II OW 20/24

SENTENCJA Dnia 13 listopada 2024 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Grzegorz Czerwiński Sędziowie: Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz Sędzia NSA Paweł Miładowski (spr.) po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie Wrocławskiem o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego w Powiecie Wrocławskim, a Powiatowy Inspektorem Nadzoru Budowlanego w Środzie Śląskiej w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpatrzenia sprawy stanu technicznego elementów mostu postanawia: 1) odrzucić wniosek; 2) zwrócić Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Powiecie Wrocławskiem ze środków budżetowych Naczelnego Sądu Administracyjnego kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od wniosku o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego. UZASADNIENIE Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Powiecie Wrocławskim, stosownie do art. 15 § 1 pkt 4 oraz § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), zwanej dalej "K.p.a.", oraz art. 22 § 2 oraz 22 § 3 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), zwanej dalej "K.p.a.", wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego z wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego w Powiecie Wrocławskim, a Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego w Środzie Śląskiej w sprawie dotyczącej wskazania właściwego organu administracji państwowej do rozpoznania sprawy stanu technicznego elementów mostu nad rzeką S., działka nr [...], obręb [...], gmina [...]. W odpowiedzi na wniosek Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego w Środzie Śląskiej podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w piśmie z 1 sierpnia 2024 r., uznające Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie Wrocławskim jako organ właściwy w sprawie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 15 § 1 pkt 4 i § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga spory o właściwość oraz spory kompetencyjne w przypadkach określonych w art. 4 p.p.s.a. oraz art. 22 § 1 pkt 1 i § 2 K.p.a. Należy wskazać, że z art. 22 § 1 K.p.a., określającego organy właściwe do rozstrzygania sporów o właściwość, wynika ogólna reguła, że organem takim jest najbliższy, wspólny dla organów pozostających w sporze, organ wyższego stopnia (B. Adamiak [w:] Komentarz, 1996, s. 117). Reguła ta obejmuje terenowe organy rządowej administracji zespolonej, co wynika z art. 22 § 1 pkt 2, 3 i 6 K.p.a. W niniejszej sprawie zaistniał spór o właściwość pomiędzy dwoma Powiatowymi Inspektorami Nadzoru Budowlanego, a więc, po pierwsze, organami równorzędnymi mającymi nad sobą wspólny organ wyższego stopnia – Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (art. 83 ust. 2 Prawa budowlanego); a po drugie, organami administracji rządowej zespolonej szczebla powiatowego (art. 33b pkt 3 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym; Dz. U. z 2024 r. poz. 107), posiadającymi właściwość miejscową na terenie tego samego województwa, tj. Województwa Dolnośląskiego. W tej sytuacji należy uwzględnić, że zgodnie z art. 22 § 1 pkt 3 K.p.a., w sytuacji gdy spór o właściwość zaistniał między organami administracji zespolonej w jednym województwie, z wyjątkiem kierowników służb, inspekcji i straży administracji zespolonej tego samego powiatu, działających w imieniu własnym lub w imieniu starosty – taki spór rozstrzyga wojewoda jako zwierzchnik rządowej administracji zespolonej w województwie (art. 3 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 23 stycznia 2009 r. o wojewodzie i administracji rządowej w województwie; Dz. U. z 2023 r. poz. 190). Oznacza to, że Naczelny Sąd Administracyjny nie ma kompetencji do rozstrzygnięcia sporu o właściwość między organami administracji rządowej zespolonej. Brak właściwości sądu do rozpoznania sprawy stanowi przesłankę do odrzucenia wniosku (art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a.). Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 15 § 2, art. 64 § 3 oraz art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu. O zwrocie wpisu sądowego od wniosku orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.