I OW 119/23

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Przewodniczący: Sędzia NSA Elżbieta Kremer Sędziowie NSA Zygmunt Zgierski (spr.) del. WSA Maria Grzymisławska-Cybulska po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Powiatu K. o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Powiatem K. a Miastem R. przez wskazanie organu właściwego do wydania skierowania do placówki opiekuńczo-wychowawczej oraz ponoszenia średnich miesięcznych wydatków przeznaczonych na utrzymanie w placówce opiekuńczo-wychowawczej postanawia: umorzyć postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym UZASADNIENIE Pismem z 26 kwietnia 2023 r. Starosta K. wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego z wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu o właściwość zaistniałego między tym organem a Prezydentem Miasta R. w sprawie wydania skierowania małoletniej do placówki opiekuńczo-wychowawczej oraz ponoszenia średnich miesięcznych wydatków przeznaczonych na jej utrzymanie w placówce opiekuńczo-wychowawczej, przez wskazanie Prezydenta jako organu właściwego w sprawie. W uzasadnieniu organ wskazał, że postanowieniem z 28 lipca 2022 r. Sąd Rejonowy w Rudzie Śląskiej III Wydział Rodzinny i Nieletnich udzielił zabezpieczenia w sprawie na czas toczącego się postępowania w ten sposób, że postanowił umieścić małoletnią M.D. w placówce opiekuńczo-wychowawczej typu interwencyjnego. Postanowienie to zostało następnie zmienione postanowieniem z dnia 17 listopada 2022 r. na placówkę opiekuńczo-wychowawczą typu socjalizacyjnego. Właściwość miejscowa sądu została ustalona z uwagi na miejsce zamieszkania matki zainteresowanej. Wnioskodawca poinformował także, że zainteresowana z uwagi na stan zdrowia została na początku listopada 2022 r. wypisana z placówki medycznej. Jak zaznaczył adres zamieszkania opiekuna zainteresowanej z dniem 10 września 2022 r. zmienił się z R. na L. Zdaniem wnioskodawcy dalsze działania w sprawie jako wynikające z pierwotnego postanowienia sądu powinny być podejmowane przez Miasto R. Wnioskodawca poinformował także, że kierując się dobrem dziecka w dniu 9 listopada 2022 r. w celu zapewnienia jej miejsca pobytu do czasu rozstrzygnięcia sporu o właściwość zainteresowaną umieszczono w Placówce Opiekuńczo-Wychowawczej nr 2 w D. W odpowiedzi na wniosek Prezydent Miasta R. wniósł o oddalenie wniosku bądź wskazanie, że organem właściwym do skierowania zainteresowanej do palcówki opiekuńczo-wychowawczej jest Starosta K., a do ponoszenia średnich miesięcznych wydatków przeznaczonych na utrzymanie w placówce opiekuńczo-wychowawczej zobowiązany jest Powiat K. Uzasadniając swoje stanowisko wskazał, że zainteresowana została już umieszczona we właściwej placówce, a zgodnie z obowiązującymi przepisami dziecko do placówki opiekuńczo- wychowawczej kieruje powiat właściwy do ponoszenia wydatków na opiekę i wychowanie dziecka, co powoduje, że spór pomiędzy stronami przestał istnieć. Dodatkowo zaznaczył, że wykonanie postanowienia sądu dopuszczalne było po spełnieniu warunku, jakim było zakończenie hospitalizacji małoletniej, tj. już w czasie gdy matka zainteresowanej zamieszkiwała na terenie Powiatu K. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 15 § 1 pkt 4 w zw. z art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm.), dalej: ppsa, Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Mając powyższe na uwadze, należy wskazać, że sporem o właściwość między organami administracji publicznej jest obiektywnie istniejąca sytuacja prawna, w której zachodzi rozbieżność poglądów między organami administracji publicznej, co do zakresu ich działania w tym przede wszystkim, co do upoważnienia do rozpatrzenia i rozstrzygnięcia tej samej sprawy administracyjnej (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 grudnia 2020 r., sygn. akt I OW 174/20, z 22 czerwca 2021 r., sygn. akt I OW 319/20, czy z 10 marca 2022 r., I OW 194/21). Oznacza to, że spór o właściwość pomiędzy organami uniemożliwia im rozstrzygnięcie sprawy objętej tym sporem. Zatem rozstrzygnięcie sprawy przez jeden z organów oznacza, że w sprawie nie zaistniał spór o właściwość, który mógłby zostać rozstrzygnięty przez Naczelny Sąd Administracyjny. Ze złożonego wniosku wynika, że w dniu 9 listopada 2022 r. zainteresowana została umieszczona przez Dyrektora Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w K. w Placówce Opiekuńczo-Wychowawczej nr 2 w D. Zauważyć przy tym należy, że skierowanie do tej placówki nie zawiera zastrzeżenia, że umieszczenie zainteresowanej w przedmiotowej placówce następuje wyłącznie do czasu rozstrzygnięcia sporu o właściwość. W świetle powyższych ustaleń, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego należało uznać, że spór w rozpoznawanej sprawie ustał, a zatem brak jest sporu o właściwość, którą miałby rozstrzygnąć Naczelny Sąd Administracyjny. Tym samym prowadzenie postępowania z wniosku Powiatu K. należało uznać za bezprzedmiotowe. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 15 § 2 w zw. z art. 64 § 3 i art. 161 § 1 pkt 3 ppsa orzekł jak w postanowieniu.