II OZ 701/23

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Tomasz Bąkowski po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P.W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 26 września 2023 r., sygn. akt II SA/Go 471/23 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi P.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zielonej Górze z dnia 10 maja 2023 r., nr SKO-1397/31-L/23 w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim postanowieniem z dnia 26 września 2023 r., sygn. akt II SA/Go 471/23, odrzucił skargę P.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zielonej Górze z dnia 10 maja 2023 r., nr SKO-1397/31-L/23 w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy oraz postanowił o zwrocie z urzędu od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skarżącej P.W. kwotę 500 (pięćset) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. Postanowienie to zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy. Pismem z 23 czerwca 2023 r. P.W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zielonej Górze z dnia 10 maja 2023 r., nr SKO-1397/31-L/23 utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza I. z dnia 16 stycznia 2023 r., nr 4.2023 o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie elektrowni fotowoltaicznej [...] o mocy do 68 MW, zlokalizowanej na dz. nr [...], obręb C., dz. nr [...], [...], obręb B., gmina I. (na wniosek P. sp. z o.o. z siedzibą w G.). Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 1 sierpnia 2023 r. wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi, przez: 1) podanie numeru PESEL skarżącej, 2) nadesłanie dziewięciu egzemplarzy odpisu skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a."). Jednocześnie na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z tej samej daty wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a.). Wezwania doręczono skarżącej w dniu 7 sierpnia 2023 r. W piśmie nadanym do Sądu 14 sierpnia 2023 r. skarżąca wskazała swój numer PESEL. Pismo to nie było jednak opatrzone podpisem strony. Do pisma skarżąca dołączyła też dziewięć egzemplarzy kserokopii skargi. Ponadto, jak wynika z informacji udzielonej przez Oddział Finansowo-Budżetowy, do 18 sierpnia 2023 r. skarżąca nie dokonała wpłaty na rachunek bankowy Sądu. Z załączonego do akt sprawy elektronicznego dokumentu polecenia przelewu wynika, że wpis sądowy od skargi został uiszczony w dniu 25 sierpnia 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim uznał, że skarga podlega odrzuceniu. Sąd przypomniał, że w niniejszej sprawie wezwania do usunięcia braków formalnych skargi oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi doręczono skarżącej 7 sierpnia 2023 r. Wobec tego zakreślony w wezwaniach siedmiodniowy termin na uzupełnienie braków formalnych skargi oraz uiszczenie wpisu sądowego od skargi upłynął 14 sierpnia 2023 r. W zakreślonym przez Sąd terminie skarżąca nie uzupełniła braków skargi, albowiem nadesłała jedynie kserokopie skargi, ani nie uiściła wpisu sądowego od skargi. W wyjaśnił też, że podjęcie czynności procesowych (np. uiszczenie wpisu sądowego) po terminie jest równoznaczne z ich niepodjęciem. Zgodnie bowiem z art. 85 p.p.s.a czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. P.W. wniosła zażalenie na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i w konsekwencji jego zmianę przez wydanie rozstrzygnięcia polegającego na odmowie wydania przedmiotowej decyzji. W zażaleniu wskazano, że płatność umknęła skarżącej, podczas przesyłania uzupełnionej dokumentacji, a wyjeżdżając do małżonka skarżąca nie wzięła ze sobą otrzymanego pisma z nr rachunku. Po powrocie do C. dostrzegła niedopatrzenie i w trybie pilnym wpłaciła przedmiotowe pieniądze. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Do zadań Sądu I instancji po wpłynięciu środka odwoławczego należy m.in. zbadanie czy został uiszczony przewidziany prawem wpis. W przypadku, gdy wpis nie został uiszczony, Sąd wzywa do usunięcia braku fiskalnego. Jeśli wskazane uchybienie nie zostanie w wyznaczonym terminie usunięte, Sąd I instancji postanawia na podstawie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. o odrzuceniu środka odwoławczego. Na postanowienie to przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, zgodnie z art. 194 § 1 pkt 7 i 8 p.p.s.a. W pierwszej kolejności należy zaznaczyć, że żaląca została prawidłowo wezwana do uiszczenia wpisu doręczonym 7 sierpnia 2023 r. zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z 1 sierpnia 2023 r. wzywającym P.W. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 (pięćset) złotych, stosownie do § 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2021 r. poz. 535). Jednocześnie została ona prawidłowo pouczona o rygorze niezastosowania się do wezwania. Skarżąca nie sprostała powyższemu w zakreślonym przez Sąd I instancji terminie. Nieuiszczenie wpisu jest szczególnym rodzajem braku formalnego skargi, który powstaje nie z datą jej wniesienia, lecz dopiero gdy skarżąca, pomimo wezwania, nie uiści wpisu we wskazanym przez sąd terminie. Z tego też powodu samodzielną podstawą do odrzucenia skargi w przypadku nieuiszczenia wpisu sądowego jest art. 220 § 3 p.p.s.a. Podnoszone w zażaleniu okoliczności związane z nieuwagą, czy pominięciem wezwania mogą świadczyć o niedołożeniu należytej staranności w dbaniu o własne interesy, natomiast w żadnym wypadku nie mogą świadczyć o wadliwości postanowienia Sądu I instancji. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.