo PINB z dnia 22 lipca 2022 r. zostało odebrane przez skarżącą 25 października 2022 r. co dokumentuje jej własnoręczny podpis na zwrotnym potwierdzeniu odbioru (k. 24 akt I instancji). Tym samym termin miesięczny do złożenia wniosku o wznowienia postępowania biegł od dnia otrzymania przez skarżącą ww. pisma. Z treści art. 57 § 3 k.p.a. wynika, że terminy określone w miesiącach kończą się z upływem tego dnia w ostatnim miesiącu, który odpowiada początkowemu dniowi terminu, a gdyby takiego dnia w ostatnim miesiącu nie było - w ostatnim dniu tego miesiąca. Zgodnie zaś z art. 57 § 4 k.p.a., jeżeli koniec terminu przypada na dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się najbliższy następny dzień powszedni. Termin uważa się przy tym za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (art. 57 § 5 pkt 2 k.p.a). Tymczasem jak wynika z akt sprawy skarżąca wniosła pismo o wznowienie postępowania w dniu 9 grudnia 2022 r. W orzecznictwie ugruntowany jest pogląd, że zwrot "strona dowiedziała się o decyzji" należy rozumieć w ten sposób, że strona uzyskała informacje pozwalające na zidentyfikowanie decyzji, której jej nie doręczono, w stopniu pozwalającym na sformułowanie żądania wznowienia postępowania. Nie jest przy tym konieczne, aby strona dokładnie poznała treść rozstrzygnięcia. Za zasadne uznać należy stanowisko organów, że skarżąca w dniu 25 lipca 2022 r. była świadoma istnienia decyzji PINB z dnie 14 lipca 2022 r. Przypomnieć nadto należy, że zgodnie z art. 28 k.p.a. stroną postępowania administracyjnego jest podmiot, którego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie lub gdy żąda on od organu czynności ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Sąd w składzie orzekającym przychyla się do stanowiska organów, że okoliczność znacznego oddalenia działki skarżącej od przyłącza kanalizacji deszczowej nie wpływa na jej uprawnienia właścicielskie, nie ogranicza bowiem możliwości zabudowy jej działki, co nie daje podstawy do wywiedzenia źródła interesu prawnego. Podkreślenia wymaga, że elementem koniecznym, by uznać interes prawny właścicielki sąsiedniej nieruchomości jest to, że działka znajduje się w strefie oddziaływania konkretnego obiektu znajdującego się na innej działce. Interes prawny to interes oparty na prawie lub chroniony przez prawo. Oznacza to, że podmiot może uzyskać status strony w postępowaniu administracyjnym, jeśli zostanie ustalony konkretny przepis prawa materialnego, na którego podstawie można skutecznie żądać podjęcia stosownych czynności przez organ albo żądać ich zaniechania. Interes prawny charakteryzuje się tym, że jest on indywidualny, konkretny, aktualny i obiektywnie sprawdzalny, a jego istnienie znajduje potwierdzenie w okolicznościach faktycznych, będących przesłankami zastosowania przepisu prawa materialnego. W nawiązaniu do wywodów przedstawionych w uzasadnieniu skargi oraz piśmie procesowym z dnia 14 listopada 2023 r. stwierdzić należy, że nie mogły odnieść one żadnego skutku, gdyż zmierzały one do wykazania potrzeby prowadzenia postępowania administracyjnego w sprawie braku kanalizacji deszczowej w L. od posesji [...] do ul. [...], a więc zupełnie innego przedmiotu postępowania niż wskazany we wniosku skarżącej z dnia 9 grudnia 2021 r. o wznowienie postępowania i przyznanie statusu strony w sprawie [...]. Zauważyć należy, że zagadnienia merytoryczne mogłyby stanowić przedmiot rozważań wyłącznie w ramach drugiego etapu postępowania wznowieniowego, do którego organ przechodzi dopiero po wydaniu postanowienia o wznowieniu postępowania, a co wobec odmowy wznowienia w niniejszej sprawie nie miało miejsca. Jednocześnie żadna z tych podniesionych w skardze okoliczności nie była w stanie podważyć istnienia wskazanych powyżej formalnych przeszkód do wznowienia postępowania. Ze względu na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach nie znalazł podstaw do stwierdzenia naruszenia prawa i skargę oddalił jako nieuzasadnioną na podstawie art. 151 p.p.s.a.