I SAB/Wr 340/23

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Kieres po rozpoznaniu w dniu 27 października 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi M. C. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić Skarżącemu kwotę 100 (słownie: sto) zł uiszczoną tytułem wpisu od skargi. UZASADNIENIE Pismem z 14 września 2023 r. Skarżący (M. C.) został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi przez podanie nr PESEL, w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Ww. wezwanie zostało doręczone w trybie art. 73 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.) – dalej jako p.p.s.a. Przesyłka po dwukrotnym awizowaniu została pozostawiona w aktach ze skutkiem doręczenia na dzień 4.10.2023 r. (k. 18 akt sądowych). Z akt sprawy wynika, że brak formalny skargi nie został uzupełniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni. Natomiast stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuci skargę, gdy w wyznaczonym przez przewodniczącego terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. W sprawie, Skarżący w skardze nie podał swojego nr PESEL, do czego był zobowiązany na podstawie art. 46 § 2 pkt 1 lit b) p.p.s.a. Skarżącemu formalnie doręczono odpowiednie wezwanie w trybie prawnej fikcji doręczenia. Po wyczerpaniu procedury umożliwiającej uzupełnienie braku formalnego skargi, brak ten w przewidzianym przez przepisy terminie (do końca 11 października 2023 r.) nie został nieuzupełniony. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. skargę odrzucił, orzekając jak w pkt I sentencji postanowienia. Orzeczenie w pkt II o zwrocie uiszczonego wpisu znajduje oparcie w art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego.