II SAB/Wr 226/24
Адміністративні суди2024-04-26
Номер справи
II SAB/Wr 226/24
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Дата рішення
2024-04-26
Тип
Postanowienie WSA we Wrocławiu
Судді
Olga Białek
Резолютивна частина
*Odrzucono skargę
Текст рішення
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Olga Białek po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi P. B. na przewlekłość Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wydania zaświadczenia potwierdzającego datę złożenia wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: odrzucić skargę.
UZASADNIENIE
Pismem z dnia 26 stycznia 2024 r. P. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na przewlekłość Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wydania zaświadczenia potwierdzającego datę złożenia wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 7 marca 2024 r. wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w kwocie 100 zł, oraz do usunięcia braków formalnych skargi przez podanie numeru PESEL bądź złożenie oświadczenia o nieposiadaniu numeru PESEL – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłka zawierająca wezwania została doręczona skarżącej (zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru – k. 13 akt sądowych) w dniu 26 marca 2024 r., jednak do dnia wydania niniejszego postanowienia czynności wskazane w wezwaniach nie zostały wykonane.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.). - dalej: p.p.s.a., skarga wniesiona do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym.
Z kolei art. 49 § 1 p.p.s.a. stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Ten przepis należy odczytywać w kontekście regulacji art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., który stanowi, że sąd zobligowany jest odrzucić skargę w sytuacji, gdy jej braki formalne nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie.
Zgodnie natomiast z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., pismo strony powinno zawierać, w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie, numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, jeżeli jest obowiązana do jego posiadania albo posiada go, nie mając takiego obowiązku. Ustawodawca nie przewidział żadnych wyjątków od obowiązku strony określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. Niezachowanie określonego w powołanym przepisie wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., bez względu na to czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 lipca 2023 r., sygn. akt II GPS 3/22 – dostępne w CBOSA).
Wezwanie do usunięcia wyżej opisanego braku formalnego skargi zostało doręczone skarżącej w dniu 26 marca 2024 r. Ostatnim dniem 7-dniowego terminu był zatem 2 kwietnia 2024 r. (wtorek). Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że w zakreślonym terminie brak skargi nie został uzupełniony.
Niezależnie od powyższego należy zaznaczyć, że skarżąca została także wezwana do uiszczenia wpisu od skargi i z tego obowiązku również się nie wywiązała. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie zaś żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skoro skarżąca nie uiściła wpisu od skargi to jest ona dotknięta także brakiem fiskalnym.
Mając zatem na uwadze stan faktyczny niniejszej sprawy i fakt, że skoro skarżąca, mimo upływu zakreślonego terminu, nie uzupełniła braków formalnych skargi, złożona przez nią skarga podlegała odrzuceniu, co orzeczono w sentencji postanowienia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.