VI SA/Wa 5967/23

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Kozik po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 29 sierpnia 2023 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia: stwierdzić swoją niewłaściwość i przekazać sprawę sądowi właściwemu - Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie UZASADNIENIE M. M. (dalej "Skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 29 sierpnia 2023 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej, która została wydana m.in. na podstawie art. 92a ustawy z 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz.U. z 2022 r. poz. 2201). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sąd przed przystąpieniem do rozpoznania skargi w pierwszej kolejności zobowiązany jest zbadać swoją właściwość miejscową, a dopiero w następstwie tego ustalenia skargę rozpoznać, bądź przekazać według właściwości innemu sądowi administracyjnemu. O właściwości miejscowej sądów administracyjnych stanowi art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.) - dalej "p.p.s.a.". Zgodnie z tym przepisem do rozpoznania sprawy właściwy jest ten wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Od powyższej zasady przewidziano jednak wyjątki. Jednym z nich jest rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 18 kwietnia 2011 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego (Dz. U. z 2011 r. Nr 89, poz. 506 ze zm.), które w § 1 przewiduje, że rozpoznawanie spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego dotyczących nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 92a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym, przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę. W niniejszej sprawie miejscem zamieszkania i prowadzenia działalności Skarżącej jest Lublin, czyli obszar województwa lubelskiego. Tym samym sądem właściwym do rozpoznania niniejszej skargi, w myśl powołanych wyżej przepisów jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie. Zgodnie bowiem z § 1 pkt 6 rozporządzenia Prezydenta RP z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. 2003 r., Nr 72 poz. 652 ze zm.) sądem właściwym dla obszaru województwa lubelskiego jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie. Stosownie zaś do art. 59 § 1 p.p.s.a., jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 59 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.